Godło logo_przedszkola_2_
Menu główne
O nas
Archiwum
Grupy w roku 2013/2014

GRUPA III

Oto MY:

Ala, Alex, Anastazja, Antoś A., Antoś N. , Antoś P., Gromek, Hania, Jeremi, Julka Ch., Julka D., Julka P., Kacper, Karol,  Kornelia,

Kuba S., Kuba W., Lena, Marcel, Nel, Nikola, Pola, Przemek, Szymon oraz Tadzio.

Jest Nas 25: 11 dziewczynek i 14 chłopców.

21 dzieci to dobrzy znajomi z ubiegłego roku. Od września mamy trzy nowe koleżanki oraz jednego kolegę.  

Prawie wszyscy mamy po 4 lata - 23 osoby, a 2 dzieci jest od nas rok starsza.

Uff, wreszcie nie jesteśmy już maluchami, choć niektórzy uważają inaczej .

Teraz, jako średniaki (lub starszaki) mamy nową salę, a do tego znajduje się ona na piętrze. Zawsze trochę zazdrościliśmy starszym kolegom, że mogą chodzić po schodach, teraz i My możemy.

Nasza sala podoba się wszystkim - mamy inne zabawki, nowe kąciki zainteresowań, z czego bardzo chętnie korzystamy.

Przed nami nowe, nieco trudniejsze wyzwania, wymagające większego wysiłku oraz samodzielności.

Będziemy zdobywać nowe wiadomości i umiejętności, ale przede wszystkim mamy zamiar dobrze czuć się we własnym gronie.

A więc, zaczynamy.

Powodzenia dla wszystkich!

 

Podczas zajęć zorganizowanych prowadzonych w grupie wykorzystywane są różne rodzaje aktywności dzieci,

przy dominacji jednej z nich.

Rozkład zajęć odbywa się według planu:

 

 Dzień tygodnia

 Dominująca aktywność

Poniedziałek

zajęcia z zakresu mowy i myślenia

Wtorek

zajęcia plastyczne, plastyczno-techniczne

Środa

zajęcia matematyczne

Czwartek

zajęcia rytmiczno-muzyczne

Piątek

zajęcia ruchowe

 

Programy realizowane w grupie:

 

1. "Wokół przedszkola. Program wychowania przedszkolnego oparty na warstwicowej koncepcji wychowania

    Stefana Kunowskiego", autor: M. Kwaśniewska, J. Lendzion, W. Żaba-Żabińska

2. "Multisensoryczna nauka języka angielskiego w przedszkolu" .

3. "Kocham dobrego Boga" - program nauki religii.

 

 

 

WESOŁYCH WAKACJI!

DZIĘKUJEMY

 

 

Rodzicom z Trójki Grupowej za ogromne zaangażowanie

Rodzicom Antka A. za podarowanie papieru ksero, przyniesione owoce i warzywa,

   znicze, wypranie dywanu z naszej sali, przygotowanie poczęstunku dla Babć

   i Dziadków, wypożyczenie lornetki do przedstawienia, przesłanie rakiety podczas

   pracy zdalnej,

   Mamie również za pomoc w czasie trwania warsztatów "Pluszowy Miś"
Mamie Alexa za przyniesione znicze, przygotowanie poczęstunku dla Babć 

   i Dziadków
Rodzicom Anastazji za pasjonujące warsztaty edukacyjne przybliżające tryb

    życia pszczół, korzyści płynące z ich hodowli, pracę pszczelarza oraz upominki:

   samodzielnie wykonane świece woskowe i miód
Rodzicom Julki Ch. za: przyniesione owoce i warzywa, znicze, przygotowanie

   poczęstunku dla Babć i Dziadków
Rodzicom Poli za przyniesione owoce i warzywa, znicze, pyszne świąteczne

   pierniczki dla grupy, ciastka dla dzieci na bal karnawałowy, przygotowanie
   poczęstunku dla Babć i Dziadków
Rodzicom Julki D. za przyniesione znicze, przygotowanie poczęstunku dla
   Babć i Dziadków, aktywne przesyłanie prac plastycznych podczas pracy zdalnej
Rodzicom Marcela za przyniesione owoce i warzywa, znicze, przygotowanie

   poczęstunku dla Babć i Dziadków
Rodzicom Szymona za przyniesione znicze, przygotowanie poczęstunku dla
   Babć i Dziadków, aktywne przesyłanie prac plastycznych podczas pracy zdalnej
Mamie Hani za wspaniałą organizację warsztatów krawieckich z okazji Święta

   Pluszowego Misia, Rodzicom za trud włożony w ich przygotowanie,
   za przygotowanie paczek mikołajkowych i zamówienie dekoracyjnych woreczków
Rodzicom Nikoli za przyniesione znicze, przygotowanie poczęstunku dla Babć

   i Dziadków, faworki z okazji Tłustego Czwartku
Rodzicom Antka N. za podarowanie bibuły, serwetek, klocków i pluszaków,
   przyniesione znicze
Rodzicom Kornelii za przyniesione owoce i warzywa, znicze, przygotowanie

   poczęstunku dla Babć i Dziadków, wypożyczenie lornetki do przedstawienia 
Mamie Ali za pomoc w zorganizowaniu spotkania ze strażnikiem miejskim
Rodzicom Antka P. za przyniesione znicze, przygotowanie poczęstunku dla

   Babć i Dziadków
Mamie Julki P. za przyniesione znicze, zajęcie się zakupem upominków dla

   dzieci z okazji Dnia Chłopaka, za nieocenioną pomoc przed oraz po uroczystości

   z okazji Dnia Babci i Dziadka, przygotowanie poczęstunku dla Babć i Dziadków,

   zajęcie się zakupem upominków z okazji Dnia Kobiet i udział w ich wręczeniu,

   aktywne przesyłanie prac plastycznych podczas pracy zdalnej
Mamie Kacpra za przyniesione owoce i warzywa, znicze
Mamie Przemka za przyniesione owoce i warzywa
Rodzicom Gromka za przyniesione owoce i warzywa, znicze, Mamie za udział

   w spotkaniu czytelniczym urozmaiconym zagadkami z zakresu wiedzy przyrodniczej,

   za podarowanie łańcuchów choinkowych, za ciasteczka walentynkowe
Rodzicom Jeremiego za przyniesione owoce i warzywa, naklejki motywujące

   dla grupy, przygotowanie poczęstunku dla Babć i Dziadków, przesłanie pracy

   plastycznej podczas pracy zdalnej,
   Mamie za udział w spotkaniu czytelniczym poświęconym różnym emocjom
   i sposobom radzenia sobie z nimi,
   Tacie za udział w spotkaniu przybliżającym dzieciom różnorodne sposoby
   wykonania zabawek, możliwość zabawy przyniesionymi przedmiotami,

   za organizację wycieczki do Liceum Plastycznego, możliwość obejrzenia wystawy

   zabawek i mebli, przybliżenie warsztatów działających w szkole
Rodzicom Jakuba S. za przyniesione owoce i warzywa, znicze, przygotowanie

   poczęstunku dla Babć i Dziadków,
   Tacie za nieocenioną pomoc podczas wycieczki do Muzeum Wsi Lubelskiej 
Rodzicom Leny za przyniesione znicze, naklejki dla grupy z okazji "walentynek",

   aktywne przesyłanie prac plastycznych podczas pracy zdalnej
Rodzicom Karola za przyniesione znicze, przygotowanie poczęstunku dla
   Babć i Dziadków
Rodzicom Tadzia za przyniesione znicze, przygotowanie poczęstunku dla
   Babć i Dziadków
Rodzicom Jakuba W. za przyniesione owoce i warzywa, znicze, podarowanie

   grupie dodatków florystycznych, przekazanie opowiadań edukacyjnych,
   Mamie za wspaniałą organizację warsztatów "Stroiki bożonarodzeniowe",
   nieocenioną pomoc przed oraz po uroczystości z okazji Dnia Babci i Dziadka,

   przygotowanie poczęstunku dla Babć i Dziadków

INFORMACJE DLA RODZICÓW

Drodzy Rodzice!

Z uwagi na szczególną sytuację, uniemożliwiającą naszym dzieciom korzystanie z zajęć i zabaw dydaktycznych w przedszkolu, zachęcamy do zaglądania do zakładki naszej grupy. Będziemy starały się pomóc Państwu w prowadzeniu z dziećmi działań edukacyjnych w domach, stworzeniu dla nich namiastki przedszkola. Zadbajmy o to, aby ten czas został dzieciom dobrze zagospodarowany. W zakładce pt. ZADANIA I ZABAWY DYDAKTYCZNE DLA DZIECI, znajdziecie Państwo linki do stron, gdzie można pobrać oraz wydrukować karty pracy, kolorowanki itp. Są tam także propozycje piosenek, wierszyków, takich, które dzieci już poznały w przedszkolu i należy je utrwalać oraz takich, których jeszcze poznać nie zdążyły. W razie jakichkolwiek pytań i wątpliwości można indywidualnie kontaktować się mailowo: k.wsk@op.pl , wrejmak@przedszkole.naleczow.p  

 

KONSULTACJE Z NAUCZYCIELEM:

wtorek, godz. 10.00-11.00 za pośrednictwem e-mail: wrejmak@przedszkole.naleczow.p

lub

czwartek, godz. 12.00-13.00 za pośrednictwem e-mail: klewandowska@przedszkole.naleczow.pl

 

PROPOZYCJA ZABAW z WYDAWNICTWA WSiP

Szanowni Rodzice przedszkolaków!

  

Serdecznie zapraszamy Rodziców i Opiekunów do skorzystania z propozycji zabaw i aktywności

dla dzieci w ramach projektu Przedszkole WSiP ONLINE.

Nowe zestawy będziemy udostępniać sukcesywnie.

 

https://www.wsip.pl/przedszkole-wsip-online 

 

Rodzice, którzy nie odebrali kart pracy z przedszkola, znajdą tam również karty

"Plac zabaw - czterolatek" z podanymi stronami.

GALERIA PRAC PRZESŁANYCH PRZEZ DZIECI

Nasze prace

ŚWIĘTO TATY

 23 czerwca 2020 r.

Dziś Dzień Taty, wszystkim Tatom składamy najserdeczniejsze życzenia.

ŚWIĘTO DZIECI

1 czerwca 2020 r.

 

"Hymn dzielnych dzieciaków" D. Rozwens, J. Gajda

Kiedy się boisz lub jest Ci źle,

głowa do góry, uśmiechnij się!

Gdy się uśmiechasz, pięknieje świat

bez względu na to, ile masz lat!

Twoja najlepsza pani jest chora

i przez to nie chcesz iść do przedszkola?

Nie smuć się wcale, bo inne panie

bawią się z dziećmi już na dywanie.

Może to będzie wspaniały dzień,

wszystkie smuteczki więc odsuń w cień.

Kiedy choroba Ci się przydarza,

dlaczego boisz się iść do lekarza?

On przecież sprawdzi, co Ci dolega,

przepisze leki takie, jak trzeba.

A gdy zaleci serię zastrzyków?

Śmiało je weźmiesz – no i po krzyku!

Na placu zabaw Filipek stoi.

Nie zna tu dzieci, trochę się boi…

Kiedyś miał przecież tylu przyjaciół,

po przeprowadzce kumpli utracił.

Nie martw się jednak, mój przyjacielu,

tu także poznasz kolegów wielu!

Gdy coś się zmienia, to wpadasz w złość,

bo nagłe zmiany przykre są dość!

Powstrzymać zmian tych raczej nie zdołasz,

temu, co nowe, dzielnie staw czoła.

Podobnie jak treser oswaja tygrysa,

tak Ty swoje lęki oswajaj od dzisiaj!

ŚWIĘTO MAM

26 maja 2020 r.

Dziś Dzień Mamy, wszystkim Mamom składamy najserdeczniejsze życzenia.

REALIZACJA ZAJĘĆ PO 25 MAJA 2020 R.

Informujemy, że od 25 maja propozycje zabaw i zajęć zamieszczane będą

w zakładce NAUCZANIE ZDALNE (GRUPA I, II, III)

(pod Grupy w roku 2019/2020)

 

Przykładowe karty pracy do tematu "Wrażenia i uczucia"
opis dokumentutypdata

Dopasuj buźki z emocjami do odpowiednich sytuacji przedstawionych na obrazkach

jpg19-05-2020[ Pobierz ]
314 kB

Narysuj emocje na twarzach dzieci 1

jpg19-05-2020[ Pobierz ]
82 kB

Narysuj emocje na twarzach dzieci 2

jpg19-05-2020[ Pobierz ]
9 kB

Nazwij emocje

jpg19-05-2020[ Pobierz ]
132 kB

Połącz buźki z twarzami dzieci

jpg19-05-2020[ Pobierz ]
27 kB

Połącz kropki

jpg19-05-2020[ Pobierz ]
27 kB

Podziel jedzenie tak, by każde zwierzątko miało tyle samo

jpg19-05-2020[ Pobierz ]
1 907 kB

Karty - zabawa w kalambury

png21-05-2020[ Pobierz ]
160 kB
TEMAT REALIZOWANY W DNIACH: 18-22.05.2020 R. "WRAŻENIA I UCZUCIA"

Witajcie w kolejnym tygodniu

Drodzy Rodzice,

Czterolatek jest dość chwiejny emocjonalnie – mogą zdarzać się sytuacje, kiedy rzewnie płacze, a po chwili śmieje się do rozpuku. Nie rozumie swoich emocji, dlatego warto z nim rozmawiać, by wyjaśnić, co w danej chwili odczuwa i dlaczego. Ważne jest, by nie mówić, że przeżywane przez niego uczucia są złe lub nieważne. Dziecko zaczyna się też buntować – to, co mówią dorośli często budzi jego sprzeciw. Nie potrafi jeszcze odróżnić prawdy od fikcji, a rozwijająca się wyobraźnia może sprawić, że nasilają się lęki. Pojawiają się u niego takie emocje jak duma, zazdrość, zakłopotanie, wina, wstyd. Kształtuje się sumienie.

Pięciolatek ma świadomość tego, co jest prawdziwe i tego, co na niby, szuka pochwały i uznania ze strony dorosłych i rówieśników, pokazuje silną potrzebę niezależności. Lepiej panuje nad emocjami, a krzyki i płacz zastępuje obrażanie się, udawanie choroby, marudzenie lub używanie brzydkich słów.

Drogie Dzieci,

W tym tygodniu porozmawiamy o wrażeniach i uczuciach, będziemy je nazywać, odczytywać, co czują inni i szukać sposób, by radzić sobie kiedy odczuwamy trudne i nieprzyjemne emocje. Porozmawiamy też o smutku, strachu oraz złości i o sposobach radzenia sobie w takich chwilach.

 MIŁEJ ZABAWY!

 

W tym tygodniu wykonujemy karty pracy ze stron: 37, 38.

 

Propozycje zabaw i zajęć z języka angielskiego (poniedziałek, wtorek)  i religii (środa, czwartek)

zamieszczone są w zakładce Zajęcia wspomagające rozwój dzieci. Zachęcamy do skorzystania.

 

 

PIĄTEK 22.05.2020 R.

TEMAT DNIA: JAKIE EMOCJE PRZEŻYWAJĄ PRZEDSZKOLAKI?

 

1. Rozwiązywanie zagadek dotyczących emocji.

    Rodzic czyta dziecku zagadkę, dziecko ma za zadanie odgadnąć jaka to emocja i nazwać ją: złość,

    radość, smutek, strach.

    Jeśli dziecko ma kłopot z nazywaniem emocji można w zabawie posłużyć się obrazkami jako

    pomocą do odgadnięcia zagadek

    

 

    

    a) Jaka to emocja? Powiedzcie dzieci -

        Rączki wymachują, ciało w górę leci.

        Oczy jak iskierki się zapalają.

        Wszystkie ząbki usta odkrywają. (RADOŚĆ)

    b) Mówią o nim, że ma wielkie oczy.

        Gdy się do naszego umysłu wtoczy.

        Trzęsie nami śmiało

        I paraliżuje całe ciało. (STRACH)

    c) Usta jak podkówka odwrócona.

        Często łezka w oku zakręcona.

        Wygląd twarzy tej dziewczyny,

        Jakby najadła się cytryny. (SMUTEK)

    d) Gdy się w nasze serce wkrada,

        To naszymi myślami włada.

        Marszczy nam nosek, oczy i czoło.

        Tupie nóżką i rączką grozi wkoło. (ZŁOŚĆ)

2. Quiz "Rozpoznajemy emocje"

    https://czasdzieci.pl/quizy/quiz,500632-rozpoznawanie_emocji.html

    Należy wybrać poprawną odpowiedź spośród trzech (rodzic czyta odpowiedzi).

    Po zaznaczeniu prawidłowej odpowiedzi, pojawi się kolejne zdjęcie z emocją do odgadnięcia).

3. Teraz trochę ruchu. Poćwicz razem z mamą lub tatą.

    Do ćwiczeń potrzebne będą małe maskotki, kosz lub pudełko do wrzucania maskotek, 2 balony

    nie nadmuchane mocno lub niewielkie piłki, piłka.

    Wykonujcie ćwiczenia zamieszczone w filmie.

    https://www.youtube.com/watch?v=gOLWLBuXQxU

4. Posłuchaj opowiadania R. Piątkowskiej "Zły sen"

    - Jak ja nie lubię, gdy śni mi się ten pies. Jest duży, czarny i zły. Stoi na mojej drodze i warczy.

      Gdy unosi górną wargę, widać białe, ostre kły. Ale najgorsze są jego oczy, niespokojne i błyszczące.

      Śledzi nimi każdy mój ruch. We śnie na widok tego psa ogarnia mnie taki strach, że nie mogę

      uciekać ani wzywać pomocy. Mogę tylko płakać, więc robię, co mogę.

      Tej nocy znowu czarny pies pojawił się przede mną. Wydawał się większy i bardziej groźny niż zwykle.

      Przysłoniłem oczy ręką, żeby go nie widzieć i głośno zapłakałem.

      Obudził mnie głos taty:

    - Tomku, to tylko zły sen. Śnił Ci się ten pies, prawda?

    - Tak, to znowu on- chlipałem. - Tato, zostań ze mną. Jak będziesz blisko, to on nie wróci.

    - Będzie się bał – poprosiłem...

    - W porządku - tata uśmiechnął się i otulił mnie pierzyną.

    - Bałem się tego psa, więc pomyślałem, że najlepiej będzie, jak nie zmrużę już oka do rana.

    Ledwo tak postanowiłem, natychmiast zasnąłem. Pies też chyba zasnął, bo tej nocy nie pojawił się

    już w moim śnie. Nie dał jednak o sobie zapomnieć, bo cały czas słyszałem jego ponure warczenie.

    Co gorsza, słyszałem je również rano, gdy już się obudziłem. Dopiero po chwili dotarło do mnie,

    że ten okropny dźwięk wydaje z siebie mój tata. Okryty kocem, chrapał w fotelu tuż obok mojego łóżka.

    - Nie do wiary, że można spać i jednocześnie tak strasznie hałasować - pomyślałem i cichutko

      wymknąłem się z pokoju.

    - W kuchni krzątała się mama. Zanim postawiła na stole śniadanie, opowiedziałem jej mój sen.

       Na koniec dodałem:

    - Ten pies jest paskudny i nie wiem, czemu ciągle się mnie czepia.

    - Wiesz, w tej sytuacji dziwię się, że nie poprosiłeś o pomoc Zmorka. - mama pokręciła głową

       z niedowierzaniem.

    - Kto to jest ten Zmorek? - spytałem zaskoczony.

    - Och, Zmorek to taka dziwna postać. Najbardziej ze wszystkiego przypomina jamnika.

      Wielkiego, latającego jamnika. Z aksamitnymi skrzydłami, okrągłym brzuszkiem i wąskim pyszczkiem.

      Nie jest piękny, ale jest bardzo pożyteczny. Zmorek zjada złe sny. Na zawołanie pożera je, jakby to był

      makaron. Wciąga koszmary i zjawy, nawet te najdłuższe i najstraszniejsze. Mlaska przy tym i niestety

      czasem mu się odbija, ale wtedy po złych snach nie ma już ani śladu.

      A Zmorek krótkimi łapkami gładzi brzuszek i już rozgląda się za następnym nieszczęśnikiem, którego

      męczą nocne zmory.

    Dlatego gdy następnym razem przyśni Ci się ten okropny pies, to zawołaj: ,,Zmorku, tutaj!”, a on nadleci

    w jednej chwili. Zje twój zły sen, jakby to było ciastko z kremem. Wiem, co mówię, bo sama też nie raz

    wzywałam Zmorka i nigdy nie zawiódł.

    - Tobie, mamusiu, też śnił się czarny pies?- spytałem zdziwiony.

    - No, niekoniecznie pies. Śniły mi się inne okropieństwa.

    - Jakie? Jakie?- chciałem wiedzieć.

    - Na przykład, że wygrałeś konkurs na najbardziej upartego chłopczyka na świecie.

      Albo, że w twoim przedszkolu wydano zakaz gotowania zupy jarzynowej, a dzieci karmiono

      wyłącznie chipsami i czekoladą - wyliczała mama.

    - Ale to nie są żadne koszmary! Sam chciałbym mieć takie piękne sny!

      Dziwię się, że Zmorek w ogóle chciał je zjeść!- zawołałem.

    - Jemu tam wszystko jedno. Pożarł wszystko co do okruszyny. Mlasnął jęzorem i odleciał.

    Gdy mama powiedziała mlasnął jęzorem, przyszła mi do głowy pewna piękna myśl.

    - Mamo, czy ten Zmorek pojawia się tylko we śnie? Czy nie mógłby przylecieć choć raz do

      przedszkola? Gdybym zawołał: ,,Zmorku, tutaj!” i pokazał mu Jolkę, dałby radę wciągnąć ją

      jak makaron? Bo ona ciągle pokazuje mi język, mlaska przy stole i chwali się, że już dwa razy była

      w szpitalu. No, jak myślisz, Zmorek mógłby to zrobić dla mnie? spytałem z nadzieją w głosie.

    - Nie, na pewno nie. On może przyjść tylko we śnie. Zje złego, czarnego psa, ale Jolki nie tknie

      - wyjaśniła mama.

    - A tak w ogóle, to dlaczego ja nie byłem jeszcze w szpitalu?- spytałem ze złością.

    - Mama, zamiast odpowiedzieć po ludzku, wzniosła oczy do nieba.

      A ja pomyślałem, że jeśli Zmorek nie może przylecieć do przedszkola, to trudno.

      Za to, jeśli przyśni mi się Jolka to go zawołam i Zmorek zrobi, co do niego należy.

      Fajnie jest mieć takiego kolegę. Dobrze, że mama mi o nim powiedziała.

      Teraz nie mogę się doczekać, kiedy znowu przyśni mi się ten czarny pies.

     Rodzic zadaje dziecku pytania:

    - Jakiego snu bał się Tomek?

    - O co chłopiec prosił tatę, gdy obudził się w nocy, bo znów przyśnił mu się ten pies?

    - Dlaczego, mimo że chłopiec spał z tatą, wciąż słyszał warczenie?

    - Co poradziła Tomkowi mama na jego sen o złym psie?

    - Co robił Zmorek?

    - Co trzeba zrobić, by pojawił się Zmorek?

    - Kto pomógł Tomkowi poradzić sobie ze złym snem?

    - Jak Wy radzicie sobie, gdy się boicie?

5. Pobaw się z Rodzicami w ,,Uczuciowe kalambury”

    Do tej zabawy możecie wykorzystać obrazki (karty - zabawa w kalambury do pobrania w:

    przykładowe karty pracy do tematu Wrażenia i uczucia) lub narysować buźki z emocjami

    na karteczkach. Kartki wkładamy do pudełka.

    Zabawa polega na tym, że jedna osoba losuje karteczkę z narysowaną emocją z pudełka

    (nie pokazuje obrazka innym) i ma za zadanie całym swoim ciałem ją pokazać.

    Pozostali uczestnicy zgadują o jaką emocję chodzi. Po odgadnięciu następuje zamiana ról.

    Możemy liczyć ilość odgadniętych emocji stawiając po każdej wygranej jedną zakrętkę/klocek, itp.

    przed sobą. Na zakończenie zabawy liczymy, kto ma najwięcej punktów - ta osoba wygrywa.

 

 ≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈

 

CZWARTEK 21.05.2020 R.

TEMAT DNIA: WCZUWAMY SIĘ W EMOCJE

 

1. Zabawa dydaktyczna "Co czuł bohater?"

    Obejrzyj przedstawione poniżej obrazki.

    

 

           Powiedz, co czują dzieci przedstawione na obrazkach?

2. Pobawcie się w znaną zabawę ,, Piłka parzy”

    Do naszej zabawy nie potrzebujemy wcale piłki - możemy wziąć maskotkę lub poduszkę.

    Ustalamy z dzieckiem, że w tej zabawie są wygrani i przegrani, ale tłumaczymy, że przegrywanie,

    tak jak wygrywanie jest naturalne i gdy się przegra nie należy się smucić, ponieważ jest zawsze szansa,

    że następnym razem wygramy. Tłumaczymy, że każdy człowiek czasem wygrywa, a czasem

    przegrywa, ale nigdy nie należy się poddawać.

    Następnie naprzemiennie rodzic wraz z dzieckiem rzucają do siebie wypowiadając głośno konkretną

    nazwę emocji. Ustalamy jednak, że jedna emocja będzie nas parzyła, np. złość. Jeśli osoba powie:

    ,,ZŁOŚĆ” - wtedy nie należy łapać piłki, kto mimo to, złapie piłkę - przegrywa.

    Możemy również sami ustalać, co nas będzie parzyło: możemy dodawać emocje, które będą nas

    parzyły w celu rozwijania pamięci u dziecka.

3. Posłuchaj piosenki "Nasze emocje" z repertuaru Śpiewające Brzdące

    https://www.youtube.com/watch?v=kRJFN6V7TB4

     Słowa piosenki:

    Refren: Radość, smutek, złość i strach.

                 Tyle uczuć mieszka w nas.

                 To emocje nasze są, które wyjść na zewnątrz chcą.

    I zwrotka: Płyną z serca spontanicznie.

                     Od kołyski w nas mieszkają.

                     I się zdarza bardzo często, że o sobie znać nam dają.

    Refren: Radość, smutek, złość i strach.

                 Tyle uczuć mieszka w nas.

                 To emocje nasze są, które wyjść na zewnątrz chcą.

    II zwrotka: Nie ma wcale nic w tym złego,

                      że się czasem zezłościmy,

                      że czujemy wstyd lub smutek.

                      My z tym sobie poradzimy!

    Refren: Radość smutek złość i strach.

                 Tyle uczuć mieszka w nas.

                 To emocje nasze są, które wyjść na zewnątrz chcą.

    III zwrotka: Wygonimy wszystkie strachy,

                      damy w kość okropnej złości.

                      I zadbamy by najwięcej,

                      było śmiechu i radości.

     Refren: Radość smutek złość i strach.

                  Tyle uczuć mieszka w nas.

                  To emocje nasze są, które wyjść na zewnątrz chcą.

     Po wysłuchaniu utworu możemy porozmawiać z dziećmi:

      - Jakie emocje odczuwamy?

      - Kiedy czujemy: radość, złość, strach, smutek?

      - Czy wszyscy odczuwamy emocje?

4. Posłuchaj wiersza D. Gellner „Zły humorek”
    Jestem dzisiaj zła jak osa!
    Złość mam w oczach i we włosach!
    Złość wyłazi mi uszami
    i rozmawiać nie chcę z wami!
    A dlaczego? Nie wiem sama.
    Nie wie tata, nie wie mama...
    Tupię nogą, drzwiami trzaskam
    i pod włos kocura głaskam.
    Jak tupnęłam lewą nogą,
    nadepnęłam psu na ogon.
    Nawet go nie przeprosiłam -
    taka zła okropnie byłam.
    Mysz wyjrzała z mysiej nory:
    - Co to znowu za humory?
    Zawołałam: - Moja sprawa!
    Jesteś chyba zbyt ciekawa.
    Potrąciłam stół i krzesło,
    co mam zrobić, by mi przeszło!?
    Wyszłam z domu na podwórze,
    wpakowałam się w kałużę.
    Widać, że mi złość nie służy,
    skoro wpadłam do kałuży.
    Siedzę w błocie, patrzę wkoło,
    wcale nie jest mi wesoło...
    Nagle co to? Ktoś przystaje.
    Patrzcie! Rękę mi podaje!
    To ktoś mały, tam ktoś duży -
    Wyciągają mnie z kałuży.
    Przyszedł pies i siadł koło mnie,
    kocur się przytulił do mnie,
    mysz podała mi chusteczkę:
    - Pobrudziłaś się troszeczkę!
    Widzę, że się pobrudziłam,
    ale za to złość zgubiłam
    Pewnie w błocie gdzieś została,
    NIE BĘDĘ JEJ SZUKAŁA!

5. Rozmowa na temat "Jak radzić sobie ze złością?"

    Rodzic pyta dziecko:
    - W jaki sposób okazujemy złość?
    - Co to znaczy, że ktoś wychodzi z siebie ze złości?
    - Jak można sobie radzić z uczuciem złości?

    - Opowiedz o swojej złości: Jestem zły (zła), wtedy, kiedy... – dziecko kończy zdanie według

      własnego pomysłu.

6. Wykonanie plakatu "Gdzie mieszka złość?"

    Do zabawy potrzebny będzie duży arkusz szarego papieru. Dziecko kładzie się na papierze a rodzic

    obrysowuje kontur postaci.

    Jeżeli nie macie tak dużego papieru, by zmieściła się cała Wasza postać, możecie narysować siebie

    na kartce papieru lub kredą na chodniku.

    Gdy postać jest już gotowa - zaznacz wybranym przez siebie kolorem, w których częściach ciała

    odczuwasz złość. Następnie rodzic z dzieckiem omawia gdzie, odczuwa ono złość, jaka to część ciała.

 

  ≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈

 

ŚRODA 20.05.2020 R.

TEMAT DNIA: SKĄD SIĘ BIORĄ ŁZY?

 

1. Jeżeli masz w domu karty pracy, otwórz książkę na stronie 38.

    Kartę znajdziesz także tutaj KARTA s. 38

    Wyszukaj 7 różnic między obrazkami i zaznacz je X na dolnym obrazku.

    Jeżeli nie masz książki w domu - wskaż różnice na ekranie monitora.

2. Zabawa ruchowa „Pogodowe symbole uczuć” .

    Do zabawy potrzebne będą kartoniki z symbolami pogody: słońce, deszcz, burza.

    Rodzic podnosi do góry obrazek z symbolem, zadaniem dziecka jest pokazać odpowiedni nastrój, np.

    słońce - dziecko okazuje radość, spokojnie spaceruje, twarz kieruje ku słońcu, uśmiecha się;

    deszcz - smutne powolne kroki, okazywanie stanu emocjonalnego jakim jest smutek;

    burza - bieg, tupanie, okazywanie miną złości.

    Pozwalamy dziecku na dużą swobodę w okazywaniu emocji adekwatnych do symboli.

    Kończymy zabawę na dobrym nastroju - słońcu.

  

              

 

3. Zabawa matematyczna"Gramy w sudoku"

    Spójrz na planszę poniżej. Ułożone są na niej nakrętki w czterech kolorach.

    W każdym rzędzie znajdują się puste pola. W tych pustych polach będziemy układać nakrętki z dołu

    strony. Pamiętaj o tym, że kolory w poszczególnych wierszach i kolumnach nie mogą powtarzać się.

    Możesz to zadanie wykonać na monitorze lub wykonać planszę na kartce i umieścić na niej kolorowe

    nakrętki lub klocki.

    

 

     Możecie tworzyć własne kombinacje.

4. Aktywne słuchanie opowiadania D. Krawczyńskiej „Smutek Adasia”.

    Rodzic czyta dziecku opowiadanie, przerywając w oznaczonych fragmentach i kierując do dziecka

    podane pytania.

    Nowy, jasny dzień obudził mieszkańców Adasiowego domu. Rodzice już wstali i krzątali się

    pochłonięci porannymi obowiązkami. Co pewien czas mama lub tata budzili synka i nakłaniali do

    wstania z łóżka.

    - Nie chcę dziś iść do przedszkola - jęczał malec, naciągając kołdrę na głowę, jakby zabieg ten miał

      spowodować, że stanie się niewidzialny.

    Niestety, żadne czary-mary nie działały i w końcu zniecierpliwiony tata podjął rozmowę z synem.

    - Adasiu, zbieraj się i to żwawo, bo jest coraz później i wszyscy się spóźnimy, ty do przedszkola,

      a my z mamą do pracy! Chyba powinieneś chodzić wcześniej spać skoro rano są takie problemy.

    Gdy tata skończył swoją przemowę, usłyszał chlipanie wydobywające się spod kołdry.

    - Nie wstanę, nie pójdę do przedszkola, zostanę sam, chcę być sam, uuu! - Płakał coraz głośniej Adaś.

      Tata stanął w bezruchu i popatrzył na synka z niepokojem.

    „Coś musi być na rzeczy - pomyślał - przecież Adaś to taki radosny dzieciak.

    Zwykle wędruje do przedszkola z uśmiechem na ustach i chce jak najszybciej znaleźć się wśród dzieci.

    Najchętniej bawi się z Radkiem, który jest jego najlepszym kolegą”.

  Dlaczego zachowanie Adasia zaniepokoiło tatę?

Jakie uczucia towarzyszyły chłopcu tego ranka?

    Słysząc płacz synka, do pokoju wbiegła mama.

    - Adasiu, jeśli coś się stało w przedszkolu, powiedz nam o tym. Spróbujemy ci pomóc.

      A może po prostu miałeś zły sen albo źle się czujesz? Sprawdzę, czy nie masz gorączki.

    Pełna obaw mama podeszła do Adasia i dotknęła czoła chłopca.

    - Moje ciało, brzuch, nogi i ręce są zdrowe, tylko w głowie i w serduszku mam taki, takie, taką…

      przykrość! - zawołał chłopiec głosem pełnym dziecięcego cierpienia.

    Po chwili wydał głębokie, długie westchnienie i zaskoczony poczuł ulgę, zupełnie jakby spadł z niego

    ogromny ciężar.

Dlaczego po tym, jak Adaś powiedział rodzicom o swoich emocjach, odczuł ulgę

i poczuł się, jakby zdjął z siebie wielki ciężar?

Od czego może zależeć poziom naszego smutku?

    - Ooo, to poważna sprawa. - Zasmucił się tata. - Czy możesz nam powiedzieć, skąd się ta przykrość

      wzięła? Jak możemy ci pomóc?

    - Wiecie, że jestem już duży, prawda? - Nareszcie Adaś był w stanie spokojnie mówić.

    Tata w odpowiedzi kiwnął głową, a mama uniosła brwi.

    - Pani Basia tłumaczyła nam w przedszkolu, że takie sprawy powinniśmy już załatwiać z kolegami

      samodzielnie, ale ja jeszcze trochę nie umiem. - Chłopiec spuścił głowę i przytulił się do rodziców.

    - Och, synku, przecież, o ile znam panią Basię, to zawsze pomaga wam w kłopocie.

      Czego nie potrafisz jeszcze, Adasiu? - spytała mama, zerkając ukradkiem na zegarek.

    Wprawdzie tego typu rozmowa powinna się odbyć wtedy, gdy nikt już nigdzie się nie śpieszy, ale tak

    ogromny smutek nie powinien czekać.

    - Nie umiem zrobić tak, żeby było mi wesoło, kiedy mój najlepszy kolega już się ze mną nie bawi,

      tylko z Piotrkiem, który ma nowego robota. On się nazywa Champion i wszystko potrafi.

      Mówiłem Radkowi, że wymyśliłem fajną zabawę, ale powiedział, że najlepsze rzeczy robi Champion.

    - Pełen żalu głos Adasia rozbrzmiewał w pokoju.

    - Myślę, że najlepszym rozwiązaniem będzie rozmowa z panią Basią - powiedziała zdecydowanym

      głosem mama i pomogła synkowi się ubrać i wsiąść do samochodu.

O czym chcą porozmawiać rodzice Adasia z panią Basią?

Co może zrobić pani Basia?

    Rodzice poprosili panią, żeby zachęciła Adasia do rozmowy. Rzeczywiście, jeszcze przed zajęciami

    chłopiec opowiedział swojej pani o smutku, który zamieszkał w jego sercu i głowie.

    Pani Basia poprosiła wszystkie dzieci, żeby usiadły w kole i wysłuchały opowieści kolegi.

    Początkowo Adaś czuł się trochę zawstydzony - przecież bardzo chciał być już duży i samodzielnie

    rozwiązywać swoje problemy, ale w końcu, od czego są rodzice, koledzy, koleżanki i ukochana pani?

    Po prostu czasem trzeba poprosić o pomoc. Od czasu do czasu dorośli też tak robią.

    Dzieci słuchały wyjątkowo uważnie opowieści Adasia o swoim wielkim problemie, a gdy skończył,

    uniosło się mnóstwo rąk. Każde dziecko koniecznie chciało zabrać głos. Okazało się bowiem, że

    od czasu do czasu każdy przeżywa różne smutne wydarzenia, a już to, że najlepszy kolega czy

    koleżanka odmawia zabawy, niestety zdarza się bardzo często. Na koniec rozmowy odezwał się Radek.

    - Adasiu, wiesz? Champion Piotrka dużo potrafi, ale najlepsze pomysły masz ty!

   Teraz Adaś poczuł, jak w jego serduszku robi się coraz cieplej, a po policzku spływa nieduża łezka.

   Tym razem była to łza radości. 

 Jak to się stało, że smutek Adasia zamienił się w radość?

Jakie mogą być powody smutku? Jak sobie z nim radzić?

5. Wykonanie "Butelki na smutki”.

    Potrzebne materiały: butelka, kolorowy papier samoprzylepny, gotowe elementy samoprzylepne,

                                      plastelina.

    Zadaniem dziecka jest przyozdobienie, w dowolny sposób, swojej butelki na smutek.

    Kiedy butelka będzie przyozdobiona, dziecko nabiera głęboko powietrza, a następnie wpuszcza

    z całej siły je do wnętrza butelki i szybko ją zakręca. W ten sposób smutek znalazł się w środku butelki.

    Można wypuścić go za okno. Albo może pozostać w butelce.

    Jest to miejsce, w którym rodzic wytłumaczyć może dziecku, że smutek jest nieprzyjemnym odczuciem,

    ale jak każda emocja jest nam bardzo potrzebna, nie skrzywdzi nikogo. I nie jest on zły.

    Smutek powoduje, że poznajemy samych siebie. Możemy wtedy płakać bądź odwrotnie,

    nie odzywać się do nikogo. I to jest dobre. Ponieważ smutek będzie nam towarzyszył w naszym życiu.

    I musimy się go po prostu nauczyć.

               Czy wiesz po są łzy i skąd się biorą?

    Łzy są nam również potrzebne. Nawilżają i oczyszczają oko, chroni je przed zarazkami.

    Łzy składają się głównie z wody, niewielkiej ilości soli (dlatego są słone) i substancji bakteriobójczych.

    Nad oczami znajdują się dwa gruczoły, które stale produkują łzy. Stamtąd łzy spływają kanalikami,

    a ich nadmiar odprowadzany jest do nosa (dlatego gdy płaczemy, musimy wydmuchać nos).

    Więcej łez produkowanych jest, gdy oko zostanie podrażnione, np. ktoś nas ukłuje palcem, spojrzymy

    na słońce lub gdy przeżywamy silne emocje, np. radość, smutek.

    Czasem nawet smutne wspomnienie powoduje nagromadzenie łez.

 

 ≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈

 

WTOREK 19.05.2020 R.

TEMAT DNIA: JAK RADZIĆ SOBIE Z EMOCJAMI?

 

1. Zabawa dydaktyczna ,,Co to za emocja?”

    Spójrz na obrazki przedstawione poniżej. Nazwij emocję, która odpowiada mimice osób na obrazkach.

 

     

2. A teraz trochę ruchu - zestaw ćwiczeń porannych:

     a) "Berek-stójka" - dziecko jest berkiem, otrzymuje niewielką miękką piłkę (można ją zastąpić zwiniętym

         w kulkę szalikiem, czapką). Pozostali uczestnicy uciekają przed berkiem.

         Gdy dziecko - berek krzyknie Stop, wszyscy zatrzymują się.

           Berek rzuca piłkę w wybraną osobę. Jeśli trafi - ta osoba staje się berkiem.

     b) "Przekraczanie linki" - rodzic wiąże linkę ok. 30 cm nad podłogą i np. przymocowuje ją do dwóch krzeseł.

         Dziecko przekracza linkę tak, by jej nie dotknąć.

     c) "Drabinka" - rodzic rozkłada na dywanie sznurki (mogą to być: apaszki, szaliki, skarpety, itp.) w taki

         sposób, by utworzyły drabinkę. Zadaniem dziecka jest przebiegnięcie z wysoko uniesionymi kolanami,

         tak, by nie nadepnąć na żaden szczebelek.

3. Posłuchaj wiersza J. Papuzińskiej "Czarna jama"

     Nie wie tata ani mama,

    że jest w domu czarna jama...
    Czarna, czarna, czarna dziura
    bardzo straszna i ponura.
    Gdy w pokoju jestem sam
    lub gdy w nocy się obudzę,
    to się boję spojrzeć tam.
    tam jest chyba mokro, ślisko,
    jakby przeszło ślimaczysko...
    Musi żyć tam wstrętne zwierzę,
    co ma skołtunione pierze,
    i do łóżka mi się wepchnie!
    To jest gęba rozdziawiona,
    wilczym zębem obrębiona,
    coś w niej skrzeknie, chrypnie, wrzaśnie
    i ta gęba się zatrzaśnie...
    Ła!
    Ojej tato, ojej mamo,
    uratujcie mnie przed jamą!
    Nie zamykaj, mamo, drzwi,
    bo jest bardzo straszno mi.
    A w dodatku
    w tamtej jamie
    coś tak jakby mruga na mnie,
    że mam przyjść...
    Może tkwi tam mała bieda,
    która rady sobie nie da?
    Którą trzeba poratować?
    Może leżą skarby skrzacie?
    Więc podczołgam się jak kot.
    Ja – odważny, ja – zuchwalec
    wetknę w jamę jeden palec.
    I wetknąłem aż po gardło,
    ale nic mnie nie pożarło.
    Więc za palcem wlazłem cały.
    Wlazłem cały!

    No i już.
    Jaki tu mięciutki kurz.
    Chyba będę miał tu dom.
    Chyba to jest pyszna nora,
    nie za duża, lecz dość spora.
    Latareczkę małą mam.
    Nie ma w domu

     żadnych jam!

                Rodzic zadaje dziecku pytania:

                - Co czuł chłopiec i dlaczego?

                - Czego się bał?

                - O co prosił rodziców?

                - Jak się zakończył wiersz?

                - Co się stało?

                - Jaki znalazł sposób na pozbycie się lęku?

                - Co mu pomogło?

                - Dlaczego boimy się ciemności?

4. Burza mózgów - Podaj swoje pomysły na oswojenie strachu.

     Rodzic rozmawia z dziećmi o tym, czego się boją, co im pomaga przezwyciężać strach.

5. Narysuj lub namaluj swój strach. Spróbuj wymyśleć, jak może wyglądać strach.

     Możesz też narysować to, czego przestraszyłaś/przestraszyłeś się ostatnio.

6. Pobaw się z mamą lub tatą w „Wystraszonego kotka”

     Dziecko jest przestraszonym kotem, rodzic jego właścicielem. Zadaniem właściciela jest uspokojenie,

    pocieszenie kotka. Po wykonaniu zadania zamiana ról.

     (zabawa ma na celu uwrażliwienie dziecka na uczucia innych osób oraz zachęcanie do podejmowania

    przez niego prób pomocy i wsparcia w obliczu przeżywanego strachu, a także szukania w takich

    sytuacjach wsparcia i pomocy).

≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈

 

PONIEDZIAŁEK 18.05.2020 R.

TEMAT DNIA: EMOCJE - CO TO TAKIEGO?

 

1. Dzisiejszy dzień proponuję rozpocząć od obejrzenia krótkiej bajki o emocjach 

    (Polski program UBU).

    https://www.youtube.com/watch?v=TcLK9ZBUsDs

2. Zabawa "Co mówi lusterko?"

    Wiecie już, co to są emocje i w jaki sposób je wyrażamy.

    Poproście Rodziców o lusterko i pobawcie się w robienie różnych min: smutna, wesoła, zdziwiona,

    przestraszona. Rodzic również może pokazywać emocje swoją twarzą, a dziecko może te emocje

    odczytywać i na odwrót.

3. Zabawa dramowa "Podróż do Krainy: złości, radości, smutku, strachu"

    Wyruszamy razem z rodzicami na wycieczkę do tajemniczej krainy.

    Wsiądźcie do samolotu, zapnijcie pasy bezpieczeństwa i... lecimy.

    Podczas podróży naśladujcie ruchy zgodnie ze wskazówkami.

    a) Jesteśmy w KRAINIE RADOŚCI.

        Jest piękna pogoda, świeci słońce, widać kolory, mieszkańcy wesoło podskakują 

        (ilustrujemy ruchem, ciałem, gestem emocję).

        Śmiejemy się, jak panowie: ho, ho, ho, panie: ha, ha, ha, dziewczynki : hi, hi, hi, chłopcy: he, he, he.

    b) Wsiadamy do samolotu i lecimy dalej.

        Nagle robi się ciemno, słońce przestaje świecić a świat jest szary i bury.

        Dotarliśmy do KRAINY SMUTKU.

        Mieszkańcy tej krainy stale chodzą smutni, nic im się nie chce robić, siedzą, leżą….

        (ilustrujemy ruchem, ciałem, gestem emocję).

        Rodzic pyta: Czy smutek jest nam potrzebny? A co możemy zrobić, żeby poprawić sobie humor,

        kiedy jesteśmy smutni? (np. zaśpiewać piosenkę, uśmiechnąć się, przytulić do mamy lub taty,

        do ulubionej zabawki, rozśmieszyć).

              Można także pobawić się w masażyk, który znacie z piątku:

        Idą słonie (kładziemy na przemian całe dłonie na plecach)

        potem konie (uderzamy delikatnie piąstkami)

        panieneczki na szpileczkach (stukamy palcami wskazującymi)

        z gryzącymi pieseczkami (delikatnie szczypiemy)

        świeci słonko (dłońmi zataczamy koła)

        płynie rzeczka (rysujemy linię)

        pada deszczyk (stukamy wszystkimi palcami)

        czujesz dreszczyk? (łaskoczemy)

    c) Wsiadamy do samolotu i lecimy dalej. Nagle w oddali słychać błyskawice, niebo w pewnym

        momencie aż robi się czerwone.

        Dotarliśmy do KRAINY ZŁOŚCI. Ludzie w tej krainie tupią nogami, obrażają się, zaciskają pięści.

        Często się kłócą, nie potrafią współpracować, nie potrafią się razem bawić. Mają groźne miny

        (ilustrujemy ruchem, ciałem, gestem emocję).

        Rodzic pyta: Czy czujecie się czasem źli? Czy możemy czuć złość?

        Złość jest przykra, nikt jej nie lubi, każdy się jej boi dlatego trzeba spokojnie tą złość uspokoić.

        Macie jakiś pomysł? (dzieci podają swoje przykłady).

              Zabawa na wyładowanie złości:

        " START RAKIETY"

        Dziecko zamienia się w rakietę, która za chwilę wystartuje w podróż kosmiczną.

        Zaczyna od uderzania palcami w podłogę, najpierw powoli i delikatnie, potem coraz szybciej i głośniej.

        Następnie bębnienie zamienia się w uderzanie dłonią, klaskanie, tupanie nogami, coraz szybciej

        i głośniej. Dziecko może też zacząć od cichego brzęczenia, naśladowania szumu rakiety i stopniowo

        wydawać coraz głośniejsze dźwięki, aż do krzyku i wrzasku. Rakieta staruje, dziecko wyskakuje

        wyciągając ramiona w górze i krąży po orbicie przez chwilę, po czym spokojnie ląduje.

        Ta zabawa pomaga przezwyciężyć napięcie i pozwala na "wyładowanie" się.

          A oto inne przykłady zabaw na wyładowanie złości do wykorzystania 

          w "kryzysowych sytuacjach":

        1. "Pojedynek na dłonie" 

           Ta zabawa może być metodą na rozwiązywanie sporów między rodzeństwem, potrzebna jest

           dwójka dzieci lub rodzic z dzieckiem. 

           Siadamy naprzeciwko siebie, wyciągamy swoje dłonie i zaczynamy się przepychać.

           Można też spróbować przepychanek samymi kciukami, plecami lub całym ciałem, z ramionami

           skrzyżowanymi na piersi.

           Zabawa ta pozwoli na bezpieczny „pojedynek”, który rozładuje napięcie pomiędzy dwoma

           osobami i nieco zmęczy ich złość.

       2. "Gazetowa wojna"

           Stare gazety gnieciemy w kulki. Na środku pokoju robimy linię ze sznurka lub skakanki

           wyznaczając obszar, którego nie może przekroczyć przeciwnik. Stajemy po obu stronach linii

           i na dany sygnał, np. start obrzucamy się nawzajem kulkami.

           Zabawę można urozmaicać, np. poprzez rzucanie tylko stopami, tylko na siedząco, tylko lewą ręką.

           Na hasło, np. koniec - liczymy kulki ma swojej połowie.

           Najważniejsze, by na początku wprowadzić zasadę, że nikomu nie można zrobić krzywdy.

       3. "Głaskanie jeża"

           Jedna osoba zwija się w ciasny kłębek, "najeża się", jest urażona i wściekła. 

           Dziecko musi teraz pomóc mu otworzyć się, ale nie może próbować go przełamać siłą.

           Może rozmawiać z jeżem, głaskać go, przekonywać.

           Po pewnym czasie zamieniamy się rolami i to dziecko jest jeżem.

           Ta zabawa uczy nawiązywania nieagresywnych kontaktów i spokojnej rozmowy w sytuacji

           zdenerwowania. Pozwala też na wyobrażenie sobie, co czuje ktoś wściekły i zły i jak można mu

           wtedy pomóc.

       4. "Murek"

           Zabawa w parach. Każde dziecko ma zwiniętą w rulon gazetę. „Uzbrojeni” uczestnicy stoją

           w takiej odległości od siebie, aby mogli dosięgnąć przeciwnika gazetą, a przed stopami ustawiony

           zostaje murek łatwy do przewrócenia, np. z klocków, pudełek, pustych butelek plastikowych.

           Rozpoczyna się „walka”. Przeciwnicy próbują trafić w siebie rulonem z gazety, nie przekraczając

           murku. Celować można od szyi w dół. Przegrywa ta osoba, która pierwsza przewróci murek.

           Zabawa na opanowanie i przezwyciężanie złości i agresji, czyli pomagająca w przezwyciężaniu

           napięć.

       5. "Balonowa bitwa"

           Dziecko maluje wykrzywioną złością twarz na balonie. Przy pomoc tych „wściekłoszy” dzieci

           stoczą ze sobą walkę - albo jeden na jeden, albo wszyscy na wszystkich.

           Zabawa na opanowanie i przezwyciężanie złości i agresji.

    d) Wsiadamy do samolotu i lecimy dalej. Dolecieliśmy do ostatniej krainy - KRAINY STRACHU.

         Jest tu groźnie i ponuro. Nie świeci słońce, a niebo zasłaniają ciemne chmury. Z oddali słychać

         dziwne odgłosy i widać cienie. Mieszkańcy chodzą cichutko, skuleni (ilustrujemy ruchem, ciałem,

         gestem emocję).

         Rodzic rozmawia z dzieckiem o sposobach radzenia sobie ze strachem, co można zrobić, by

         pokonać strach? Dziecko podaje swoje propozycje.

         Zwrócenie uwagi na to, że zarówno mały człowiek, jak i duży najczęściej czuje strach przed tym,

         co nieznane. Dlatego tak ważne jest nazywanie lęków.

         Pobawcie się z Rodzicami:

         1. Rozkładamy koc na podłodze, dziecko wchodzi pod koc.

         2. Mostek - rodzic robi mostek, a dziecko przechodzi pod mostem, dookoła mostu, nad mostem.

         3. Tunel - rodzice klęczą w rzędzie ciasno obok siebie, podpierając się rękoma (tunel).

             Dziecko przechodzi przez tunel.

         4. Klatka - rodzic siedzi w rozkroku, dziecko również w rozkroku, siedzi między jego nogami

             odwrócone do dorosłego plecami. Dorosły obejmuje dziecko rękoma i nogami, a ono próbuje

             wydostać się z tego uścisku (klatki). Gdy dziecko wykaże się maksymalną siłą, dorosły rozluźnia

             uchwyt, aby umożliwić mu wyswobodzenie się.

         5. Masaż - dziecko leży na podłodze, rodzic masuje jego całe ciało, po chwili zmiana, dziecko masuje

             rodzica.

         6. Spacer - dziecko staje dorosłemu na stopach, przytula się mocno do niego całym ciałem,

             dorosły prowadzi dziecko na spacer dookoła pokoju.

    e) Na zakończenie Rodzic pyta dziecko: W jakiej krainie było Ci najlepiej? Dlaczego?

4. Karta pracy "Co czuje dziecko?"

    Jeżeli masz w domu karty pracy, otwórz książkę na stronie 37.

    Jeżeli nie - spójrz na kartę tutaj.

    Opowiedz, jakie emocje mogą odczuwać dzieci przedstawione na ilustracjach.

    Przyjrzyj się obrazkom i nalep w okienkach odpowiednie symbole uczuć: smutku, zdziwienia, strachu

    lub radości.

    Jeżeli nie masz książki w domu, powiedz, gdzie nakleiłabyś/nakleiłbyś buźki.

  

Przykładowe karty pracy do tematu "W krainie muzyki"
opis dokumentutypdata

Narysuj tyle kresek, ile widzisz instrumentów

jpg09-05-2020[ Pobierz ]
41 kB

Kolorowanka Instrumenty muzyczne

png09-05-2020[ Pobierz ]
8 kB

Rysuj po śladzie, naśladuj dźwięki instrumentów z dołu strony

png09-05-2020[ Pobierz ]
72 kB

Narysuj tyle kresek, z ilu sylab składa się nazwa instrumentu

png09-05-2020[ Pobierz ]
77 kB

Rysuj padający deszcz

png09-05-2020[ Pobierz ]
24 kB

Pokoloruj pola zaznaczone serduszkiem

jpg09-05-2020[ Pobierz ]
157 kB

Odszukaj różnice między obrazkami

gif12-05-2020[ Pobierz ]
17 kB
TEMAT REALIZOWANY W DNIACH 11-15.05.2020 R. "W KRAINIE MUZYKI"

Witajcie w kolejnym majowym tygodniu

Drogie Przedszkolaki, w tym tygodniu udamy się do Krainy Muzyki.

     Poznamy różne instrumenty, m.in. fortepian, skrzypce, trąbkę, bęben, harfę, trójkąt oraz ich cechy.

     Będziemy rozpoznawać dźwięki instrumentów. Spróbujemy pobawić się w orkiestrę.

     Porozmawiamy również o tym, jak dbać o uszy, jak szkodliwy jest hałas.

     Może ktoś z Was wykona zaproponowane instrumenty lub narysuje muzykę? Tak, to jest możliwe!

Drodzy Rodzice, zaproponujcie dziecku poniższe wyzwania - w wolnej chwili lub gdy widzicie,

     że dziecko jest tak bardzo pobudzone, że gdyby potrafiło - dosłownie "latałoby po pokoju", np.

     - zobaczymy, czy uda nam się być tak cicho, żeby nie słychać było żadnych dźwięków,

     - zobaczymy, czy uda nam się zbudować wieżę z klocków, tak, żeby tata nie usłyszał,

    - zobaczymy, czy uda nam się być tak cicho, żeby usłyszeć bicie serca, oddech, odgłosy dochodzące

      z domu, z dworu, itp. Dobrze jest potem porozmawiać o tym, co się usłyszało.

   Wykonywanie różnych zadań (oczywiście nie może to trwać długo) w taki sposób, by nie słychać

   było żadnych dźwięków uczy dziecko panowania nad sobą i własnym ciałem, wydłuża zdolność

   koncentracji uwagi.

MIŁEJ ZABAWY!

 

W tym tygodniu wykonujemy karty pracy ze stron: 35, 36.

 

Propozycje zabaw i zajęć z języka angielskiego (poniedziałek, wtorek)  i religii (środa, czwartek)

zamieszczone są w zakładce Zajęcia wspomagające rozwój dzieci. Zachęcamy do skorzystania.

 

 

PIĄTEK 15.05.2020 R.

TEMAT DNIA: JAK RADZIĆ SOBIE Z HAŁASEM?

 

1. Zacznijmy dzień od zabawy ruchowej "Cicho-głośno".

    Poruszaj się tak, jak mówi muzyka.

    https://www.youtube.com/watch?v=rOuvaOIStXU

2. Posłuchaj opowiadania E. Szpali "O królu Hałasiku i wróżce Ciszy".

    Daleko, daleko stąd, gdzieś za morzami, za lasami, za siedmioma górami, w ogromnym zamku mieszkał

    król Hałasik. Król ten bardzo lubił hałasować. 

    Rano, gdy tylko się obudził, głośno śpiewał. W południe wychodził na zamkową wieżę i dzwonił 

    ogromnym dzwonem, a wieczorem grał na trąbce. Nocą zaś to nadworni bębniarze byli odpowiedzialni

    za hałas na zamku. Bębnili ze wszystkich sił. Dźwięki bębnów przebijały mury zamkowych komnat

    i hałas było słychać w całym królestwie.

    Niedaleko królestwa mieszkała z rodzicami i małym braciszkiem dziewczynka o imieniu Iga.

    Bardzo przeszkadzał jej hałas dobiegający z zamku. W ciągu dnia nie mogła się uczyć, odpoczywać,

    ani nawet spokojnie jeść. Straciła także ochotę na zabawę z koleżankami. Rodzice dziewczynki też byli

    bardzo zmęczeni hałasem. Z ich twarzy znikły radość i uśmiech.

    Dziewczynce było żal zwłaszcza malutkiego braciszka, który często płakał, bo bał się hałasu.

    Wielki smutek zagościł w domu Igi.

    Tego wieczoru dziewczynka przez dobiegający z zamku hałas znowu nie mogła usnąć.

    Myślała o tym, jak może pomóc swojej mamusi, tatusiowi i małemu braciszkowi.

    Łzy kapały jej po policzku. Nagle... zobaczyła coś dziwnego. Na jej łóżeczku siedział mały skrzat.

    - Kim jesteś? - zainteresowała się dziewczynka.

    - Jestem skrzacik Ciszuś. Co się stało, dlaczego jesteś taka smutna? - spytał.

    - Król Hałasik okropnie hałasuje. Wszystkim bardzo przeszkadza.

      Mój mały braciszek ciągle płacze i nie może spać, a rodziców i mnie boli głowa.

      Chciałabym coś z tym zrobić, ale nie wiem, co.

    - Nie płacz już, nie płacz! - skrzacik otarł łzy z policzków dziewczynki. - Mam dla ciebie radę:

       musisz odnaleźć wróżkę Ciszę, a ona powie ci, co masz zrobić.

    - Skrzaciku, a gdzie ja ją znajdę? - zapytała zdziwiona dziewczynka. - Nigdy o niej nie słyszałam...

    - Rozglądaj się bacznie dookoła, obserwuj wszystko wokół siebie i uważnie, a z pewnością uda ci się

      z nią spotkać. Po tych słowach Ciszuś znikł.

    Następnego dnia, gdy tylko słoneczko pojawiło się na niebie, Iga postanowiła wyruszyć na poszukiwanie

    wróżki, o której opowiedział jej skrzat. Wędrowała przez góry, łąki, pola. Rozglądała się i słuchała.

    Ciągle jednak przeszkadzały jej dźwięki dobiegające z zamku króla Hałasika, ale nie były one już 

    tak bardzo głośne. Pomyślała, że poszuka wróżki Ciszy w lesie. I pobiegła.

    Gdy dotarła do lasu, poczuła zmęczenie, więc postanowiła chwilę odpocząć.

    Usiadła pod jednym z drzew i zamknęła oczy.

   „Ale tutaj cicho” - pomyślała. I w tym momencie stało się coś dziwnego - na jej dłoni usiadła mała

    niezwykła postać: wróżka Cisza we własnej osobie!

    - Słyszałam, że mnie szukałaś - wyszeptała.

    Dziewczynka ze zdziwienia nie mogła wydobyć z siebie ani jednego słowa.

    - Zapamiętaj teraz, co ci powiem. Idź na zamek króla Hałasika i wypowiedz zdanie:

     „Hałasiku! Hałasiku! - słyszeć ciebie już nie chcemy i Ciszę zaprosić pragniemy”.

      Zobaczysz, co się wtedy stanie. Przekazuję ci jeszcze magiczne zaklęcie, dobrze je zapamiętaj.

      Brzmi ono: „Cisza tu, cisza tam. Chcesz, by panowała - zadbaj o nią sam!”.

    Iga przez całą drogę powrotną biegła, gdyż chciała jak najszybciej się znaleźć w zamku. 

    Wreszcie dotarła przed bramę. Głośno zapukała i brama ogromnego zamczyska się otwarła.

    A tam... król Hałasik urządzał właśnie turniej najgłośniejszych dźwięków.

    Dziewczynka stanęła przed władcą i głośno wykrzyknęła: „Hałasiku! Hałasiku! - słyszeć ciebie

    już nie chcemy i Ciszę zaprosić pragniemy”. Wtedy wszyscy zamilkli, a panujący wokół hałas ucichł.

    I pojawiła się ona - wróżka Cisza. Wszyscy patrzyli na nią ze zdziwieniem i doświadczali czegoś,

    z czym dawno nie mieli do czynienia: błogiej ciszy...

    A król Hałasik? Nie mógł się pogodzić z tym, że dookoła jest tak cicho.

    Pospiesznie opuścił więc swoje królestwo w poszukiwaniu hałasu, a na zamku zapanował spokój.

    Od tego czasu cała rodzina Igi, wszyscy mieszkańcy zamku i całej krainy byli bardzo szczęśliwi.

    A gdy czasem pojawiał się hałas, wypowiadali magiczne zaklęcie, którego nauczyli się od Igi:

    „Cisza tu, cisza tam. Chcesz, by panowała - zadbaj o nią sam!”, bo wiedzieli doskonale, że cisza jest

    każdemu bardzo potrzebna.

3. Czy wiesz, czym jest cisza, a czym hałas?
    Poszukaj odpowiedzi na pytania: Co to jest cisza? Co to jest hałas?

    Dla Rodziców:

    - naprowadzenie dziecka na znalezienie odpowiedzi na pytanie "Gdzie możemy mieć do czynienia

      z hałasem?" (np. hałas możemy usłyszeć na ulicy, w domu, na placu zabaw, w sklepie;

      hałas możemy usłyszeć także w przedszkolu ),

    - co może powodować hałas? Jak myślisz? (np. wiercenie wiertarką, głośna muzyka, karetka jadąca

      na sygnale, helikopter, płacz niemowlaka),

    - ukierunkowanie myślenia dzieci na fakt, że im większy hałas (im głośniejsze dźwięki), tym bardziej

      przeszkadza. Zwrócenie uwagi, że niektóre hałasy są potrzebne, np. karetka musi jechać na sygnale,

      aby kierowcy zwrócili na nią uwagę i zrobili dla niej przejazd, a niemowlę nie umie inaczej niż głośnym

      płaczem zakomunikować, że coś mu dolega lub czegoś mu potrzeba, itp.

4. Odszukaj przedmioty wydające ciche dźwięki.

    Jeżeli masz karty pracy w domu - otwórz książkę na stronie 36.

    Kartę znajdziesz także tutaj: karta

    - Otocz zieloną pętlą te elementy, które wydają cichy dźwięk.

    - Narysuj coś, co wydaje przyjemny dźwięk dla ucha.

5. Po wykonaniu wszystkich zadań, polecam trochę ruchu.

    Dziś zestaw ćwiczeń ruchowych, do którego potrzebna będzie piłka i dowolna muzyka.

    a) „Tańcząca piłka” - jedna osoba stoi w środku, pozostali uczestnicy tworzą koło.

        Osoba stojąca w środku, podrzuca piłkę do góry i wywołuje dowolną osobę stojącą w kole

        (można to zrobić dzieląc imię na sylaby).

        Zadaniem wywołanej osoby jest wbiegnięcie do środka koła i złapanie piłki.

        Następnie wywołana osoba rzuca piłkę do góry.

    b) „Muzyczne powitania” - rodzic włącza dowolną muzykę.

        Gdy muzyka gra, dziecko swobodnie porusza się po pokoju, gdy muzyka przestaje grać,

        dziecko wykonuje określone zadania, np. musi uścisnąć jak najwięcej rąk, spojrzeć jak największej

        liczbie osób głęboko w oczy, itp.

    c) „Masaż” - rodzic wykonuje masaż pleców dziecku

        Idą słonie (kładziemy na przemian całe dłonie na plecach)

        potem konie (uderzamy delikatnie piąstkami)

        panieneczki na szpileczkach (stukamy palcami wskazującymi)

        z gryzącymi pieseczkami (delikatnie szczypiemy)

        świeci słońce (dłońmi zataczamy koła)

        płynie rzeczka (rysujemy linię)

        pada deszczyk (stukamy wszystkimi palcami)

        czujesz dreszczyk? (łaskoczemy).

6. Dla chętnych - polecam film "Było sobie życie. Ucho":

    https://www.youtube.com/watch?v=LFr4Scm7DII

    (dowiecie się, jak zbudowane jest ucho oraz w jaki sposób ucho odbiera dźwięki z otoczenia)

  ≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈

 

CZWARTEK 14.05.2020 R.

TEMAT DNIA: NASZE INSTRUMENTY

 

1. Wykonaj wspólnie z rodzicami wybrany instrument.  Instrukcje jak go zrobić znajdziecie w filmach.

    a) GITARA

        Potrzebne materiały: szary papier, brystol, pudełko po chusteczkach/ po butach, gumki recepturki,

        taśma klejąca, marker, nożyczki, mocny klej.

        Instrukcja: https://www.youtube.com/watch?v=GXixu3_Snuk

    b) BĘBENEK

        Potrzebne materiały: dwa balony, nożyczki, puszka np. po kukurydzy lub fasoli, gumki recepturki,

        ołówek.

        Instrukcja: https://www.youtube.com/watch?v=qN5k2mip8WE&t=44s

    c) GRZECHOTKI

        Potrzebne materiały: małe buteleczki np. po Actimelu/ Danonkach, kolorowa taśma izolacyjna lub

        papier samoprzylepny, nożyczki, ciecierzyca/ groch/ ryż.

        Instrukcja: https://www.youtube.com/watch?v=bpcYsyYDUZk

2. Rytmika: Dziś poćwiczymy rozróżnianie dźwięków wysokich i niskich.

    Wykonuj ćwiczenia, podane w filmiku: 

    https://www.youtube.com/watch?v=4YFmTNqTfsU

3. Posłuchaj wiersza D. Niemiec "Muzyka to coś wspaniałego"

    Dźwięki płyną bardzo leciutko
    niby frunące ptaszki na wietrze,
    ciekawi was, czego słucham?
    Właśnie przysłuchuje się orkiestrze.
    W tle brzmią grube trąby.
    Słychać skrzypce, dzwonki i flety.
    Mam na twarzy coraz większe wypieki.
    Teraz partię solową mają klarnety.
    Orkiestra gra coraz głośniej,
    czuję się podekscytowana.
    Dźwięków wokół mnie jest coraz więcej,
    chciałabym umieć tak grać sama.
    Bo świat nut jest zaczarowany,
    muzyka to coś wspaniałego.
    Może wzruszyć, albo zachwycić,
    wzbudzić euforię w sercu każdego.

                     Pytania do wiersza:

        - Jak myślisz, gdzie była dziewczynka?

        - Czego słuchała?

        - Jakie instrumenty grały w orkiestrze?

        - Jak czuła się dziewczynka, słuchając muzyki?

        - Jakie emocje może wywołać muzyka?

     Ułóż historyjkę obrazkową tak, by pasowała do treści wiersza.

     Który obrazek będzie pierwszy, który drugi, a który trzeci?
     Opowiedz, co się wydarzyło.

 

 

     

 

 

 

4. ,,Domowe karaoke"- wspólna zabawa w domu.

    Proponuję zorganizowanie rodzinnego karaoke. To świetna zabawa, szczególnie w dzisiejszych czasach.

    Śpiewają dzieci, ale także rodzice, każdy z nas z pewnością zna proponowane piosenki.

    Link do karaoke na youtube:

    https://www.youtube.com/watch

    v=_qoy8Ioh0I8&list=PLGH3mqjABR8iXwmXNJKQPT4sETVo12jXw

    Udanej, rozśpiewanej zabawy!

 

  ≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈

 

ŚRODA 13.05.2020 R.

TEMAT DNIA: ZABAWY Z NUTAMI.

 

1. Czy wiesz, jak kompozytorzy zapisują muzykę?

    Gdy jesteś wesoła/wesoły narysujesz uśmiechniętą buźkę, gdy jest Ci smutno - smutną.

    Twoi koledzy ze szkoły lub starsze rodzeństwo napiszą to, co czują za pomocą liter połączonych

    w wyraz.

    A jak swoje uczucia wyrazi muzyk, który tworzy czyli komponuje muzykę?

    Zrobi to za pomocą nut:

    

     Może zaśpiewasz razem z Mamą lub Tatą: do re mi fa sol la si do.

     Policz, na ilu liniach ułożone są nuty. Te linie nazywamy pięciolinią.

     Znak, który widzisz na początku pięciolinii to klucz wiolinowy, rozpoczyna on utwór muzyczny.

     Spójrz, jak za pomocą nut zapisana jest znana wszystkim piosenka "Wlazł kotek na płotek"

     

2. A teraz pobaw się z muzyką i poruszaj się tak, jak mówią nuty

    https://www.youtube.com/watch?v=ZNYBvHTGP1U

    Przy okazji zabawy dowiesz się więcej o nutach.

3. Rozgrzewka za nami, odpocznijmy chwilę.

   Posłuchaj opowiadania "W Krainie Muzyki"

   Dawno, dawno temu, a może całkiem niedawno, daleko stąd, a może całkiem blisko w dużym domu,

   a może całkiem malutkim, mieszkała dziewczynka i chłopiec. Ona miała na imię Małgosia, a on Jaś.

   Dzieci mieszkały w zaczarowanej krainie - tak im przynajmniej się wydawało.

   W krainie tej wszędzie rozbrzmiewały dźwięki muzyki, po niebie tańczyły kolorowe nutki,

   a wszystkie domy były zamykane i otwierane przy pomocy wiolinowych kluczy.

   Dorośli w tej krainie całymi dniami grali na instrumentach i śpiewali, a dzieci całymi dniami słuchały

   muzyki i tańczyły. Wszyscy byli bardzo szczęśliwi.

   Pewnego dnia zerwał się bardzo silny wiatr, który porwał wszystkie tańczące nutki.

   W ciągu kilku minut zrobiło się smutno i cicho. Żaden instrument nie zadźwięczał, nikt nie miał ochoty

   tańczyć ani śpiewać. Wszyscy chodzili pochmurni, źli i smutni.

   Małgosia i Jaś długo zastanawiali się, co zrobić, żeby muzyka wróciła do ich zaczarowanej krainy.

   Chodzili po okolicy szukając nutek, które pomogłyby, wydobyć piękne dźwięki z instrumentów.

   Nagle Jaś wpadł na pomysł, że sami mogliby wymyśleć znaki, które pomogą im zagrać

   na instrumentach. Wyciągnął ołówek i narysował bardzo dziwne znaki. Małgosia długo sprzeczała się

   z Jasiem, że na tych znakach nikt się nie zna i, że znaki te nigdy nie zastąpią prawdziwych nutek.

 

  Rodzic zadaje dziecku pytania dotyczące opowiadania:

   - Jakie imiona miało rodzeństwo?

   - W jakiej krainie mieszkały dzieci?

   - Czym różniła się kraina w której mieszkały dzieci?/ Co się działo w tej krainie?

   - Czy w tej krainie wszyscy byli szczęśliwi?

   - Co strasznego wydarzyło się pewnego dnia?

   - W jaki sposób rodzeństwo chciało uratować swoją Zaczarowaną Krainę?

4. Zabawa matematyczna "Muzyczne kodowanie".

    W tej zabawie będziemy używać ciała jako instrumentu, aby pomóc Jasiowi i Małgosi sprawić,

    aby w ich Zaczarowanej Krainie zabrzmiały dźwięki, a instrumenty zostały odczarowane.

    Do zabawy potrzebne Ci będą figury geometryczne (3-4 każdego rodzaju): koło w kolorze żółtym,

    trójkąt - czerwony, kwadrat - niebieski, wycięte z kolorowego papieru.

    Kolorowe figury można zastąpić nakrętkami od butelek w trzech kolorach lub klockami.

    INSTRUKCJA DO ZABAWY:

     -  klaśnij jeden raz

   - uderz w uda jednocześnie obiema dłońmi

      - uderz dłońmi w podłogę.

   Na początku pokazujemy każdą figurę geometryczną, a dziecko reaguje na nią zgodnie z instrukcją.

   Następnie układamy rytmy:

  a) itd.......

     (dziecko dokańcza rytm najpierw z figur geometrycznych, czyli będzie dokładało kolejne figury:

     żółte koło, czerwony trójkąt itd.)

     W wersji z nakrętkami lub klockami układamy analogicznie: nakrętka żółta - nakrętka czerwona -

     nakrętka żółta - nakrętka czerwona itd.

     Następnie odtwarza ułożony rytm dźwiękiem, czyli klaszcząc według podanej wcześniej instrukcji,

     czyli:

     klaśnięcie w dłonie - uderzenie w uda - klaśnięcie w dłonie - uderzenie w uda, itd.

  b) ■ itd......

     (dziecko dokańcza rytm najpierw z figur geometrycznych, czyli będzie dokładało kolejne:

      czerwony trójkąt - żółte koło - niebieski kwadrat ….)

     W wersji z nakrętkami lub klockami układamy analogicznie: nakrętka czerwona - nakrętka żółta

     - nakrętka niebieska - nakrętka czerwona - nakrętka żółta - nakrętka niebieska itd.

     Odtwarzanie rytmu dźwiękiem: uderzenie w uda - klaśnięcie w ręce - uderzenie w podłogę

     - uderzenie w uda - klaśnięcie w ręce - uderzenie w podłogę.

  c) Teraz sami wymyślicie kolejny rytm.

5. Na koniec proponuję zabawę „Mówienie szeptem”.

    Do zabawy potrzebna będzie rolka po papierze lub ręczniku papierowym.

    Dziecko mówi szeptem przez tubę (rolkę) ,druga osoba zgaduje wypowiedziane słowo, następnie zamiana

    ról.

 

  ≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈

 

WTOREK 12.05.2020 R.

TEMAT DNIA: MALUJEMY MUZYKĘ.

 

1. Dzisiejszy dzień zaczynamy od "Rytmicznej rozgrzewki W PODSKOKACH".

    https://www.youtube.com/watch?v=Zg7pCZOtMXo&t=208s

    Postępuj według instrukcji zawartej w nagraniu ćwiczeń muzycznych.

2. Teraz chwila odpoczynku.

    Rozwiąż zagadki dotyczące muzyki.

    Wskaż obrazek, który jest rozwiązaniem zagadki.

    a) Może być dęty, może być i strunowy.

        Ważne, aby był do gry gotowy.

        Piękne dźwięki nam wygrywa,

        z nim piękna muzyka jest możliwa. (INSTRUMENT MUZYCZNY)

    b) Jest to zespół niemały,

        mogą być w nim skrzypce, a nawet organy.

        Gdy wszyscy razem zaczynają grać,

        To aż publiczność chce z foteli wstać. (ORKIESTRA)

    c) Zna go każde w przedszkolu dziecko.

        Zawsze stoi przed swoją orkiestrą

        i porusza drewnianą pałeczką. (DYRYGENT)

    d) Dyrygenta wszyscy się słuchają,

        tylko na niego patrzeć mają.

        Dzięki tej drewnianej pałeczce

        wszystko uda się w każdej pioseneczce. (BATUTA)

       

      

   

 

3. Posłuchaj utworu E. Griega "W grocie króla gór" granego przez orkiestrę.

    https://www.youtube.com/watch?v=Mp2EMdRWZE0

    Spróbuj poruszać się w taki sposób, aby pokazać tę muzykę.

    A teraz narysuj lub namaluj to, co Twoim zdaniem chciał przekazać kompozytor tego utworu.

    Ciekawa jestem, jaki jest Twój pomysł?

    Czekam na Wasze prace.

4. Pobaw się z mamą lub tatą w zabawę słuchową "Co to za dźwięk?"

    Rodzic siada naprzeciw dziecka, przed sobą kładzie: klucze, kartkę gazety, folię aluminiową,

    dwie łyżeczki oraz pustą plastikową butelkę.

    Rodzic pokazuje każdy z przedmiotów, nazywa go i prosi aby dziecko powtórzyło nazwę.

    Dziecko zamyka oczy. Rodzic porusza jednym z przedmiotów, tak aby wydawał dźwięk.

    Zadaniem dziecka jest odgadnięcie czym poruszał rodzic.

 

 ≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈

 

PONIEDZIAŁEK 11.05.2020 R.

TEMAT DNIA: JAKI TO INSTRUMENT?

 

1. Zachęcam Was do obejrzenia filmu edukacyjnego "Wizyta w szkole muzycznej

    - Poznajemy instrumenty"

    https://www.youtube.com/watch?v=f43qSH2Nq9w

    Czy pamiętasz, jakie instrumenty pojawiły się w filmie?

    Wymień te, które zapamiętałeś.

    Wszystkie instrumenty z filmu: akordeon, konga, perkusja, fortepian, klarnet, skrzypce, saksofon,

    gitara elektryczna, wiolonczela, gitara basowa.

2. Teraz trochę ruchu - zabawa muzyczno-ruchowa "Poruszam się tak, jak każe bębenek".

    Bębenek można zastąpić, np. łyżką i garnkiem.

     Rodzic uderza w "instrument" w różnym tempie, zadaniem dziecka jest reagowanie na dźwięki

    - porusza się szybko, wolno, stoi w miejscu, gdy muzyka milknie.

3. Rozmowa na temat instrumentów na podstawie doświadczeń dziecka oraz dźwięków z nagrań

    "Jaki to instrument?"

   Obejrzyj poniższe zdjęcia. Czy potrafisz nazwać instrumenty znajdujące się na fotografiach?

   

      

 

 

   

 

    Jeżeli nie pamiętasz nazwy, poproś rodzica o pomoc (nowy instrument - harfa).

    A teraz podziel nazwę każdego instrumentu na sylaby, powiedz ile ma sylab.

    (trójkąt trój-kąt; fortepian for-te-pian; trąbka trąb-ka; harfa har-fa; skrzypce skrzyp-ce; bęben bę-ben).

    A może potrafisz powiedzieć, jaką głoskę słychać na początku każdej nazwy?
   (trójkąt - t; fortepian - f; trąbka - t; harfa - h; skrzypce - s; bęben - b).
4. Jeżeli masz w domu karty pracy, otwórz książkę na stronie 35.
    Kartę znajdziesz też tutaj:

    Karta strona 35

    a) Posłuchaj brzmienia instrumentów. Może pokażesz, jak można na nich grać.

        Wskaż usłyszany instrument w karcie pracy.

         https://www.youtube.com/watch?v=BIrR_AH_hjE

          (fortepian)

         https://www.youtube.com/watch?v=HWeC6_srMk8
         (trąbka)

        https://www.youtube.com/watch?v=YI1fAfdDhhM

          (trójkąt)

        https://www.youtube.com/watch?v=yVF5TYfUeVs

         (harfa)

        https://www.youtube.com/watch?v=frQrUW14mSI

          (bęben)

        https://www.youtube.com/watch?v=7JgRLxG8THA

          (skrzypce)

    b) Posłuchaj brzmienia instrumentów jeszcze raz.

        Weź niebieską kredkę i otocz pętlą rysunek przedstawiający instrument, który słyszałaś/słyszałeś

        jako pierwszy i jako ostatni.

    c) Spójrz na czerwone trójkąty na dole strony.

        Misia chce zagrać rytm ułożony z trójkątów.

 

                                ▲ ▲ ▲ ▲ ▲

 

         Ile widzisz trójkątów?

         W jaki sposób są ułożone?

                 (jeden trójkąt / przerwa / trzy trójkąty / przerwa / jeden trójkąt).

         Pamiętasz, jak nazywa się instrument, który trzyma Misia?

         Pomóż Misi, spróbuj wyklaskać rytm lub zagrać go według wzoru.

                (klaśnięcie na pierwszy trójkąt - przerwa - trzy klaśnięcia - przerwa - jedno klaśnięcie).

5. Dla relaksu pobaw się z mamą lub tatą w zabawę "Po cichutku".

    Rodzic zasłania dziecku oczy, za pomocą apaszki bądź szala. Następnie oddala się od dziecka

    i przywołuje go do siebie mówiąc „Tutaj jestem”.

    Zadaniem dziecka jest odnaleźć rodzica, bazując na bodźcu słuchowym, podążając w jego kierunku.

    Kiedy dziecko odnajdzie rodzica, następuje zamiana ról.

    Zabawę można powtarzać kilkukrotnie.

 

Przykładowe karty pracy do tematu "Tajemnice książek"
opis dokumentutypdata

Labirynt "Doprowadź Jasia i Małgosię do chatki"

jpg04-05-2020[ Pobierz ]
307 kB

Popraw po śladzie

png04-05-2020[ Pobierz ]
65 kB

Odszukaj taki sam obrazek

png04-05-2020[ Pobierz ]
126 kB

Co do kogo pasuje?

png04-05-2020[ Pobierz ]
87 kB

Ułóż obrazki we właściwej kolejności - historyjka obrazkowa "Czerwony Kapturek"

docx04-05-2020[ Pobierz ]
360 kB

Odszukaj figury

jpg04-05-2020[ Pobierz ]
85 kB

Karty "MEMORY BAJKOWE"

odt06-05-2020[ Pobierz ]
828 kB

Pokoloruj zgodnie z podanym kodem

png06-05-2020[ Pobierz ]
20 kB
TEMAT REALIZOWANY W DNIACH 04-08.05.2020 R. "TAJEMNICE KSIĄŻEK"

Witajcie Przedszkolaki, witajcie Rodzice!

Przed nami kolejny tydzień wspólnych zabaw.

W bieżącym tygodniu odkryjemy tajemnice książek - dowiemy się jak powstaje papier i skąd się biorą książki. Porozmawiamy również o swoich ulubionych książkach.

Przypomnimy sobie, co to jest biblioteka i jak należy się tam zachowywać.

Warto pozwolić dziecku dokonywać samodzielnych wyborów odnośnie książki czytanej przed snem.

Dzięki temu czytanie będzie kojarzyło się z ciekawą przygodą i dobrą zabawą, a nie przykrym obowiązkiem.

Serdecznie zapraszamy!!!

 

INFORMACJA DLA RODZICÓW, KTÓRZY ODEBRALI KARTY PRACY

W tym tygodniu realizujemy karty ze stron: 30, 31, 32.

 

Propozycje zabaw i zajęć z języka angielskiego (poniedziałek, wtorek)  i religii (środa, czwartek)

zamieszczone są w zakładce Zajęcia wspomagające rozwój dzieci. Zachęcamy do skorzystania.

 

PIĄTEK 08.05.

TEMAT DNIA: W BIBLIOTECE.

 

1. Pobawcie się w liczenie książek "Ile mamy książek?"

    Wyjmijcie na dywan swoje książki.

    Rodzic tłumaczy dziecku, że będzie razem z dzieckiem w parze: rodzic - dziecko i tak samo jak

    dziecko będzie wykonywał polecenia, które powie.

    Rodzic mówi: ,,Każdy z nas ma za zadanie zabrać z półki trzy książki i położyć przed sobą".

    Następnie rodzic głośno przelicza swoje książki, to samo dziecko.

    Rodzic zadaje pytanie: ,,Ile razem mamy książek?"

    Zadaniem dziecka jest przeliczenie ile jest razem książek, następnie rodzic sprawdza poprawność

    przeliczenia.

    Zabawę powtarzamy kilkakrotnie zamieniając się rolami.

2. W każdy piątek prowadzimy zabawy ruchowe.

    Dziś proponujemy zestaw ćwiczeń gimnastycznych:

    a) "Tajemnicza książka" - każdy uczestnik otrzymuje książkę, która kładzie na głowie.

        Stara się utrzymać ją w tej pozycji podczas wykonywania kolejnych poleceń:

       - obracamy się,

       - tańczymy,

       - chodzimy bokiem,

       - kucamy,

       - chodzimy do tyłu.

    b) "W księgarni" - dziecko leży bokiem na dywanie.

        Na hasło "Książki otwierają się" - przechodzi do leżenia na plecach, wyciąga na boki wyprostowane

        ręce i nogi.

        Na hasło "Kartki się przewracają" - dziecko klaszcze w dłonie (rodzic mówi ile kartek ma książka

        - dziecko klaszcze tyle razy).

        Na hasło "Książki się zamykają" - dziecko powraca do leżenia bokiem, nogi są podkurczone.

        Na hasło "Książki stają na regale" - dziecko przechodzi do stania na baczność.

    c) "Odgadywanie tytułów bajek" - uczestnicy na zmianę przedstawiają za pomocą gestów i ruchów

         postać z bajki, np. Śpiąca Królewna, Kubuś Puchatek, itd., po odgadnięciu zamiana ról.

    d) "Nasze nogi" - dobieramy się w pary, przechodzimy do leżenia na plecach.

        Dotykamy się stopami w taki sposób, aby nogi zgięte w kolanach tworzyły kąt prosty.

        Siłujemy się stopami, próbując wyprostować nogi. Staramy się nie odrywać stóp od stóp partnera.

        Następnie odpychamy się od siebie stopami.

    e) "Baba Jaga patrzy" - zabawa z dnia wczorajszego.

        Kto dojdzie pierwszy do Baby Jagi i nie poruszy się, gdy ta, odwróci się?

3. Spójrz na poniższe obrazki. Czy wiesz, jakie miejsce przedstawiają?

      

    

 

    Tak, to jest biblioteka. Byliśmy tam na spotkaniu z Pastelkiem, pamiętasz?

     Zdjęcia z wycieczki do biblioteki

    Wiesz już, że w bibliotece można znaleźć wiele książek, wypożyczyć do domu, a następnie

    po określonym czasie trzeba je oddać.

    - Jak myślisz, czy książki w bibliotece mają swoje miejsca?

    - Czy są jakoś posegregowane?

    Po wysłuchaniu odpowiedzi dziecka, rodzic tłumaczy, że książki w bibliotece mogą być 

    posegregowane według tematyki, a także według nazwiska autora.

    Zadaniem dziecka będzie posegregować książki tematycznie.

    Jeżeli masz karty pracy w domu, otwórz książkę na stronie 32.

    Kartę pracy znajdziesz także tutaj:

    Karta "Poukładaj książki"

    Pomóż Misi poukładać książki na półkach.

    Na której półce powinna znaleźć się książka o samochodach?

    Na której bajka "Kopciuszek"?

    Gdzie postawisz książkę o ptakach?

    A książkę przyrodniczą o liściach?

    Połącz linią każdą książkę z półką, na której powinna stać.

4. Posłuchaj opowiadania Z. Staneckiej "W bibliotece".

    W poniedziałek przed obiadem pani Marta zaprosiła grupę Basi do kręgu.

    - Jutro zaraz po śniadaniu pójdziemy do biblioteki - powiedziała.

   - La, la, la... - zanuciła radośnie Anielka.

   - Co tam będziemy robić? - spytał Kuba.

   - No właśnie, kto wie, co robi się w bibliotece? - odpowiedziała pani pytaniem.

   Basia wyciągnęła rękę do góry. Babcia Marianna już dawno temu, chyba z rok wcześniej,

   zapisała ją do biblioteki.

   - W bili... bliotece są książki!- zawołała. - Zabiera się je do domu, a potem oddaje.

   - Ja bym nie oddał - oświadczył Karol.

   - Jak oddasz, to bierzesz inną. I tak w kółko. Oddajesz i dostajesz, oddajesz i dostajesz...

   - Za darmo?- upewniła się Zuzia.

   - Tak, Zuziu.- Pani włączyła się do rozmowy. - Książki z biblioteki pożycza się, nie kupuje.

      Dzięki temu każdą z nich może przeczytać wiele osób.

   - O książki trzeba dbać - wygłosiła Basia. - Nie można do nich chować kanapek.

      Ani czytać w wannie. Tata kiedyś o tym zapomniał i książka wykąpała się razem z nim.

      Potem powiedział, że trzeba ją będzie odkupić.

   - W .... bi... liotece... jest... cicho - szepnął Titi.

  Wszyscy spojrzeli na niego ze zdziwieniem, bo Titi rzadko coś mówił sam z siebie.

  Pani skinęła głową.

  - W bibliotekach można pracować i czytać na miejscu. Trzeba zachować ciszę, żeby nie przeszkadzać

     innym. (...)

 

Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat opowiadania, zadając pytania:

- Dokąd wybierają się dzieci?

- Co robi się w bibliotece, o czym powiedziała Basia?

- Czy za książki w bibliotece trzeba płacić?

- W jaki sposób trzeba dbać o książki?

- Jak trzeba zachowywać się w bibliotece?

- Dlaczego?

- Czy byłeś/byłaś kiedyś w bibliotece?

- Co Ci się najbardziej tam podobało?

 

  ≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈

 

CZWARTEK 07.05.

TEMAT DNIA: KTO JEST POTRZEBNY, ABY POWSTAŁA KSIĄŻKA?

 

1. Ćwiczenia oddechowe "Przekręć kartkę".

    Połóż zamkniętą książkę na stoliku, przekręć ją tak, aby mięć przed sobą brzegi książki.

    Teraz otwórz książkę i dmuchając na dół strony spróbuj przekręcić kartkę.

2. Pamiętasz zabawę ruchową "Raz, dwa, trzy, Baba Jaga patrzy"?

    Kto dojdzie pierwszy do Baby Jagi i nie poruszy się, gdy ta, odwróci się.

    Jedna osoba jest Babą Jagą, reszta uczestników staje w jednej linii w wyznaczonym miejscu.

    Baba Jaga odwrócona jest tyłem, mówi: "Raz, dwa, trzy, Baba Jaga patrzy".

    W tym czasie dzieci biegną w jej stronę. Gdy Baba Jaga skończy mówić, odwraca się.

    Dzieci w tym czasie muszą zatrzymać się w miejscu, do którego dobiegły i nie poruszać się.

    Ten, kto się poruszy wraca na start. Baba Jaga znów wypowiada słowa "Raz, dwa, ....".

    Ten, kto pierwszy dobiegnie do Baby Jagi, wygrywa i w kolejnej rundzie staje się Babą Jagą.

3. Czy wiesz, kto jest potrzebny, aby powstała książka?

    Posłuchaj fragmentu opowiadania Zofii Staneckiej "Basia i biblioteka"

    (...)

    - Cieszę się, że przyszliście do naszej biblioteki. Mam nadzieję, że będziecie się dobrze bawić.

       Bibliotekarka uśmiechnęła się miło.

    - Już za chwilę przyjdzie autorka, ale najpierw chciałam was o coś zapytać.

       Kto z was wie, gdzie pracuje pisarz?

    - W bibliotece! - zawołała Basia.

    - W pisarni! - przekrzyczeli ją Olaf z Karolem.

    - Oj tak, przydałoby się, żeby istniały takie miejsca jak pisarnie - powiedział ktoś rozbawionym głosem.

    Basia odwróciła głowę. W progu sali stała pani z plakatu.

    Na głowie miała masę loczków i uginała się pod ciężarem wielkiej, wypchanej czymś torby.

    - Mam na imię Róża - powiedziała, gdy dotaszczyła torbę pod tablicę.

      Zajmuję się pisaniem i ilustrowaniem książek. Ilustruję w domu, a piszę wszędzie tam,

      gdzie mogę usiąść z laptopem i pomyśleć. Bo w pracy autora myślenie jest bardzo ważne.

      Myślenie i coś jeszcze. Coś, co sprawia, że można tworzyć nowe opowieści, rysować i marzyć...

      To coś nazywa się...

    - Czekolada! - zawołała Basia . Mama nigdy nie siada do pracy bez czekolady.

       Autorka roześmiała się.

    - Czekolada rzeczywiście bywa pomocna w myśleniu, ale chodziło mi o coś innego.

       O super moc, z której korzysta każdy pisarz lub ilustrator, gdy tworzy książki.

       Moc na literę ,,w".

    - Wrotki! - ucieszył się Karol.

    - Wy-ob... - podpowiedziała autorka (...)

 

   Rodzic zadaje dziecku pytania:

   - Co miała na myśli autorka? (WYOBRAŹNIA)

   - Dlaczego pisarce potrzebna jest w pracy wyobraźnia?

   - Czym jeszcze, oprócz pisania, zajmowała się autorka, z którą spotkały się dzieci?

   - Kto jeszcze jest potrzebny, aby powstała książka?

   Dziecko podaje swobodne odpowiedzi. Rodzic nakierowuje je tak, aby powstał opis zawodów:

   pisarz, ilustrator, drukarz. Pomóc mogą informacje i obrazki zamieszczone poniżej:

 


   Pisarz to osoba, która pisze książki, wierszyki, bajki, baśnie, legendy, itd., wymyśla historie.

 

   Ilustrator - tworzy ilustracje do tekstu.

   Może być też grafikiem tworzącym ilustracje za pomocą programów komputerowych. 

   

    Redaktor poprawia błędy, składa książkę w komputerze, łącząc tekst z ilustracjami.

 

 

    Drukarz - przy użyciu różnego typu maszyn drukujących i różnych technik drukuje strony i składa 

    je w książkę, gazetę, itp.

    Może zainteresuje Cię film "Jak powstaje książka?" https://www.youtube.com/watch?v=jgcWVmLqKTk

 4. Nauka piosenki pt.: ,,Bajeczki".

    Kiedyś śpiewaliśmy tę piosenkę, może jeszcze pamiętacie ją?

    link do piosenki: https://www.youtube.com/watch?v=Sl7d6RvqTWM

    "Bajeczki"

    Na półkach mieszkają książeczki. (udajemy, że bierzemy książkę z półki).

    W książeczkach mieszkają bajeczki. (otwieramy i przewracamy kartki).

    Opowiem o nich wam, (jw.)

    bo wszystkie dobrze znam. (jw.)

    Opowiem o nich wam, (jw.)

    bo wszystkie dobrze znam. (jw.)

    W bajeczkach znajdziecie rycerzy, (stajemy w rozkroku, wyprostowane nogi)

    królewnę, co spała na wieży, (łożone dłonie podkładamy pod policzek)

    i dobrych wróżek sto, (rozkładamy ręce w bok i poruszamy nimi)

    i czarownicę złą. (robimy ,,złą" minę, rozczapierzamy palce dłoni)

    i dobrych wróżek sto, (rozkładamy ręce w bok i poruszamy nimi)

    i czarownicę złą. (robimy ,,złą" minę, rozczapierzamy palce dłoni)

    A kiedy się dziecko zasłucha, (przykładamy dłonie do uszu)

    to wróżki mu szepcą do ucha. (pochylamy się do rodzica i zasłaniamy sobie dłonią usta)

    Pokochaj bajek świat na wiele, wiele lat. (oplatamy skrzyżowanymi rękami swoje ciało)

    Pokochaj bajek świat na wiele, wiele lat. (kołyszemy się).

    a) Po wysłuchaniu piosenki, Rodzic zadaje pytania:

        - O czym opowiadają baśnie?

        - Jakie postacie często występują w baśniach?

        - Kto lubi słuchać, jak ktoś mu czyta książkę?

        - Dlaczego?

   b) inscenizacja do słów piosenki (uczymy się i powtarzamy ruchy do piosenki rozpisane w nawiasach )

   c) powtarzamy kilkukrotnie słowa piosenki (rodzic czyta słowa, a dziecko za nim powtarza)

   d) utrzymywanie rytmu piosenki (instrumentem są nasze dłonie, którymi klaszczemy do rytmu piosenki)

       Na koniec zaśpiewajcie wspólnie piosenkę.

5. Gra pamięciowa "Memory bajkowe".

    Do zabawy wykorzystaj zestaw 12 kart. Sześć z nich przedstawia postać z bajki, a kolejne sześć

    dotyczy akcesoriów pasujących do tej bajki.

    Jeżeli macie możliwość wydrukujcie karty do gry, można je nakleić na karton czy tekturę,

    by obrazki nie prześwitywały. Poprzecinajcie wzdłuż linii.

    Karty rozkładamy obrazkiem do dołu. Po kolei odkrywamy dwie wybrane przez siebie karty.

    Jeśli odkryjemy karty dotyczące tej samej bajki (np. Kubuś Puchatek i beczka z miodem), zabieramy je

    i możemy wykonać jeszcze jeden ruch.

    Jeśli nie uda nam się zebrać pary, wtedy kolej na odkrycie kart ma następny gracz.

    Jeżeli nie możecie wydrukować kart - spójrzcie na obrazki i spróbujcie dopasować ilustracje.

    Karty znajdziecie w Przykładowych kartach pracy do realizowanej w tym tygodniu tematyki

    

 ≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈

 

ŚRODA 06.05.

TEMAT DNIA: "CZY BAŚNIE MOGĄ BYĆ TRÓJKĄTNE?"

 

1. Poćwicz sprawność ręki, pokoloruj wybrany obrazek przedstawiający postaci ze znanych

    baśni.

    Kolorowanka "Kubuś Puchatek"

    Kolorowanka "Strażak Sam"

    Kolorowanka "Kraina Lodu"

    Kolorowanka "Masza i niedźwiedź"

    Pamiętaj, by wybierać różne kolory kredek, staraj się nie wychodzić za linie i kontroluj

    prawidłowy chwyt kredki.

    Dla Rodziców polecamy krótki film "Jak nauczyć dziecko prawidłowo trzymać kredkę?"

    https://www.youtube.com/watch?v=OCagCzNtcXs

2. Bajkowe puzzle.

    Do tej zabawy można wykorzystać pokolorowany wcześniej obrazek.

    Rodzic tnie kartkę z narysowaną postacią na 6 kawałków (kostek), albo więcej (dostosowujemy

    ćwiczenie do umiejętności dziecka). Dziecko ma za zadanie ułożyć puzzle na stole, albo może

    ułożyć je przyklejając na kartkę sztywnego papieru. 

3. Ćwiczenia z książką- zestaw ćwiczeń ruchowych.
    - „Ile zrobię kroków?"- książkę w twardej oprawie kładziemy 
na głowie i próbujemy zrobić

       kilka kroków, tak, by książka nie spadła.

    - „Ile zrobię przysiadów?"- z książką na głowie próbujemy wykonać przysiady.

4. Zabawa dydaktyczna "Trójkątna bajka" na podstawie wiersza D. Wawiłow.

    Czy pamiętasz, jak nazywają się te figury geometryczne?

                  ● ■ ▲ 

 

    Posłuchaj wiersza:

          Była raz sobie skała

          bardzo dziwna, TRÓJKĄTNA,
          stał na tej skale pałac,
          bardzo dziwny, TRÓJKĄTNY.
          W pałacu tym na tronie
          bardzo dziwnym, TRÓJKĄTNYM,
          zasiadał król w koronie
          bardzo dziwnej, TRÓJKĄTNEJ,
          i patrzył z okna wieży
          bardzo dziwnej, TRÓJKĄTNEJ,
          na dzielnych swych rycerzy
          bardzo dziwnych, TRÓJKĄTNYCH.
          Aż kiedyś raz dworacy
          na szczerozłotej tacy
          przynieśli mu śniadanie
          wykwintne niesłychanie -
          a było to nieduże
          zwyczajne jajko kurze,
          bardzo dziwne,
          OKRĄGŁE!
          I krzyknął król:
          ,,No wiecie!
          Toż to prawdziwa bajka!
          Pomyśleć, że na świecie
          są takie cudne jajka!
          Więc niech mi odtąd wszędzie
          OKRĄGŁYM wszystko będzie!"
          Dworacy - nieboracy
          zabrali się do pracy
          i w ciągu jednej chwili
          jak kazał, tak zrobili.

          I odtąd stała skała
          bardzo dziwna, OKRĄGŁA,
          na tej skale pałac
          bardzo dziwny, OKRĄGŁY,  
          w pałacu zaś na tronie
          bardzo dziwnym, OKRĄGŁYM,
          zasiadał król w koronie
          bardzo dziwnej, OKRĄGŁEJ,
          i patrzył z okna wieży
          bardzo dziwnej, OKRĄGŁEJ,
          na dzielnych swych rycerzy
          bardzo dziwnych, OKRĄGŁYCH.

 

    Odpowiedz na pytania:

    - Jaki kształt miały: skała, zamek, król, dworacy?

    - Co spowodowało, że król nie chciał, żeby wszystko było trójkątne?

    - Jaki kształt wszystko teraz przybrało?

    Pobaw się w detektywa i wyszukaj w domu przedmiotów w kształcie trójkąta.

    Spójrz na trójkąt. Policz ile trójkąt ma boków?

5. Stwórz własne "Figurowe królestwo".

    Do zabawy będą potrzebne figury geometryczne wycięte z kolorowego papieru lub starych gazet.

    Układaj z kolorowych figur zamek, króla, dworzan i przyklej je na kartkę.

    A może masz inny pomysł?

    Pokażesz nam swoje królestwo? Wyślij zdjęcie pracy, zamieścimy je w naszej galerii.

6. ,, Nasza historia"- wspólne układanie opowiadania.

    Rodzic zaczyna opowiadać historię: Dawno, dawno temu, za górami, za lasami żyła sobie piękna

    księżniczka/ żył sobie dzielny rycerz..."

    Dziecko ma za zadanie kontynuować opowiadania według swojego pomysłu (może wymyśleć

    jedno zdanie), następnie rodzic dokłada kolejne zdanie, potem dziecko - do momentu, aż

    wspólnie z dzieckiem zadecydujecie Państwo, że to koniec bajki.

 

 ≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈

 

WTOREK 05.05.

TEMAT DNIA: "MOJA ULUBIONA BAŚŃ"

 

1. Rozwiązywanie zagadek związanych z popularnymi, dziecięcymi bajkami ,,Jaka to postać

    z bajki?"

    Rodzic czyta zagadkę, dziecko nazywa i wskazuje ilustrację, która jest odpowiedzią do zagadki.

    a) Jest rzadkim zwierzęciem, podobnym do Burka.

        W bajce Czerwonego pożarł nam Kapturka. (WILK)

    b) Z jakiej jesteśmy bajki?

        To my - braciszek i siostrzyczka.

        Znaleźliśmy w lesie śliczną chatkę.

        Całą ze słodkiego pierniczka. (JAŚ I MAŁGOSIA)

    c) Kochany przez wszystkich miś.

        Jego przyjaciel to Krzyś.

        Czerwony kubraczek i wesoła mina.

        Od baryłki miodu każdy dzień zaczyna. (KUBUŚ PUCHATEK)

    d) Bardzo ładna z niej dziewczynka,

        uśmiechnięta u niej minka.

        Gdy dla babci leki niesie.

        To spotyka wilka w lesie.

        Czy już wszystkie dzieciaki

        wiedzą kto to taki? (CZERWONY KAPTUREK)

    e) Bohaterka tej zagadki

        brzuszek ma w czarno-żółte paski.

        Jest rezolutna, ciekawska, śmiała,

        niejeden problem już rozwiązywała.

        Zawsze chętnie przyjaciołom pomagała.

        Cała łąka ją za to szczerze uwielbiała. (PSZCZÓŁKA MAJA)

    f) Za siedmioma górami,

        za siedmioma rzekami

        żyła sobie królewna

        z krasnoludkami.

        Czy już wiesz,

        kto w tej chatce mieszka?

        No przecież to proste!

        To.... (KRÓLEWNA ŚNIEŻKA)

    g) Chłopiec z bajki znany,

        z drewna wystrugany.

        Kiedy kłamał w głos,

        strasznie rósł mu nos. (PINOKIO)

   h) Jaka to dziewczyna

        ma pracy wiele,

        a na pięknym balu

        gubi pantofelek? (KOPCIUSZEK)

    i) Na podwórku je wyśmiewano,

        kto powie dlaczego?

        Gdy podrosło łabędzie

        przyjęły je jak swego. (BRZYDKIE KACZĄTKO)

    j) Tylko cal wysokości

        miała ta dzieweczka.

        Dlatego też jej imię

        brzmiało..... (CALINECZKA)

                                                                         ILUSTRACJE DO ZAGADEK:

        

       

     

 

   (Ilustracje pochodzą z zasobów internetu)

2. Zagadki rozwiązane, teraz czas na trochę ruchu. Zabawy ruchowe „Czy znasz tę bajkę?”

    a) Odszukanie po śladach Jasia i Małgosi.

        Rodzic chowa w pokoju sylwety Jasia i Małgosi (można je zastąpić lalkami, ludzikami).

        Rozkłada na podłodze pierniczki (mogą być wycięte z papieru lub zastąpione, np. nakrętkami)

        tak, by doprowadziły dzieci do ukrytych sylwet postaci z bajki.

    b) Rozpoznanie po dotyku, co miał w koszyczku Czerwony Kapturek.

        Dziecko, nie widząc, co jest w środku, po dotyku rozpoznaje rzeczy.

        (Rodzic wkłada przedmioty do koszyka i zakrywa go szalem, kocem, itp.)

    c) Budowanie zamku z wieżą dla Śpiącej Królewny.

        Dziecko z papierowych pudełek po produktach spożywczych buduje zamek z wieżą.

        (Można zamiast pudełek zbudować wieżę z klocków).

    d) Szukanie pantofelka Kopciuszka.

        Rodzic chowa w pokoju bucik dziecka, tak aby dziecko nie widziało.

        Następnie dziecko próbuje odszukać bucik, a rodzic kieruje dziecko za pomocą haseł:

        zimno - ciepło.

3. Zabawa rozwijająca słuch fonematyczny "Ile to sylab?"

    Jeżeli masz karty pracy w domu, otwórz książkę na stronie 31.

    Kartę pracy znajdziesz także tutaj:

    Karta ze strony 31

    Odpowiedz na pytanie: Ile sylab ma słowo książka?

    Podziel nazwy pozostałych obrazków na sylaby. Nazwa którego obrazka ma tyle samo sylab

    co słowo książka? Pokoloruj ten obrazek.

4. Ćwiczenia kształtujące orientację przestrzenną ,,Gdzie jest moja książka?"

    Zabawę tę można wykonywać zarówno na siedząco, jak i na stojąco.

    Wersja wykonywania ćwiczeń na siedząco:

      - Połóż książkę przed sobą.

      - Połóż książkę za sobą.

      - Połóż książkę obok siebie.

      - Podnieś książkę nad głowę.

      - Połóż książkę po swojej lewej stronie. (przypominamy strony, dla ułatwienia można

        założyć na lewy nadgarstek frotkę, gumkę recepturkę, itp.)

      - Połóż książkę po swojej prawej stronie.

      - Dotknij książką lewego kolana, ramienia, ucha, stopy.

      - Dotknij książką prawego kolana, ramienia, ucha, stopy.

    Wersja wykonywania ćwiczeń na stojąco:

      - Połóż książkę na podłodze.

      - Stań przed książką.

      - Stań za książką.

      - Podnieś książkę do góry.

      - Wykonaj skręt tułowia z książką do lewego boku.

      - Wykonaj skręt tułowia z książką do prawego boku.

      - Stań na prawej nodze i postaraj się podnieść książę wysoko do góry.

      - Stań na lewej nodze i postaraj się podnieść książkę wysoko do góry.

5. Z pewnością masz swoją ulubioną baśń. Narysuj lub namaluj ją.

    Praca plastyczna "Moja ulubiona baśń".

    Zróbcie zdjęcie i prześlijcie na maila wrejmak@przedszkole.naleczow.p

    Prace powiększą naszą galerię. Bardzo miło jest je oglądać i podziwiać.

6. W ramach poobiedniego odpoczynku zachęcamy do obejrzenia filmu edukacyjnego

    "Jak powstaje papier?"

    https://abc.tvp.pl/39733264/jak-powstaje-papier-odc-75

 

 

PONIEDZIAŁEK 04.05.2020 R. 

TEMAT DNIA: JAKIE KSIĄŻKI LUBIMY?

 

Przypominamy, że dzisiaj - 4 maja obchodzony jest Dzień Strażaka

 

1. Po weekendzie poćwiczymy trochę buzie.

    Zabawa logopedyczna "Śniadanie Puchatka" (kliknij tutaj)

2. Lubisz zagadki? Rozwiązywanie zagadek tematycznych ,,Co to jest?"

    Rodzic czyta zagadkę, dziecko wskazuje obrazek, który według niego jest rozwiązaniem zagadki.

    a) Gdy chcesz stworzyć obrazek nowy,

        taki piękny, kolorowy.

        Będzie ci potrzebna ona,

        najlepsza będzie biała, ale może być i czerwona.

        Na niej namalujesz lub narysujesz, co tylko chcesz,

        a potem możesz wyciąć każdą narysowaną rzecz. (KARTKA PAPIERU)

    b) Czyta ją mama, czyta i tata

        często w obrazki jest bogata.

        Dużo liter na każdej stronie,

        są historie o królu na tronie.

        Są też wiersze rymowane,

        najlepiej, gdy przez babcię czytane. (KSIĄŻKA)

    c) Zanim zaczniesz czytać książkę,

        najpierw, gdy ją bierzesz w rączkę,

        patrzysz, co jest z tyłu, co jest z przodu,

        czy jest tam rysunek samochodu?

        Jest i taka, co przedstawia niedźwiadka,

        to właśnie jest... (OKŁADKA)

                                                    ILUSTRACJE DO ZAGADEK:

    

 

3. A teraz trochę ruchu. Do zabawy potrzebne będą butelki oraz kulki z gazet lub małe piłeczki.

   Zestaw zabaw ruchowych prowadzonych Metodą Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne.

   - maszerujemy w różnych kierunkach z wysokim unoszeniem kolan,

   - podskakujemy na jednej nodze,

   - "wycieczka raków" - chodzimy tyłem podpierając dłonie i stopy o podłogę,

   - chodzenie slalomem na czworakach między butelkami wody,

   - biegamy w różnych kierunkach, na hasło "Jaskółki" - wykonujemy ćwiczenie

     (stajemy na jednej nodze, ręce rozkładamy na boki, pochylamy tułów do przodu),

   - rodzic kładzie się na brzuchu, dziecko porusza się na czworakach po pokoju, omijając rodzica,

   - dziecko kładzie się na dywanie, rodzic turla dziecko,

   - swobodna zabawa kulkami z gazet/piłeczkami.

4. Porozmawiajcie z Rodzicami na temat ulubionych książek znajdujących się w domu.

    Rozłóżcie na środku dywanu, podłogi książki, które macie w domu.

    Omawiamy z dzieckiem tematykę zgromadzonych książek.

    Rodzic tłumaczy, że książki mogą zawierać krótkie opowiadania (pokazuje taką książkę),

    opowiadać długą historię (pokazuje taką książkę) lub mogą być napisane wierszem (pokazuje taką

    książkę). Mogą być także książki o dinozaurach, o samochodach, poradniki kulinarne, przewodniki

    turystyczne, atlasy (pokazujemy takie książki), itp.

    Dziecko mówi, jaką książkę lubi najbardziej, czy lubi jak czyta mu się książki.

    Opowiada jest jego ulubiona książka, stara się wymienić jej tytuł oraz bohaterów w niej występujących.

    Podczas tej zabawy uczymy dziecko również poprawnego budowania zdań.

5. A teraz trochę matematyki. Zabawa z elementem liczenia "Książkowe mole".

    Rodzic wraz z dzieckiem siedzi przy kąciku z książkami. Rodzic recytuje wierszyk:

    ,,Zachwycamy się książkami,

    jesteśmy książkowymi molami.

    Gdy poczytać długo masz chęć,

    weź książek ...więcej/ mniej niż pięć"

    Rodzic raz używa słowa ,,więcej", a raz ,,mniej", a także zmienia liczbę książek, np.:

    więcej niż cztery, mniej niż trzy, więcej niż dwie, mniej niż osiem itd...

    Zabawę powtarzamy kilkukrotnie.

6. Podczas poobiedniego odpoczynku posłuchaj wiersza D. Niemiec "Ale wstyd!"

    Dnia pewnego ciepłą zieloną wiosną

    mała Ania patrzyła, jak kwiatki rosną.

    A że chciała narysować sobie takie ładne kwiatki,

    umieściła je na książce, na środku okładki.

    Wiem, powiecie, że Ania książkę tak zniszczyła,

    ale jeszcze ta historia wcale się nie skończyła.

    Ale wstyd!

 

   Siostra Ani, gdy tylko spostrzegła jej poczynania,

   zaczęła szukać jakiegoś rozwiązania.

   Chciała książkę wyszorować szczoteczką i wodą.

   Może one na ten kłopot coś pomóc tu mogą?

   Ale zamiast się poprawić, wszystko się pogorszyło,

   bo książce to pranie wcale nie posłużyło.

   Ale wstyd!

 

   Mama, gdy zobaczyła poczynania swoich córek,

   za zniszczenie książki dała im porządną burę.

   Bo się okazało, że książka nie należy do dzieci,

   a jedynie ktoś im tę książkę do czytania polecił.

   I mama z biblioteki ją wypożyczyła.

   A to bardzo ważna kwestia w tym momencie była.

   Ale wstyd!

 

   Przecież książki nawet pomazanej nie można wyrzucić.

   Trzeba będzie ją do biblioteki jak należy zwrócić.

   I wyjaśnić przyczynę jej stanu fatalnego,

   jej pogięcia i pomięcia, obrazka nieoczekiwanego.

   I książkę odkupić lub zapłacić karę.

   Nikt się w takiej sytuacji nie czuje doskonale.

   Ale wstyd!

 

   Szybko do biblioteki poszła z córkami mama.

   W bibliotece jak zwykle siedziała pani ta sama.

   Przywitała wszystkich i już książkę ogląda.

   Badawczo się przygląda książce, dziewczynkom się przygląda.

   - I co żeście tutaj, łobuziaki, uczyniły?

   - Przepraszamy, trochę żeśmy książkę uszkodziły.

   Ale wstyd!

 

   - No cóż, musicie teraz naprawić swe zachowanie.

   Zaraz wymyślę dla was jakieś zadanie.

   Pomożecie mi poustawiać stos książek na półki,

   a wtedy wybaczymy wam te wyczyny, te bzdurki.

   Dziewczynki zabrały się do pracy ku uciesze mamy.

   - Jak dbać i szanować książki, teraz zapamiętamy.

   A gdzie wstyd? Już minął, znikł!

 

   Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat przeczytanego wiersza, zwraca dzieciom uwagę

   na prawidłowe obchodzenie się z książkami: nie wolno poplamić książki ani zaginać rogów,

   należy delikatnie odwracać kartki, by ich nie podrzeć, odkładać książki na swoje miejsce.

7. Pobawcie się w "Szpital dla książek".

    Posegregujcie książki na "chore" i "zdrowe", czyli uszkodzone i nieuszkodzone.

    Z pomocą rodzica zabawcie się w lekarzy książek - sklejcie za pomocą taśmy bezbarwnej

    naderwane kartki, okładki. Wyleczone książki możecie odwieźć samochodem na półkę.

MAJ 2020 R.

TEMATYKA:

  1. Tajemnice książek. 04-08.05.

  2. W krainie muzyki. 11-15.05.

  3. Wrażenia i uczucia. 18-22.05.

  4. Święto Rodziny. 25-29.05.

 

REALIZACJA PODSTAWY PROGRAMOWEJ:

1. Fizyczny obszar rozwoju dziecka.

2. Emocjonalny obszar rozwoju dziecka.

3. Społeczny obszar rozwoju dziecka.

4. Poznawczy obszar rozwoju dziecka.

 

ZAMIERZENIA:

1. Kształtowanie u dzieci umiejętności współdziałania, rozwiązywania sytuacji problemowych na zasadzie dochodzenia

   do kompromisu.

2. Wdrażanie do dbałości o higienę, zdrowie, nabywanie sprawności w czynnościach samoobsługowych.

3. Kształtowanie umiejętności uważnego słuchania i wypowiadania się na dany temat.

    Wzbogacanie zasobu słownictwa o określenia związane z realizowaną tematyką.

    Rozwijanie aparatu mowy poprzez ćwiczenia logopedyczne.

4. Rozwijanie analizy i syntezy słuchowej sylabowej.

5. Rozbudzanie w dzieciach zainteresowania książką i czytaniem. Uświadomienie konieczności szanowania książek.

   Poszerzanie wiedzy o zawodach: pisarza, grafika, redaktora, drukarza.

6. Zachęcanie dzieci do świadomej obserwacji świata.

   Uświadomienie dzieciom emocjonalnej wartości otoczenia przyrodniczego jako źródła satysfakcji estetycznej.

7. Kształtowanie postaw prozdrowotnych: zachęcanie do ruchu, unikanie hałasu.

8. Kształtowanie umiejętności nazywania własnych stanów emocjonalnych.

   Kształtowanie umiejętności radzenia sobie z emocjami w sposób społecznie akceptowalny.

   Wdrażanie do umiejętnego niwelowania strachu przed ciemnością.

   Rozwijanie umiejętności radzenia sobie ze strachem.

9. Doskonalenie umiejętności odczytywania sygnałów niewerbalnych.

10. Zachęcanie dzieci do zwracania się do innych po pomoc.

11. Kształtowanie poczucia więzi emocjonalnej ze swoją rodziną. 

     Nazywanie członków rodziny, określanie stopnia pokrewieństwa.

     Wyrabianie umiejętności okazywania najbliższym uczuć szacunku i miłości.

12. Rozwijanie umiejętności przeliczania oraz porządkowania zbiorów - stałe poszerzanie zakresu liczenia.

      Rozwijanie umiejętności klasyfikowania przedmiotów.

13. Kształtowanie umiejętności odkodowywania i kodowania informacji.

14. Doskonalenie umiejętności kontynuowania szeregów rytmicznych.

15. Utrwalanie umiejętności nazywania i rozpoznawania figur geometrycznych: koło, kwadrat, prostokąt, trójkąt.

16. Ćwiczenia w dodawaniu i odejmowaniu na konkretach, przeliczaniu elementów zbioru, ustalaniu ile ich jest.

17. Ćwiczenia w rozumieniu i stosowaniu pojęć: wysoki, niski; wyższy, niższy; najwyższy, najniższy; takiej samej

     wysokości.

18. Rozwijanie ogólnej sprawności ruchowej. Prowadzenie ćwiczeń kształtujących prawidłową postawę ciała.

     Wzmacnianie mięśni kręgosłupa, grzbietu.

19. Kształtowanie poczucia rytmu, wyobraźni muzycznej i ekspresji ruchowej. 

     Nauka piosenek zgodnych z realizowaną tematyką tygodniową.

     Kształtowanie umiejętności interpretacji utworu muzycznego za pomocą ruchu.

20. Doskonalenie sprawności manualnej. Doskonalenie umiejętności prawidłowego trzymania kredki, nożyczek,

     wypełniania kolorem powierzchni ograniczonej konturem.

Przykładowe karty pracy do tematu "Polska - nasza Ojczyzna"
opis dokumentutypdata

Załącznik nr 1 Puzzle Mapa Polski (poniedziałek)

pdf26-04-2020[ Pobierz ]
1 465 kB

Połącz kropki - Konturowa mapa Polski

png27-04-2020[ Pobierz ]
49 kB

Kolorowanka - Symbole Narodowe

png27-04-2020[ Pobierz ]
57 kB

Odszukaj taki sam obrazek

jpg27-04-2020[ Pobierz ]
73 kB

Pokoloruj tyle kółek ile kropek na kostce

jpg27-04-2020[ Pobierz ]
16 kB

Uporządkuj flagi od najmniejszej do największej

jpg27-04-2020[ Pobierz ]
38 kB

Pokoloruj flagę Polski

pdf28-04-2020[ Pobierz ]
101 kB

Labirynt "Doprowadź Janka do domu"

pps28-04-2020[ Pobierz ]
2 317 kB
TEMAT REALIZOWANY W DNIACH 27-30.04. POLSKA - NASZA OJCZYZNA

Witajcie Przedszkolaki, witajcie Rodzice!

Przed nami kolejny, tym razem nieco krótszy tydzień wspólnych zabaw.

W ostatnim tygodniu kwietnia będziemy rozmawiać o Polsce. Przypomnimy sobie lub poznamy polskie symbole narodowe oraz to, co oznacza, że należy je szanować. Poznamy znaczenie słowa "patriota". Nie zabraknie też legend związanych z naszym krajem. Będą również zabawy z mapą Polski, które pozwolą w sposób niemal niezauważalny przyswoić wiedzę o świecie i nabyć umiejętności orientowania się w przestrzeni (na górze, na dole, po prawej, lewej stronie).  Warto powiesić mapę Polski na ścianie w pokoju dziecka, zaznaczyć miejscowość, w której mieszkacie, miejsca, które wspólnie odwiedziliście, np. podczas poprzednich wakacji, itp.

Serdecznie zapraszamy!!!

 

INFORMACJA DLA RODZICÓW, KTÓRZY ODEBRALI KARTY PRACY

W tym tygodniu realizujemy karty ze stron: 33, 34.

 

CZWARTEK 30.04.2020 R.

TEMAT DNIA: STOLICA POLSKI - WARSZAWA

 

1. Zacznijmy dzień od porannej gimnastyki z rymowanką autorstwa Magdaleny Ledwoń.

Rodzic recytuje rymowankę i jednocześnie demonstruje ćwiczenie, dziecko natomiast powtarza za nim tekst i wykonuje polecenie zgodnie z instrukcją.

Ćwiczenia mięśni rąk. Unosimy wyprostowane ręce nad głową, a następnie opuszczamy po bokach, nie uginając rąk w łokciach – ćwiczenie należy powtórzyć dwa razy.
Taka Polska jest wspaniała, jak wskazuje Polka mała.

Taki kraj wielki, wspaniały, jak wskazuje Polak mały.
Ćwiczenia tułowia w płaszczyźnie strzałkowej. Trzymamy ręce nad głową, a następnie wykonujemy skłon do przodu. Ćwiczenie należy powtórzyć kila razy.
Każdy Polskę kochać chce, Polsce w pas kłaniamy się!
Ćwiczenia mięśni nóg. Maszerujemy po obwodzie koła z unoszeniem kolan.
Polskę przejdę wzdłuż i wszerz, może pójdziesz ze mną też?
Ćwiczenia tułowia w płaszczyźnie czołowej. Wykonujemy skłony boczne, na prawą i na lewą stronę.
Czy na lewo, czy na prawo, dla Ojczyzny ćwiczę żwawo.
Ćwiczenia mięśni rąk i nóg. Robimy kilka „pajacyków”.
Każda zdrowa Polka fika co dzień rano pajacyka!

Każdy zdrowy Polak fika co dzień wieczór pajacyka!
Ćwiczenia tułowia w płaszczyźnie złożonej. Pochylamy tułów, unosimy wyprostowane ręce na boki do wysokości ramion, a następnie swobodnie je opuszczamy. Powtarzamy ćwiczenie kilka razy.
Lecę jak ten orzeł biały, wielki, dumny i wspaniały!
Ćwiczenia mięśni brzucha. Leżymy tyłem, z nogami lekko ugiętymi w kolanach. Stopy przylegają do podłogi. Próbujemy unieść tułów do pozycji pionowej bez podpierania się rękoma.
Chociaż mały się wydaję, to dla Polski rano wstaję!
Ćwiczenia mięśni grzbietu. Stoimy z rękoma wyprostowanymi na wysokości klatki piersiowej i wykonujemy wymachy na boki.
Każdy dzień mnie wita szczerze, bo ja w moją Polskę wierzę!
Ćwiczenia równoważne. Próbujemy stanąć na jednej nodze, drugą wystawiamy do tyłu, a tułów pochylamy równolegle do uniesionej nogi. Ręce wystawiamy na boki (potocznie „jaskółka”) i wytrzymujemy w tej pozycji przez chwilę.
Kocham moją Polskę tak, jak swą wolność kocha ptak.
Ćwiczenia skoczne. Wykonujemy kilka podskoków w miejscu.
I się cieszę, podskakuję, że tu mieszkam, nie żałuję!

2. Zagadka słuchowa - Co to za stwór? autorstwa Justyny Niedbały

Posłuchaj uważnie zagadki odczytanej przez Rodzica. Zastanów się, jak brzmi jej rozwiązanie.

Pewien stwór w warszawskich lochach mieszkał

i codziennie dzieci straszył,

ślepia miał tak złowrogie, że kto na niego spojrzał,

zaraz życie tracił.

Ale i na niego przyszła kiedyś pora,

gdy odkryto, że zwierciadło może zgładzić tego potwora!  (Bazyliszek)

Jeśli nie znasz odpowiedzi, obejrzyj bajkę klikając w poniższy link - tam znajdziesz rozwiązanie zagadki.

https://www.youtube.com/watch?v=mvrGgjPlehs

Spróbuj odpowiedzieć na pytania:

Gdzie można było spotkać Bazyliszka?

W jakim mieście mieszkał Bazyliszek?

Poproś rodzica, aby pomógł Ci odnaleźć Warszawę na mapie Polski.

Warszawa to stolica naszego kraju. Z tym miastem związanych jest wiele legend, np. o Warszawskiej Syrence czy o Warsie i Sawie. Legenda to taka opowieść, w której znajduje się trochę prawdziwych, a trochę zmyślonych wydarzeń. Jeśli chciałbyś zapoznać się z legendami o historii powstania Warszawy, podajemy linki, z których możesz w wolnych chwilach skorzystać.

https://www.youtube.com/watch?v=2X9THxfuGRs

https://www.youtube.com/watch?v=iid3EQOSSFw

3. Dla szczególnie zainteresowanych zabytkami Warszawy, dla lubiących zwiedzanie, mamy propozycję "wycieczki" po naszej stolicy. Przewodniczką tej wycieczki będzie Maja - nieco starsza od Was dziewczynka. Kliknijcie w poniższy link i przenieście się na chwilę do Warszawy! Miłego zwiedzania!

https://www.youtube.com/watch?v=RV06Kif2eiA

4. Spróbujmy teraz nauczyć się piosenki pt. Jestem Polakiem, dzięki której poznacie także inne ważne miasta w Polsce, m.in. Zakopane, Kraków, Gdańsk... Jest tam także mowa o Warszawie. Czy "zwiedzaliście" z Mają te zabytki, które pojawiają się w piosence? Link do piosenki oraz tekst znajdziecie poniżej.

https://www.youtube.com/watch?v=Y1MI1NaCJhA

Jesteśmy Polką i Polakiem
Dziewczynką fajną i chłopakiem
Kochamy Polskę z całych sił
Chcemy byś również kochał ją i ty
I ty
Ciuchcia na dworcu czeka
Dziś wszystkie dzieci pojadą nią by poznać kraj
Ciuchcia pomknie daleko
I przygód wiele na pewno w drodze spotka nas
Jesteśmy Polką i Polakiem
Dziewczynką fajną i chłopakiem
Kochamy Polskę z całych sił
Chcemy byś również kochał ją i ty
I ty
Pierwsze jest Zakopane
Miejsce wspaniałe
Gdzie góry i górale są
Kraków to miasto stare
W nim piękny Wawel
Obok Wawelu mieszkał smok
Jesteśmy Polką i Polakiem
Dziewczynką fajną i chłopakiem
Kochamy Polskę z całych sił
Chcemy byś również kochał ją i ty
I ty
Teraz to już Warszawa
To ważna sprawa
Bo tu stolica Polski jest
Wisła, Pałac Kultury, Królewski Zamek
I wiele innych, pięknych miejsc
Jesteśmy Polką i Polakiem
Dziewczynką fajną i chłopakiem
Kochamy Polskę z całych sił
Chcemy byś również kochał ją i ty
I ty
Toruń z daleka pachnie
Bo słodki zapach pierników kusi mocno nas
Podróż skończymy w Gdański
Stąd szarym morzem można wyruszyć dalej w świat
Jesteśmy Polką i Polakiem
Dziewczynką fajną i chłopakiem
Kochamy Polskę z całych sił
Chcemy byś również kochał ją i ty
I ty

 

 

ŚRODA 29.05.2020 R.

TEMAT DNIA: LICZYMY WIDOKÓWKI

 

1. Dla rozgrzewki proponujemy zabawę ruchową "Maszerujemy".

    Rodzic wystukuje rytm do maszerowania (np. uderzając łyżką w metalowy kubek, klaszcząc w dłonie,

    itp.). Dziecko maszeruje po obwodzie koła w rytm podawanego przez rodzica tempa marsza.

    Należy zwrócić uwagę na wyprostowane plecy, prawidłowe unoszenie kolan.

    Na hasło "chorągiewki", dziecko unosi jedną rękę w górę i naśladuje ruchy machania chorągiewką.

    Na hasło "balony" dziecko unosi obydwie ręce nad głowę.

    Dla uatrakcyjnienia zabawy rodzic może stosować różną dynamikę marszu:

    marsz cichy - ostrożne stawianie kroków przez dziecko i marsz głośny - dziecko mocno tupie.

2. Pokoloruj flagę Polski. (Flaga do pobrania z przykładowych kart pracy na bieżący tydzień).

    Czy pamiętasz kolory, które powinny się znaleźć na fladze? Który kolor jest na górze, a który na dole?

3. Zabawa dydaktyczna "Widokówki z Polski".

    Z pewnością w każdym domu znajdą się widokówki otrzymane od rodziny czy znajomych

    wysłane z różnych regionów Polski. A może przywieźliście je z wakacyjnego wypoczynku.

    Obejrzyjcie widokówki, spróbujcie posegregować je, np. na te, które przedstawiają morze, góry, miasta.

    Każdy rodzaj ułóż w osobne szeregi. Policz, ile widokówek jest w każdym szeregu,

    których jest najmniej, których najwięcej, a może tyle samo?

4. Labirynt "Doprowadź Janka do domu". (do pobrania z przykładowych kart pracy na bieżący tydzień;

    labirynt pochodzi z zasobów scholaris).

    Rozpocznij klikając na strzałkę zwróconą w prawą stronę w lewym dolnym rogu.

    Klikaj na strzałki na dole ekranu. Podczas zabawy, mów, czy Janek idzie do góry, w bok, czy do dołu.

    A może odgadniesz, czy skręca w lewą czy w prawą stronę?

5. Posłuchaj wiersza D. Niemiec "To moja Polska", może nauczysz się go na pamięć?

    Tu jest moje miejsce na Ziemi.

    Tu jest mój dom i moja rodzina.

    Tu jest moje miasto, moje ulice.

    Tu każdy mój dzień się kończy i zaczyna.

    Znam tu każdy plac, każdy zakątek.

    Tu mam kolegów i chodzę do przedszkola.

    To miejsce kochać, cenić i szanować

    to moja Polaka - patrioty rola.

   (w tym miejscu można wyjaśnić dzieciom słowo patriota, jeżeli same nie zapytają o jego znaczenie)

6. W ramach poobiedniego odpoczynku zachęcamy do obejrzenia spektaklu teatralnego

    "Pyza na polskich dróżkach" w wykonaniu aktorów Teatru H. Ch. Andersena w Lublinie

    https://www.youtube.com/watch?v=7YEeW66xbHc

 

 

WTOREK 28.04.2020 R.

TEMAT DNIA: BARWY NARODOWE

 

1. Rozruszajmy najpierw nasze ręce, przyda im się taka rozgrzewka - mają dziś bowiem do wykonania  pracę plastyczną. Zapraszam więc do zabawy paluszkowej pt. "Żołnierze maszerują" autorstwa Joanny Wołoch. 

 

Maszerują żołnierze drogą,

dzieci „spacerują” palcami wskazującym i środkowym jednej dłoni po przedramieniu drugiej

tupią prawą i lewą nogą.

uderzają piąstkami o podłogę; na zmianę raz prawą, raz lewą

Maszerują żołnierze raz i dwa,

„spacerują” palcami wskazującym i środkowym jednej dłoni po przedramieniu drugiej; wyciągają kciuk i palec wskazujący

każdy w sercu Polskę ma.

palcami wskazującymi kreślą w powietrzu kształt serca

Na ich czapce orzeł świeci,

łączą kciuki obu dłoni i machają paluszkami, podnosząc je do czoła

kraju strzegąc od stuleci.

układają dłonie w „lornetkę” i przykładają do oczu

Gdy żołnierze maszerują,

„spacerują” palcami wskazującym i środkowym jednej dłoni po przedramieniu drugiej

nasze serca się radują.

krzyżują dłonie i kładą na klatce piersiowej

 

Dłonie rozruszane, pora rozruszać nogi! Na chwilę "zamieńcie się" w żołnierzy wojska polskiego. Maszerujcie w rytmie wyklaskiwanym, bądź wystukiwanym przez rodzica (rodzic może zmieniać tempo). Gdy rodzic przestaje klaskać, "żołnierz" zatrzymuje się w pozycji na baczność i czeka na kolejny sygnał.

2. Ręce rozruszane, nogi rozruszane, pora rozruszać nasze języki! To ćwiczenie ułatwi Wam wymawianie słowa podczas nauki wiersza. Zaczynamy zabawę artykulacyjną "Podróż Pana Języczka" autorstwa Moniki Majewskiej

Pan Języczek wstał wcześnie rano, gdy usłyszał dźwięk budzika (dryń, dryń…). Był niewyspany, więc ziewnął kilka razy, coraz szerzej otwierając usta (aaa…, aaa…, AAA…). Wstał z łóżka i wymył porządnie zęby (dzieci przesuwają językiem po górnych, a następnie po dolnych zębach), wziął szybki prysznic (szyyyyy…) i z pośpiechem wybiegł z domu, trzaskając drzwiami (dzieci zaciskają wargi i otwierają je szybko wypuszczając lekko powietrze – w ten sposób powinny wydobyć charakterystyczny dźwięk pyknięcia). Wsiadł do swojego auta i jechał nim na spotkanie do miasta (brum…, brum…). Niestety, w  mieście był straszny korek, a  zdenerwowani kierowcy ciągle naciskali na klakson (pibiip, piiiibiiip...). Jedynie Pan Języczek się nie denerwował i wyglądał raz przez jedno, a raz przez drugie okno (dzieci dotykają językiem raz prawego, a raz lewego kącika ust), ciesząc się, że ma czas na zwiedzanie tak pięknego miasta. Podjeżdżał pomalutku do kolejnych świateł i nucił sobie pod nosem (dzieci przez chwilę nucą dowolne melodie). Po chwili zauważył bardzo wysoki budynek i aż jęknął ze zdziwienia (oooo…). To właśnie tam umówił się z ciocią Rozalią na spotkanie. Zajechał autem na parking i zamknął drzwi (klik…, klik…), a potem długo szedł po schodach i tak się zmęczył, że aż się zasapał (yyy..., yyy…). Kiedy wyszedł na samą górę, na środku sali czekała na niego ciocia, którą ucałował na powitanie (cmok, cmok) i razem podziwiali piękne widoki zachwycając się nimi (ooooo…).

3. A teraz obiecany wiersz. Będzie on inspiracją do dzisiejszej pracy plastycznej. Poćwiczcie dziś swoją pamięć, starając się w wolnych chwilach powtarzać za rodzicem treść wiersza.

 

"Barwy ojczyste" (Czesław Janczarski)

 

Powiewa flaga,

Gdy wiatr się zerwie

A na tej fladze

Biel jest i czerwień.

Czerwień – to miłość,

Biel – serce czyste,

Piękne są nasze Barwy ojczyste.

 

 

Po wysłuchaniu wiersza porozmawiajcie z rodzicami na temat Jak wygląda flaga Polski? Gdzie jeszcze znajdziemy te same barwy? Czy wiecie jak wygląda godło Polski? Wszystkie informacje na temat symboli naszego kraju, znajdziecie w krótkim filmiku ukrytym w linku poniżej. Zachęcam do obejrzenia.

 

https://www.youtube.com/watch?v=FJ83BRqFPBA

 

4. Na pewno już przypomnieliście sobie, jak wygląda godło Polski. Teraz możemy przystąpić do pracy plastycznej, spróbujemy wykonać nasze godło.

Z pewnością lubicie malować palcami, stemplować, wyklejać. To do dzieła!

Na sztywnym kartonie w  kolorze czerwonym: odbijamy tułów orła na środku kartki za pomocą gąbki (wyciętej przez rodzica i zamoczonej w białej farbie plakatowej); skrzydła orła odbijajmy rękami (dłonie malujemy wcześniej białą farbą plakatową, przykładamy z każdej strony tułowia po dwa razy - drugie odbicie obok odbicia poprzedniego, aby skrzydła były szerokie); ogonek i nogi odbijamy widelcem zanurzonym wcześniej w białej farbie. Na koniec przyklejamy oko (wycięte przez rodzica z czarnego papieru) oraz koronę (wyciętą ze złotego lub żółtego papieru, bądź złotka z czekolady) – koronę możemy również odbić widelcem zanurzonym w żółtej farbie. I gotowe! Jak wyglądają Wasze godła? Czekamy na zdjęcia.

W razie braku w domu czerwonego kartonu, możecie sami wykonać podkład do godła, malując białą kartkę czerwoną farba plakatową. Po wyschnięciu farby wykonujemy orła w sposób opisany powyżej. A może macie jakieś inne pomysły na wykonanie godła? Wykorzystajcie je!

5. Pora na odpoczynek. Posłuchajcie legendy o wawelskim smoku. Z jakim polskim miastem związana jest ta legenda?

 

https://www.youtube.com/watch?v=FKfB_h7HqC8

 

 

 

 

 

PONIEDZIAŁEK 27.04.2020 R..

TEMAT DNIA: MÓJ KRAJ, MOJA MIEJSCOWOŚĆ, MOJA ULICA, MÓJ DOM

 

1. Jak zwykle zaczynamy dzień od zabawy ruchowej.

    Dzisiaj zabawa "Zwiedzamy Polskę". Do zabawy potrzebna będzie mapa Polski

    Mapa Polskipiłka lub zwinięta kulka z gazety (dość duża).

    Uczestnicy zabawy ustawiają się w tzw. ,,pociąg”.

    Rodzic wskazuje na mapie góry.

    Wspólnie śpiewają pierwszą zwrotkę popularnej piosenki ,,Jedzie pociąg z daleka” i ,,jadą” w góry.

    Po zakończeniu I zwrotki dziecko naśladuje czynność wysiadania z pociągu, następnie naśladuje

    wchodzenie pod górę (powolny marsz, plecy lekko pochylone do przodu).

    Kolejny element, to "zabawy na polanie” (podskoki, swobodne bieganie, rzuty piłką do drugiej osoby).

    Na koniec następuje radosne "zbieganie” z niewysokiej górki.

    Dziecko ponownie, wsiada” do pociągu (ustawienie w rzędzie), a rodzic na mapie wskazuje morze.

    Razem, śpiewając zwrotkę piosenki ,,Jedzie pociąg z daleka” ,,jadą” nad morze.

    Tu naśladują skakanie przez fale i pływanie w wodzie.

2. Obejrzyj zdjęcia. Czy poznajesz te budynki? W jakim mieście można je znaleźć?

    Czy wiesz, gdzie mieszkasz? To jest miasto czy wieś? Jeżeli miasto - to, czy znasz nazwę ulicy,

    przy której mieszkasz? Jeżeli nie pamiętasz, poproś Rodziców o pomoc.

    Zabytki Nałęczowa

3. Lubisz układać puzzle? 

    Spójrz na załącznik nr 1 w anonsie powyżej (Przykładowe karty pracy do realizowanej w tym

    tygodniu tematyki). Na obrazku widzisz mapę Polski.

    Wskaż morze (pamiętasz, jak ono się nazywa?), góry, jeziora.

    A może pamiętasz, jak nazywa się najdłuższa rzeka Polski oraz stolica?

    Rozetnij mapę na fragmenty, tnij po wyznaczonych liniach.

    Wymieszaj elementy i spróbuj złożyć je w całość.

    Czy to zadanie było trudne?

4. A teraz - bez wychodzenia z domu - wybierzemy się na wycieczkę po Polsce.

    Poniżej zamieszczamy słowa piosenki "Piękna Polska - to mój kraj", którą należy

    śpiewać na znaną melodię "Jedzie pociąg z daleka".

    W trakcie śpiewania oglądaj zdjęcia zamieszczone poniżej:

    Zdjęcia do piosenki

        Piękna Polska, to mój kraj. (zdjęcie nr 1)

        Dla mnie wszystko jest tu naj…

        Morskie plaże tam i tu, (zdjęcie nr 2)

        Lubię fale mieć u stóp. (zdjęcie nr 3)

        Chętnie w góry jadę ,bo (zdjęcie nr 4)

        Góry bardzo piękne są.

        Chodzę szlakiem tu i tam, (zdjęcie nr 5)

        Krajobrazy piękne mam .(zdjęcie nr 6)

        Lubię zwiedzać ten mój kraj. (zdjęcie nr 7)

        Tutaj wszystko jest jak raj. (zdjęcie nr 8)

        W Polsce dobrze mieszkać, bo (zdjęcie nr 10)

        Przygód można przeżyć sto.

                  (zdjęcia pochodzą z zasobów internetu)

 5. Z pewnością znasz legendę "O Lechu, Czechu i Rusie".

    Tu znajdziesz legendę napisaną wierszem, poproś rodzica o przeczytanie jej.

     https://www.bajkowyzakatek.eu/2010/05/polskie-legendy-wierszem-o-lechu-czechu.html

6. Podczas zabaw popołudniowych pobaw się w architekta.

    Zaprojektuj i zbuduj z klocków różnorodne domy, mogą być domy parterowe i piętrowe.

    Może stworzysz klockowe miasto?

    Zdjęcia budowli możecie przesyłać na maila: wrejmak@przedszkole.naleczow.pl.

Przykładowe karty pracy do tematu "Nasza planeta - Ziemia"
opis dokumentutypdata

Co tu nie pasuje?

jpg20-04-2020[ Pobierz ]
87 kB

Odszukaj różnice

gif20-04-2020[ Pobierz ]
67 kB

Narysuj, jak mają płynąć ryby

jpg20-04-2020[ Pobierz ]
44 kB

Rysuj po śladzie

jpg20-04-2020[ Pobierz ]
130 kB

Labirynt

jpg20-04-2020[ Pobierz ]
331 kB

Segregacja odpadów

jpg20-04-2020[ Pobierz ]
106 kB
TEMAT REALIZOWANY W DNIACH 20-24.04. NASZA PLANETA - ZIEMIA

Witajcie Przedszkolaki, Witajcie Rodzice w kolejnym tygodniu naszych internetowych „spotkań”.

Była już tematyka o kosmosie, poznaliście planety, a w tym tygodniu dowiecie się czegoś więcej

na temat planety nam najbliższej, czyli Ziemi. Zastanowimy się, w jaki sposób możemy, oraz dlaczego powinniśmy o nią dbać.

Jakie czyhają na nią zagrożenia i w jaki sposób także Wy jako małe dzieci możecie im zaradzić.

Zapraszamy!!!

 

INFORMACJA DLA RODZICÓW, KTÓRZY ODEBRALI KARTY PRACY

W tym tygodniu realizujemy karty ze stron: 25, 26, 27, 28, 29.

Opowiadanie do ćwiczenia na stronie 28 znajdziecie Państwo poniżej:

Opowiadanie "Pstryk" G. Kasdepke

W razie jakichkolwiek wątpliwości, prosimy o kontakt mailowy.

 

PIĄTEK 24.04.2020 R.

TEMAT DNIA: "CZYSTY LAS"

 

1. Zapraszamy do zabawy ruchowej z elementami ćwiczeń ortofonicznych - rodzic czyta opowieść i udziela dziecku odpowiednich instrukcji.

Był ciepły kwietniowy poranek. Mały Staś wraz z rodzicami wybrał się na wycieczkę. Chłopczyk z plecakiem na plecach dzielnie maszerował (marsz). Łąka, po której szedł, porośnięta była bujną trawą, więc Staś podnosił wysoko kolana (marsz z wysokim podnoszeniem kolan). Na skraju łąki płynął strumyk (odgłos: "szyszy..."). Na szczęście był płytki i można go było przejść, przeskakując z kamienia na kamień (podskoki z nogi na nogę). W oddali słychać było stukanie (odgłos: "stuk, stuk..."). To dziędzioł! Las był już blisko. Wkrótce weszli w gęste zarośla. Staś schylał się, żeby przejść (marsz w pozycji kucznej). Podniósł wysoko ramiona, żeby odchylić wiszące na wysokości głowy gałęzie (podnoszenie na zmianę lewego i prawego ramienia). Po chwili przedzierania się przez gęstwinę rodzina dotarła na polanę. Zmęczeni marszem wędrowcy (odgłos: "uff, uff...") postanowili zrobić sobie przerwę. Usiedli na kocu (siad krzyżny), wdychali świeże powietrze (głębokie wdechy i wydechy) i słuchali odgłosów lasu...

2. Dzisiaj, jak w każdy piątek - zajęcia ruchowe! Zapraszamy więc na rozgrzewkę, czyli zajęcia ruchowe poranne.

Papierowe kule - dziecko otrzymuje od rodzica gazetę, którą musi zgnieść w kulę. Rodzic zwraca uwagę, aby dziecko ugniatało gazetę dokładnie, dwoma rękami. Następnie dziecko rozkłada kulę delikatnie, żeby gazeta nie podarła się. Zabawę powtarzamy kilka razy.

Celowanie do kosza - zabawa ruchowa z elementami rzutu i celowania. Do zabawy dziecko wykorzystuje kule zrobione z gazet - takie, jak te utworzone podczas pierwszej zabawy. Dziecko staje na brzegu dywanu, na środku rodzic ustawia pusty kosz na świeci lub wiaderko. Dziecko rzuca kulami, próbując trafić do kosza.

3. A teraz krótka przerwa na wysłuchanie wierszyka pt. "Obietnica" autorstwa Iwony Salach.

Gdy do lasu pójdą dzieci

żadne w lesie nie naśmieci,

bo papierki i butelki

dają pożar - czasem wielki.

Każdy malec obiecuje,

że przyrodę uszanuje.

Nie wystraszy w lesie zwierza

co do wody właśnie zmierza.

Nie zabrudzi rzeki także.

Dba o czystość, dba a jakże!

A więc dziecię moje młode

przed zagładą chroń przyrodę.

 

Treść wierszyka na pewno uświadomiła Wam, że zanieczyszczenia są wynikiem działalności człowieka, Można jednak tego uniknąć, sprzątając, budując oczyszczalnie ścieków i spalin, bezpiecznie obchodząc się z ogniem, aby nie stać się sprawcą pożaru.Proponuję, abyśmy złożyli teraz obietnicę, że zawsze będziemy dbać o przyrodę. Wstańmy więc...Rodzic odczyta Wam treść obietnicy, a my po każdym  odczytanym zdaniu odpowiemy: Obiecujemy! Do złożenia obietnicy możesz zaprosić rodzeństwo bądź innych domowników.

Rodzic: Będziemy sprzątać po sobie śmieci. Dzieci: - Obiecujemy!

Rodzic: W lesie będziemy cichymi gośćmi. Dzieci: Obiecujemy!

Rodzic: Będziemy chronić przyrodę. Dzieci: Obiecujemy!

4. Po krótkim przerywniku wracamy do ćwiczeń.

Tym razem pokaże je Wam Lulisia wraz z Lulitulisiami. Wystarczy kliknąć w poniższy link, aby udać się na niezwykły spacer po lesie.

 

https://www.youtube.com/watch?v=9iOLdoHhLpc

 

5. Na zakończenie Quiz. Nasza tygodniowa tematyka dobiega końca. Pora na podsumowanie w formie quizu. Zapraszamy do sprawdzianu swojej gotowości do podjęcia roli strażnika przyrody.

1. Widzisz, że dziecko obłamuje gałęzie z drzewa. Co robisz?

a). przyłączasz się do niego - wspólnymi siłami złamiecie więcej gałęzi,

b). krzyczysz, że zaraz też mu coś złamiesz,

c). tłumaczysz mu, że robi w ten sposób krzywdę drzewu - każda gałązka i liść drzewa żyją i rosną.

2. Zauważasz, że kilka dziewczynek zrywa kwitnące w trawie drobne kwiatki. Jak się możesz zachować?

a). zdecydowanie odpychasz je od kwiatów,

b). starasz się je przekonać, żeby przestały zrywać kwiaty. Tłumaczysz, że takie śliczne, delikatne kwiatuszki są zupełnie bezbronne - kiedy się je zerwie, szybko zwiędną, a w trawie będą żyły o wiele dłużej,

c). wyrywasz im kwiaty, depczesz je i wyrzucasz do śmietnika.

3. Kilku chłopców gra w piłkę. Piłka co chwila wpada im na grządki kwiatowe. Co postanawiasz zrobić?

a). zabierasz piłkę i biegniesz na skargę do pani,

b). pytasz, czy możesz zagrać z nimi i stajesz na bramce na grządce kwiatowej,

c). prosisz, żeby przenieśli się w inne miejsce - grządka to dom kwiatów, nie wolno wpadać bez zaproszenia do czyjegoś domu i bałaganić w nim.

4. Obserwujesz dzieci wykopujące łopatkami do piasku dołki na trawniku. Co robisz?

a). tłumaczysz spokojnie, że właśnie niszczą trawę i korzenie wielu innych maleńkich roślinek - trawnik nie czuje się z tym najlepiej, zapraszasz dzieci do piaskownicy i proponujesz wspólne zbudowanie pięknego zamku,

b). zabierasz łopatki, krzyczysz na dzieci i wsypujesz im piasek za kołnierze,

c). przynosisz łopatkę dla siebie i pokazujesz, jak wykopać naprawdę duże doły na trawniku.

 

 

CZWARTEK 23.04.2020 R.

TEMAT DNIA: "CO Z TYMI ŚMIECIAMI?"

 

1. Zacznijmy dzień od zabawy ruchowej "Latające woreczki".

    Do zabawy potrzebne będzie kilka woreczków (ewentualnie 1) wypełnionych ryżem lub kaszą,

    woreczek można zastąpić skarpetą związaną ciasno na końcu gumką recepturką; skakanka lub sznurek

    albo włóczka.

    Dziecko przechodzi z jednego do drugiego końca pokoju z woreczkiem ułożonym kolejno na różnych

    częściach ciała - głowie, ramieniu, dłoni wyciągniętej do przodu, stopie itp.

    W drugiej części zabawy układamy na podłodze ze skakanki, sznurka lub włóczki okrąg lub kilka okręgów

    jeden w drugim. Ustalamy linię początkową.

    Dziecko staje na linii, a następnie wrzuca woreczki do okręgu (w wypadku kilku okręgów

    - do najmniejszego).

    Możecie ustalić punktację za celny rzut, wspólnie przeliczać zdobyte punkty, porównywać liczbę punktów

    zdobytych przez różne osoby. DOBREJ ZABAWY!

2. Posłuchaj wiersza "Kolorowe kosze" A. Dziechciarczyk.

    Kolorowe kosze,

    śmieci do nich noszę.

    Pięknie segreguję,

    kolorów pilnuję.

    Do żółtego kosza

    wrzucam plastikowe,

    a do niebieskiego

    śmieci papierowe.

    Zielony pojemnik

    na szkło kolorowe.

    Żółty połyka także

    śmieci metalowe.

    Jest jeszcze kosz biały

    na bezbarwne szkło.

    Wiesz już, co gdzie wrzucać.

    Zapamiętaj to!

    Segreguj odpady,

    poznaj świat kolorów,

    zbuduj kosze z klocków

    naucz się wyborów.

    

 

3. Wczoraj ćwiczyliście segregowanie odpadów.

    Dzisiaj - dla utrwalenia - proponujemy grę z Rybką MiniMini

    https://www.miniminiplus.pl/rybka-minimini/gry/segregacja-smieci

    Przeciągaj pojawiające się odpady i wrzucaj do kosza w odpowiednim kolorze.

    I jak? Wszystkie zadania zostały poprawnie wykonane?

    Gratulacje! Jesteś Mistrzem segregacji!

4. Dla relaksu posłuchaj piosenki „Świat w naszych rękach“, może zaśpiewasz ją?

    https://www.youtube.com/watch?v=pRNtFXew_VE

    Słowa piosenki:

    I zwrotka:

       Ci co lubią segregację
       Otóż oni mają rację
       Gdy w osobne pojemniki
       Lecą papier, szkło, plastiki
   Refren (2x):

       Cały świat jest w naszych rękach
       Właśnie o tym ta piosenka
       Możesz dbać o cały świat
       Chociaż masz niewiele lat
   II zwrotka:

       A recykling trudne słowo
       Chodzi o to by na nowo
       Z naszych śmieci zrobić coś
       Papier, plastik albo szkło
    Refren (2x)

       Cały świat jest w naszych rękach
       Właśnie o tym ta piosenka
       Możesz dbać o cały świat
       Chociaż masz niewiele lat
   III zwrotka:

       Więc dorośli oraz dzieci
       Posłuchajcie
       Sprawą śmieci trzeba zająć się dziś
       Żeby jutro dobrze żyć
    Refren (3x):

       Cały świat jest w naszych rękach
       Właśnie o tym ta piosenka
       Możesz dbać o cały świat
       Chociaż masz niewiele lat

5. Jeżeli chcecie dowiedzieć się więcej, zachęcamy do obejrzenia bajki Przygody Rozi.

    Recykling dla dzieci”

   https://www.youtube.com/watch?v=w1WZaMvttjU

    W tej bajce, podobnie, jak w piosence pojawia się słowo „recykling“.

    Czy wiesz już co ono oznacza? Tak, to ponowne wykorzystanie odpadów.

    Potrafisz wypowiedzieć słowo recykling?
6. Wszyscy dobrze znają bajkę o Czerwonym Kapturku, ale ta wersja z pewnością 
zaskoczy niejednego.

    Poproś Rodziców o przeczytanie bajki przed snem. Jeżeli macie taką możliwość, bajkę możecie

    wydrukować i pokolorować obrazki.

    http://odpady.czestochowa.pl/files/ekologiczny%20czerwony%20kapturek_05-06

    -2012_niska_rozdzielczosc.pdf

 

 

ŚRODA 22.04.2020 r.

TEMAT DNIA: MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ ZIEMI

 

Dziś wyjątkowy dzień, czy wiecie dlaczego? Swoje święto obchodzi dziś nasza planeta - Ziemia. Dziś szczególnie powinniśmy uświadomić sobie, jak ważne jest troszczenie się o środowisko naturalne. Tego dnia w przedszkolu, każdego roku spotykamy się w ogrodzie - sadzimy bratki oraz wzbogacamy nasze przedszkolne rabaty o nowe rośliny. Podczas spaceru zbieramy śmieci z okolicznych chodników. Staramy się zrobić coś, co wpłynie korzystnie na naszą planetę, co sprawi, że także my poczujemy się lepiej.

Choć w tym roku będzie inaczej i nie spotkamy się w przedszkolnym ogrodzie aby posadzić kwiaty, możemy świętować ten dzień wspólnie z naszą planetą we własnych domach, ogrodach. Zachęcam Was, abyście wspólnie z rodzicami posadzili rośliny w ogrodzie - może to być jedna roślina, np. krzew lub drzewko, o które będziecie dbali i podziwiali jak rośnie przez długie lata. Może to być też kwiat, posadzony w doniczce na tarasie lub balkonie, czy też na rabacie w przydomowym ogrodzie. Jeśli nie macie ogrodu, bo np. mieszkacie w bloku, również możecie posadzić roślinkę w doniczce, pielęgnować ją i podziwiać na okiennym parapecie. Na pewno znajdzie się w domu roślina, która wymaga odmłodzenia, zapytajcie mamę, jak należy ją rozdzielić lub pobrać zaszczepkę, aby urosła druga roślina. Możecie także nadać swojej roślinie imię. Zachęcam Was do wzbogacenia naszej grupowej galerii poprzez przesłanie zdjęć Waszych własnoręcznie posadzonych roślin wraz z nazwą bądź imieniem, jakie im nadaliście.

 

1. Zapraszamy Was do porannych zabaw słuchowych oraz logopedycznych.

Dziwne dźwięki - rodzic wręcza dziecku różne przedmioty: gazety, kartki, plastikowe i szklane butelki, kubeczki po jogurtach, puszki po napojach itp. Dziecko zgniatając, stukając, próbują wydobyć z nich dźwięk. Następnie rodzic ustawia mały parawan i chowa za nim po jednym egzemplarzu wszystkich przedmiotów. Rodzic wydobywa z nich dźwięk a dziecko zgaduje, jaki przedmiot usłyszało.

Wielkie sprzątanie (Katarzyna Tomiak-Zaremba) - rodzic prowadzi gimnastykę narządów mowy, opowiada i demonstruje poszczególne ćwiczenia. Dziecko powtarza. Rodzic kontroluje poprawność wykonania. 

Języczek robi porządki w buzi, ogromnie przy tej pracy się trudzi.

wysunięcie języka z ust i przesuwanie w prawo i lewo

Wymiata śmieci z każdego kątka, bo o to właśnie chodzi w porządkach.

„czesanie” zębami dolnej, a następnie górnej wargi

Myje podłogę, sufit odkurza, już coraz bardziej czysta jest buzia.

dotykanie czubkiem języka podniebienia dolnego i górnego

Myje każde okienko dokładnie, żeby mieć w domu czysto i ładnie.

przesuwanie językiem po górnych i dolnych zębach

Po pracy wzdycha: ech, och i ach. Nareszcie czyste mieszkanie ma!

głębokie wdechy i wydechy

2. A może wolisz zabawę w teatr?

Czy chciałbyś mieszkać w czystym, niezaśmieconym świecie? Zastanówcie się, jak to zrobić, aby nie niszczyć przyrody. Ważną sprawą jest też dbanie o porządek w swoim środowisku i reagowanie, gdy ktoś je zaśmieca i niszczy. W tej zabawie spróbujcie wcielać się w rolę osoby, która reaguje w takich właśnie sytuacjach. Najlepiej, gdy w rolę osoby zaśmiecającej wcieli się miś lub pacynka, którą pokieruje rodzic. Jeśli pojawi się sytuacja konfliktowa, rodzic z pewnością pomoże Ci z niej wybrnąć. Przykładowe tematy scenek:

Widzisz, że ktoś łamie gałęzie i obrywa liście. Zwróć mu uwagę, że drzewa produkują tlen, bez którego nie możemy żyć.

Jakiś łobuz rzuca papierki z cukierków na ulicę. Poproś, żeby tego nie robił, a jeśli nie będzie chciał przestać, poproś o pomoc osobę dorosłą. 

Spotkałeś sąsiada obok śmietnika. Widzisz, że nie segreguje śmieci. Wytłumacz mu, dlaczego to jest ważne.

Jesteś na plaży z rodzicami. Ktoś myje tam swój samochód i brudna woda wpada do wody, w której się kąpiecie. Wytłumacz mu, że to zanieczyszcza wodę.

3. Przed przystąpieniem do kolejnej zabawy, proponujemy Wam obejrzenie krótkiego filmu edukacyjnego dotyczącego segregowania śmieci.

 

https://www.youtube.com/watch?v=BGnBQTE3oqU

 

Po obejrzeniu filmu, poćwiczmy nawyk segregowania odpadów. Rodzic rozkłada na dywanie cztery okręgi, np. uformowane ze sznurków bądź włóczki. W każdym okręgu kładzie kartkę w innym kolorze (niebieski, żółty, zielony, brązowy). Okręgi symbolizują pojemniki na różne rodzaje odpadów. Na środku dywanu są rozsypane przedmioty pełniące rolę śmieci, które należy posegregować (elementy makulatury, gazety, tektura, niepotrzebne ulotki, plastikowe butelki, puszki po napojach, plastikowe opakowania, szklane butelki po napojach, słoiki, szklane opakowania po kosmetykach, liście przyniesione ze dworu, gałązki, skórki z owoców itp.). Spacerujcie po sali przy dźwiękach piosenki "Nasza planeta", a gdy muzyka zamilknie, podnoście po jednym przedmiocie i połóżcie w odpowiednim okręgu, czyli pojemniku. Gdy ponownie usłyszycie muzykę, nadal spacerujcie po dywanie. Gdy wszystkie odpady zostaną posegregowane, policzcie ile przedmiotów znajduje się w poszczególnych okręgach. Czy wiecie, w którym jest najwięcej, a w którym najmniej?

 

4. Na zakończenie, na cześć dzisiejszego święta, wysłuchajcie wiersza poświęconego naszej planecie - Ziemi. Zastanówcie się: Jakie bogactwa można spotkać na powierzchni naszej planety? Jakie skarby kryją się w głębi ziemi? Dlaczego nazywamy je bogactwami naturalnymi? Do czego ludziom potrzebne są bogactwa naturalne?
Nasza Ziemia

(Ewa Stadtmüller)
Wokół słoneczka – pewnie to wiecie,

krąży planeta najmilsza w świecie.

Z daleka patrząc, tonie w błękicie,

a jak wiadomo, woda to życie.
W zieleni lasów, łąk i gaików

wszelakich stworzeń żyje bez liku:

roje owadów, tęczowe ptaki,

gady i płazy, ryby i ssaki.
Dla nich owoce rosną na drzewach,

a w kłosach złote ziarno dojrzewa,

dla nich nasionko – maleńkie takie

staje się rzepką albo burakiem.
Gdy sięgnąć głębiej – ku sercu Ziemi,

węgiel, gaz, ropę – wszystko znajdziemy!

Pokłady srebra i soli skały,

wszystkie potrzebne minerały!
Chrońmy bogactwa te nieprzebrane,

szanujmy skarby darmo nam dane,

całe to dobro, które jest dla nas.

Niech żyje ZIEMIA – nasza kochana!
 

 

 

 

WTOREK 21.04.2020 R.

TEMAT DNIA: WODA ŹRÓDŁEM ŻYCIA

 

1. Posłuchaj zagadek, a dowiesz się, o czym będziemy rozmawiać dzisiaj.

    a) Służy do picia,
        służy do mycia,
        bez niej na ziemi
        nie byłoby życia. (wersja łatwiejsza)

    b) Co tak wygląd zmieniać może:
        gdy jej dużo - zwie się morzem,
        a gdy ilość jest niewielka
        to jest kropla lub kropelka. (wersja trudniejsza)

2. Rozpoczynamy dzień od zabawy ruchowej „Omiń kałuże“.

    Nie możemy wyjść na dwór, ale to nie przeszkodzi nam w zabawie.

    Wystarczy porozkładać na podłodze kartki ze starej gazety (mogą być lekko zgniecione)

    - to będą kałuże.

    Zadaniem Rodzica jest wystukanie rytmu, np. uderzając 2 pustymi butelkami plastikowymi

    (szybko, wolno, głośno, cicho).

    Dziecko biega w rytm wystukiwany przez rodzica, omijając kałuże.

3. Posłuchaj wiersza J. Papuzińskiej „Chora rzeka”

    Śniła się kotkowi rzeka,

    wielka rzeka, pełna mleka...

    Tutaj płynie biała rzeka.

    Jak tu pusto!

    Drzewo uschło...

    Cicho tak-

    ani ptak, ani ważka, ani komar, ani bąk,

    ani gad, ani płaz, ani ślimak, ani żadna wodna roślina,

    ani leszcz, ani płoć, ani pstrąg,

    nikt już nie żyje tutaj,

    bo rzeka jest zatruta.

    Sterczy napis: „Zakaz kąpieli“.

    Mętny opar nad wodą się bieli.

    Chora rzeka nie narzeka,

    tylko czeka, czeka, czeka...

                  Jak myślisz, dlaczego tak się stało, że drzewa uschły i nie było widać żadnych zwierząt?

4. A teraz trochę plastyki.

    Stwórz "Podwodny świat". Możesz wykorzystać farby, kredki, flamastry,

    ścinki materiałów, folii, co tylko masz w domu.

    Jak zawsze z niecierpliwością czekamy na zdjęcia Waszych prac.

    Miłej, twórczej zabawy!

5. I ciut matematyki.

    Narysuj i wytnij kilka kropel z papieru, poproś rodziców o pomoc.

    Włącz ulubioną piosenkę, może być to piosenka "Nasza planeta" z wczorajszego dnia.

    - Pamiętaj, że wtyczkę do kontaktu wkłada zawsze osoba dorosła!

    Biegaj w rytm muzyki, trzymając w ręku krople z papieru.

    Gdy muzyka cichnie - ułóż z kropel dwie wijące się rzeczki.

    Policz krople wody w rzeczkach, używając liczebników porządkowych: pierwsza, druga,

    trzecia, itd., porównaj, w której rzece jest więcej kropli.

6. W trakcie wieczornej kąpieli pobaw się wodą w łazience - dotykaj, przelewaj przez ręce,

    pryskaj palcami.

    Powiedz:

    - Jaka jest woda? Czy ma kolor?

    - Czy woda jest potrzebna? Do czego?

    - Czy da się żyć bez wody?

    Sprawdź dotykiem, z zamkniętymi oczami, jak jest różnica między wodą ciepłą a zimną.

    Wniosek: nie da się ustalić temperatury wody bez dotknięcia, więc należy uważać,

    by się nie poparzyć.

7. A może zainteresują Cię filmy?

    "Woda. Mamo, tato, co wy na to?"

    https://www.youtube.com/watch?v=0Ku1GpAO3RM

    "Woda krąży - woda wraca. Obieg wody w przyrodzie"

    https://www.youtube.com/watch?v=ylxVLAxOxDY

 

 

PONIEDZIAŁEK 20.04.2020 r.

TEMAT DNIA : DBAMY O ŚRODOWISKO

 

1. Na "dzień dobry" rozgrzejemy nasze aparaty artykulacyjne następującymi ćwiczeniami:

 

(Rodzic czyta dziecku opowiadanie i prezentuje poszczególne ćwiczenia, a dziecko powtarza ich sposób wykonania).

 

Każde dziecko w swoim domu segreguje śmieci. Do innego pojemnika wrzuca plastik i metal (wypychanie językiem prawego, potem lewego policzka), do innego papier (wypychanie językiem przestrzeni między górną wargą a zębami), a do jeszcze innego szkło (wypychanie językiem przestrzeni między dolną wargą a zębami). W niektórych miastach bywa i tak, że jeden pojemnik w domu przeznacza się na plastik, metal i papier, a drugi na szkło (powtórzenie wyżej opisanych kolejnych ruchów). Kiedy kosze są pełne, wtedy przyjeżdżają śmieciarze i zabierają posegregowane śmieci ciężarówką do sortowni (naśladowanie warczenia silnika ciężarówki). Tam śmieci rozkłada się na różne taśmy (kilkukrotne wystawianie języka i chowanie go z powrotem do buzi). Śmieci wędrują do maszyn, które je rozdrabniają na małe elementy (otwieranie i zamykanie buzi wyszczerzonej w uśmiechu). Plastik, metal lub szkło trafiają do wielkich pieców, w których zamienia się je na gorącą masę (gwizdanie, niczym czajnik z wrzącą wodą lub wypuszczanie powietrza przez dzióbek z warg). Masę przelewa się do foremek, z których powstają nowe słoiki, puszki lub butelki. Papier natomiast miesza się z wodą (oblizywanie językiem ust), a z powstałej w ten sposób masy wytwarza się papier makulaturowy.

 

Tak robi woda – zabawy dźwiękonaśladowcze. Dzieci naśladują odgłosy wydawane przez wodę, np. szumienie – przeciągłe wypowiadanie głoski „sz”; kapanie – kląskanie; huczenie wodospadów – przeciągłe wypowiadanie sylaby „hu”.

 Bąbelki w butelce – zabawa oddechowa. Dzieci wpuszczają do butelki pełnej wody powietrze przez słomkę. Obserwują, co się dzieje z wodą i powietrzem.

 

2. A teraz troszkę ruchu - poranna gimnastyka ilustrująca treść opowiadania Magdaleny Ledwoń Nie śmieć w lesie.

Dzieci wybrały się na spacer do lasu (marsz po obwodzie koła). W lesie świetnie się bawiły, biegając (trucht po obwodzie koła), skacząc (podskoki obunóż do wnętrza i na zewnątrz koła) i hasając (przeskoki w miejscu, z nogi na nogę). Ale po skończonej zabawie zachowały się bardzo nieładnie – zostawiły w lesie wielką górę śmieci. Mieszkające tam zwierzęta spotkały się, naradziły i  postanowiły: „Nie chcemy bałaganu w  naszym domu!”, dlatego wzięły się za porządki. Sarenki przetoczyły papierowe kulki z gazet do pojemnika na papier (czworakowanie po dywanie, z toczeniem papierowej kulki nosem). Wiewióreczki postanowiły współpracować przy sprzątaniu plastikowych butelek (dzieci ustawione w rzędzie podają plastikowe butelki pomiędzy nogami lub nad głową). Niedźwiedzie urządziły turniej w trafianiu do celu i wrzuciły wszystkie puszki do pojemnika na metalowe odpady (zabawa rzutna – celowanie puszkami do pojemnika). Pamiętajcie jednak, że to była tylko bajka. Zwierzęta nie posprzątają bałaganu, który zostawicie w lesie. Dlatego zabierajcie swoje śmieci.

 

3. Kliknijcie w poniższy link, posłuchajcie piosenki w wykonaniu zespołu Śpiewające Brzdące. Dowiecie się, czego potrzebuje nasza planeta. Po wysłuchaniu piosenki sami przekonacie się, że dbanie o środowisko wcale nie jest trudne.

 

https://www.youtube.com/watch?v=1MZovZPTP7I

 

 4. Zapraszamy także do obejrzenia krótkiego filmu edukacyjnego związanego z tematyką dbania o środowisko.

Zastanówcie się, co zagraża naszej planecie? Dlaczego powietrze jest zanieczyszczone?

Powietrza bowiem  nie widać, ale oddychając można je poczuć. Brudne, zanieczyszczone powietrze powoduje, ze gorzej się czujemy, jesteśmy słabi, boli nas głowa. Mamy szarą cerę, często chorujemy. Jak możemy temu zaradzić? Odpowiedź znajdziecie w filmie ukrytym pod poniższym linkiem:

 

https://www.youtube.com/watch?v=0WS8vo0iD2k

 

5. Podczas poobiedniego odpoczynku posłuchajcie opowiadania " Ekologia według dziadka" Magdaleny Ledwoń.

Odwołując się do własnych doświadczeń oraz prosząc o podpowiedź rodziców,  zastanówcie się, czym jest recykling, ekologia, ochrona środowiska. 

 

– A wiesz, wnuczku, że kiedy byłem małym chłopcem, w naszym domu też stosowaliśmy recykling? – powiedział dziadek Bogdan, kiedy Krzyś skończył się dzielić wrażeniami z warsztatów o ochronie środowiska, które odbyły się w jego przedszkolu. – Naprawdę? – zdziwił się chłopiec. – Przecież nasza pani mówiła, że w Polsce dopiero od niedawna jest taka moda. – Z tego, co wiem – dziadziuś ciągnął temat – to wasza pani jest mniej więcej w wieku twojej mamy, prawda? – Krzyś pokiwał twierdząco głową. – Czyli nie było jej jeszcze na świecie, kiedy ja byłem w twoim wieku. – Wnuczek znów przytaknął dziadkowi. – Więc pewnie nie wie, co się wtedy robiło z odpadkami… Ale, jeśli chcesz, to ja ci chętnie opowiem. Będziesz mógł podzielić się tą wiedzą ze swoją panią i kolegami z przedszkola. Krzyś aż podskoczył z radości. Pani Zosia jest bardzo mądra, wie bardzo dużo, więc wiedzieć o czymś, o czym ona nie ma zielonego pojęcia, to jest coś! – Zacznę od tego – podjął temat dziadek Bogdan – że kiedy ja byłem mały, nie mieliśmy takich kartonowych opakowań na mleko czy napoje, jakie są teraz. Ba! W ogóle nie było mleka w kartonie ani soków w plastikowych butelkach. Oczy Krzysia zrobiły się okrągłe ze zdziwienia. – To co wy piliście, tylko wodę? – zapytał. – Nie. – Zaśmiał się dziadziuś. – Nasza mama robiła kompoty z owoców, które zbieraliśmy w sadzie za domem. Latem codziennie gotowała świeży. A na zimę zaprawiała kompoty i soki w słoiczkach. Słoiki trzeba było kupić w sklepie, ale można ich było używać przez kilka lat z rzędu. No chyba że któryś się rozbił, wtedy zbierało się skorupy i zanosiło się je do sąsiadów, którzy budowali domy. W tamtych czasach panowała śmieszna moda. Kiedy murarze pokrywali dom tynkiem, wkładali takie potłuczone szkiełka albo lusterka w świeży tynk. Elewacja na takich domach błyszczała i połyskiwała na słońcu. – Dziadek zamyślił się na chwilę, jakby widział ten dom oczyma wyobraźni. Po chwili jednak ciągnął dalej swoją opowieść. – Zaś mleko mieliśmy prosto od krowy. Moje siostry, ciocia Władzia i ciocia Stasia, codziennie przed szkołą musiały wydoić krowy. Przynosiły mleko w wiadrach do domu. Mama część mleka zostawiała dla nas. Stało w wielkim garnku w spiżarce. Drugą część przelewała do wielkich blaszanych baniek i wystawiała na ławeczce przy drodze. Panowie z mleczarni podjeżdżali ciężarówką i zabierali nasze mleko. Później w szklanych butelkach trafiało do sklepów w mieście. Ale nigdy nie było zapakowane w karton – dodał dziadziuś. – Czyli nie było plastikowych butelek ani kartonowych opakowań? – upewnił się Krzyś. – Powiem ci jeszcze, że nie mieliśmy w ogóle plastikowych opakowań. Ani foliowych reklamówek i woreczków na śniadanie. – Dziadek był wyraźnie rozbawiony zdziwioną miną wnuczka. – Nie? To w czym nosiliście zakupy? – dopytywał Krzyś.
– Na zakupy chodziliśmy bardzo rzadko. Ale kiedy już się wybraliśmy, to mieliśmy ze sobą koszyki. Mój dziadek, a twój prapradziadek plótł takie koszyki z gałęzi wikliny, która rosła kępami w sąsiedztwie naszych pól. Nawet gałęzie poddawaliśmy recyklingowi – zażartował. – To skąd braliście jedzenie? – zapytał wnuczek. – Wszystko, czego potrzebowaliśmy, rosło albo na naszym polu, albo w naszej oborze. – Zaśmiał się dziadek, ale widząc zaskoczoną minę Krzysia, kontynuował swoją historię. – Mięso mieliśmy z kur, kaczek, królików i świnek, które mój tata hodował w stajni. Z tego mięsa twój pradziadek robił też wędliny. Kury i kaczki niosły nam jajka. Moim codziennym zadaniem było wybieranie jajek z kurzej grzędy. Skorupki, które zostawały po rozbiciu, mama rozgniatała na małe kawałeczki i dawała znów kurom do jedzenia wymieszane razem z ziarnem, żeby miały wystarczająco dużo minerałów, aby dalej nieść jajka. Oprócz tego mieliśmy krowę i kozę, które dawały mleko. Z mleka moja mama robiła sery. Warzywa mieliśmy z naszego pola. Obierki z warzyw, zepsute owoce czy liście z sadu i słomę, którą wymiataliśmy spod zwierząt, zrzucaliśmy do specjalnie przygotowanej dziury za stajnią. Tam zamieniało się to wszystko w nawóz, który później wywoziliśmy z tatą na pole, żeby użyźnić ziemię. – To tak jak my! Tylko że my wyrzucamy bioodpadki na kompostownik. A jak zamienią się w nawóz, razem z tatą podsypujemy krzewy i drzewka w naszym ogrodzie. Opowiedz mi coś jeszcze, dziadziu – poprosił Krzyś. – Chleb piekła moja mama w domu. Do sklepu chodziliśmy po mydło, potrzebne było nie tylko do mycia, ale też do prania. Nie kupowało się mydła w takich pięknych kolorowych opakowaniach. Stało ułożone na półce w kostkach, takich w szaroburym kolorze. Ale przynajmniej było o wiele bardziej przyjazne dla środowiska niż współczesne proszki i detergenty do prania – stwierdził dziadek. – Czasami mogliśmy kupić sobie cukierki. Oczywiście, były sprzedawane bez papierków. Pan sprzedawca nakładał łopatką cukierki do rożka zrobionego z wczorajszej gazety i zawijał górną część, żeby cukierki nie wypadły, a potem je ważył. W ogóle w gazety mama pakowała nam drugie śniadanie do szkoły. Nie marnowaliśmy wtedy papieru. Najpierw czytało się gazetę, później przerabiało się na opakowanie, a na koniec służyła jako podpałka do pieca. W sklepie kupowaliśmy też masło. Masła nie pakowano w gazetę, tylko w specjalny pergaminowy papier. Moja mama zbierała te arkusze, a później wykładała nimi blachę, w której piekła ciasta. – A ubrania skąd braliście? – dopytywał Krzyś. – Ubrania też rzadko dostawaliśmy, zazwyczaj szyła nam je mama. Ale kiedy już kupiono nam coś nowego, dbaliśmy o tę rzecz. Najpierw chodziliśmy w tym wyłącznie do kościoła albo do lekarza lub zakładaliśmy nowy strój, gdy jechaliśmy do miasta. Kiedy ubranie się zniszczyło, mogliśmy nosić je do prac w stajni i polu. A kończyło żywot jako kapota na strachu na wróble albo jako ścierka kuchenna. Czasami zdarzało się, że nie zdążyliśmy znosić ubrania. Wtedy oddawaliśmy je młodszemu rodzeństwu albo kuzynostwu. Naprawdę nic się wtedy nie marnowało – wspominał dziadek Bogdan. – Dobrzy gospodarze starali się naprawić każdą zepsutą rzecz, a jeśli się nie udało, to wykorzystywali ją do innych celów, np. uszkodzone garnki najpierw się naprawiało, a kiedy już nie mogły służyć w domu, stawały się miską dla psa, karmnikiem dla drobiu albo pojemnikiem na śruby lub gwoździe w tacinym
warsztacie. U twojego pradziadka w komórce pełno było różnej wielkości metalowych puszek po konserwach, w których trzymał różne drobne przedmioty i narzędzia. Dzbanki i kubki z uszkodzonymi uszami mama obsadzała kwiatami lub ziołami i stawiała na parapecie. Raz mój tatuś przerobił stare koło roweru na korbę do wyciągania wody ze studni. Krzyś w duchu przyznał rację dziadkowi. Recykling to w końcu przerabianie starych, zużytych przedmiotów na zupełnie nowe, które znów można wykorzystać. Dziadek opowiedział też Krzysiowi o tym, jak wspólnie z kolegami kąpali się w rzece za wsią, bo woda w niej była bardzo czysta. O tym, jak zamiast lodów lizali zimą sople lodu. Można to było robić, bo w powietrzu, chmurach i śniegu nie było zanieczyszczeń, których teraz jest niestety pełno. Krzyś zazdrościł dziadkowi, że mógł pić wodę bezpośrednio ze źródełka, bo nie było skażone środkami chemicznymi, a w lesie zamiast butelek i puszek znajdował jagody i grzyby. Tego dnia, kiedy Krzyś kładł się do łóżka, marzył o tym, że kiedy dorośnie, to będzie mógł, jak jego dziadek, popływać w rzece, a nie w basenie. A póki co postanowił walczyć z zaśmiecaniem środowiska. Jak? Może będzie przypominał mamie, żeby zabierała ze sobą koszyk, kiedy będzie szła na zakupy do osiedlowego sklepu...

 

 

 

Przykładowe karty pracy do tematu "Dbamy o nasze zdrowie"
opis dokumentutypdata

Co lubią gryźć twoje zęby?

jpg14-04-2020[ Pobierz ]
73 kB

Co służy zdrowiu?

jpg14-04-2020[ Pobierz ]
35 kB

Labirynt - Pomóż Kubie dojść do dentysty

jpg14-04-2020[ Pobierz ]
65 kB

Odszukaj różnice

jpg14-04-2020[ Pobierz ]
84 kB

Obrysuj kontury dłoni

jpg14-04-2020[ Pobierz ]
58 kB

Pokoloruj tyle okienek, ile słyszysz sylab w nazwie obrazka

JPG14-04-2020[ Pobierz ]
70 kB

Większy, mniejszy, taki sam

jpg14-04-2020[ Pobierz ]
110 kB

Kolorowanka - Wyposażenie apteczki

jpg14-04-2020[ Pobierz ]
184 kB

BAJKA O ZŁYM KRÓLU WIRUSIE I DOBREJ KWARANTANNIE

pdf16-04-2020[ Pobierz ]
265 kB
TEMAT REALIZOWANY W DNIACH 14-17.04. DBAMY O NASZE ZDROWIE

Witajcie Przedszkolaki, witajcie Rodzice po świątecznej przerwie!

Przed nami kolejny, tym razem nieco krótszy tydzień wspólnych zabaw.

Serdecznie zapraszamy!!!

 

 

PIĄTEK 17.04.2020 r.

TEMAT DNIA: SPORT TO ZDROWIE

Wszyscy dobrze wiemy, że sport wpływa korzystnie na nasze zdrowie.

Niestety nie możemy poszaleć na placach zabaw czy pojeździć na rowerze.

Ale zawsze możemy poćwiczyć w domu. Pomogą Wam w tym zabawy przedstawione poniżej.

A może wymyślicie własne konkurencje?

Zapamiętajcie je, by zaprezentować pomysły kolegom w przedszkolu, kiedy wreszcie będziemy

mogli się spotkać. 

Pamiętajcie tylko o tym, by Wasze zabawy były bezpieczne!

 

1. Zestaw ćwiczeń ruchowych „Sport to zdrowie“

   Do zabawy potrzebne będą koła w kolorze: żółtym, czerwonym, niebieskim, czarnym, zielonym,

   można je narysować kredkami lub flamastrem, koc, linka lub sznurek, po dwa szaliki dla każdego

   z uczestników.

   a) „Powitanie ciałem” - uczestnicy zabawy podchodzą do siebie i „witają się” różnymi częściami

       ciała: czołem, dłońmi, palcami, łokciami, kolanami, itp.

   b) „Koła olimpijskie” - rozkładamy koła na dywanie. Dziecko staje poza kołami.

       Rodzic wymienia poszczególne kolory. Dziecko ma zadanie odszukać koło w odpowiednim kolorze,

       stanąć na nie i wykonać określone ćwiczenie, np.

       kolor żółty - dziecko skacze raz na prawej, raz na lewej nodze,

       czerwony - unosi kolana wysoko w górę,

       niebieski - uderza piętami o pośladki,

       czarny - wykonuje skłony raz do lewej raz do prawej nogi, zielony - skacze jak żabka.

       Na hasło „Olimpiada“ - zamiana miejsc, teraz dziecko wymyśla zadania dla rodzica.

   c) „Pływanie“. Zabawa ta wymaga fragmentu podłogi bez dywanu.

       Dziecko leży na brzuchu na kocu. Leżąc, odpycha się rękami od podłogi i przemieszcza się

       po dostępnej części pokoju.

  d)Kto pierwszy”.

      Na dywanie przygotowujemy tor do slalomu: mogą to być postawione w odległości ok. 0,5

      metra butelki (najlepiej wypełnione wodą - nie będą się tak łatwo przewracać) lub buty.

      Zaznaczamy linką czy sznurkiem start i metę.

      Uczestnicy ustawiają się na starcie i na hasło, jak najdokładniej i jak najszybciej pokonują slalom.

      Można nieco utrudnić zabawę turlając piłkę slalomem między butelkami, czy rozstawionymi butami.

  e) „Droga”

      Każdy z uczestników otrzymuje 2 szaliki. Każdy szalik należy związać, tak by utworzył koło.

      Szaliki można zastąpić innym przedmiotem, ważne by można łatwo zrobić z nich koło.

      Zaznaczamy linie startu i mety.

      Za linią startu kładziemy pierwsze koło, drugie uczestnik trzyma w ręce.

      Zadanie polega na dotarciu do mety w wyznaczony sposób:

      stajemy w kole utworzonym z szalika, drugi szalik trzymamy w ręce, następnie kładziemy

      na dywanie szalik trzymany w ręce, wchodzimy do niego.

      Teraz zabieramy szalik leżący za nami i przenosimy do przodu, kładziemy na dywanie.

      Przeskakujemy do koła położonego przed chwilą i znów zabieramy to, które leży za nami.

      I tak do mety przeskakujemy obunóż „z oczka do oczka”.

  f) „Masaż” - siadamy w małym kole, jedno za drugim, wykonujemy masaż pleców osoby

      siedzącej przed nami zgodnie ze słowami:

      Idą słonie (kładziemy na przemian całe dłonie na plecach),

      potem konie (uderzamy delikatnie piąstkami),

      płynie sobie kręta rzeczka (rysujemy falę wzdłuż kręgosłupa),

      idą panie na szpileczkach (stukami palcami wskazującymi),

      z gryzącymi pieseczkami (delikatnie szczypiemy,

      które chcą się bawić z nami (masujemy plecy),

      świeci słońce (rysujemy słońce na plecach),

      pada deszczyk (stukamy wszystkimi palcami),

      czujesz dreszczyk? (łaskoczemy).

2. Quiz „Co służy zdrowiu?

    Potrzebne będą 2 kartki z napisami TAK, NIE.

    Rodzic czyta zdanie, dziecko po wysłuchaniu odpowiada za pomocą kartoników,

    czy tak się powinno robić czy też nie.

   1. Wietrzenie pokoju szkodzi zdrowiu.
   2. Przed jedzeniem myję ręce.
   3. W owocach są witaminy.
   4. Gdy śpię, moje oczy odpoczywają.
   5. Rękawiczki, szalik, czapkę zakładam latem.

   6. Zęby myjemy po każdym posiłku.
   7. Przyjemnie jest siedzieć w miejscach brudnych i zakurzonych.
   8. Zawsze myjemy ręce po wyjściu z toalety.
   9. Nie myjemy rąk przed jedzeniem.
  10. Nos wycieramy w rękaw.
  11. W czasie zabaw i zajęć zawsze można głośno krzyczeć.
  12. Można siedzieć bardzo długo przed telewizorem lub komputerem.

  13. Żeby być zdrowym trzeba jeść dużo owoców i warzyw.
  14. Jemy słodyczy tyle ile chcemy.
  15. Zawsze myjemy owoce i warzywa przed jedzeniem.
  16. Bakterie i wirusy są przyczyną wielu chorób.
  17. Zabawy na świeżym powietrzu pomagają być zdrowym.

  18. Czy należy jeść owoce i warzywa?
  19. Czy można jeść dużo słodyczy i chipsów?

3. Jako podsumowanie tematyki realizowanej w tym tygodniu, polecamy bajkę D. Bródki

    "Bajka o złym Królu Wirusie i dobrej Kwarantannie".

              Bajka do pobrania w anonsie powyżej (Przykładowe karty pracy...)

 

CZWARTEK 16.04.2020 r.

TEMAT DNIA: CZYSTOŚĆ TO ZDROWIE.

 

1. Zapraszamy Was do zabawy w naśladowanie czynności, o których mowa jest w wierszu pt. „Higiena” autorstwa Katarzyny Tomiak – Zaremba.

Kiedy rano wstaniesz

przeciągamy się

mydło, ręcznik złap,

wykonujemy gest zabierania-jedną, a następnie drugą dłonią

odkręć szybko wodę:

kręcimy dłońmi w nadgarstkach

kap, kap, kap, kap.

Po dobrym posiłku

głaszczemy się po brzuchu

biegnij, ile tchu,

biegniemy w miejscu

aby umyć zęby:

przesuwamy palcem wskazującym poziomo w okolicy ust

szu, szu, szu, szu, szu.

 

Po aktywnym dniu

unosimy ręce nad głową, dotykamy ramion i rozkładamy na boki

wieczorem zrób tak -

kiwamy głowami

dokładnie się umyj:

dotykamy dłońmi kolejno nóg, brzucha, twarzy

chlap, chlap, chlap, chlap, chlap.

2. A teraz pora na rozruszanie naszych narządów artykulacyjnych. Zapraszamy do udziału w dwóch prostych zabawach:

Szorujemy zęby –naśladujcie mycie zębów i jednocześnie wypowiadajcie: szy, szy, szy. Następnie „płuczemy” zęby, czyli nabierzcie powietrza w usta i wypychajcie raz z jednej, raz z drugiej strony. Ćwiczenie powtórzcie kilka razy.

Oglądamy zęby – podejdźcie do lustra, otwórzcie szeroko usta i obejrzyjcie swoje zęby – górne i dolne. Spróbujcie policzyć swoje zęby, dotykając je kolejno językiem – najpierw przesuwajcie język po zębach górnych, następnie po zębach dolnych. Ćwiczenie wykonajcie dwukrotnie – najpierw przy otwartych a następnie przy zamkniętych ustach.

3. Czy macie ochotę na mały teatrzyk? Jeśli tak, to przynieście z łazienki 3 szczoteczki do zębów (mogą to być szczoteczki Waszych domowników – zachowajcie przy tym zasady higieny i nie chwytajcie szczoteczki za część, którą czyścimy zęby) oraz dwie tubki pasty do zębów – może to być pasta Wasza i pasta rodziców. Szczoteczki i pasty będą naszymi „aktorami”. Usiądźcie wygodnie na swoim ulubionym miejscu. Drodzy Rodzice teraz zadanie dla Was. Należy wcielić się w rolę narratora, „użyczyć” głosu pięciu aktorom – szczoteczkom i pastom, jednocześnie manipulując nimi (spróbujcie zmieniać głos przy zmianie „aktorów”.

Dzieci – widzowie! nie zapomnijcie o biciu brawa, gdy teatrzyk dobiegnie końca.

Bawcie się dobrze!!!

 

W łazience

(Magdalena Nowak)

Narrator:

Dzieci smaczny obiad zjadły.

Do łazienki szybko wpadły!

Myły zęby, buzie, ręce…

Och! Jaki bałagan został w łazience!

Szczoteczki (skarżą się okropnie):

Szczoteczka 1:

Zosia cały czas gadała i o zębach zapomniała.

Szczoteczka 2:

Kuba z Tomkiem się szarpali, kubków nawet nie schowali.

Szczoteczka 3:

Tylko mały Krzyś – trzylatek – wyszorował zęby ładnie.

Górne, dolne, z przodu, z tyłu – wszystkie mył bardzo dokładnie.

Pasty (także się skarżąc)

Później skarżyły się pasty:

Pasta 1:

Wczoraj mnie po raz pierwszy otworzyli – a dziś już połowę tubki zużyli!

Pasta 2:

Gosia moją nakrętkę zgubiła!

Wyschnę, jeśli sobie nie przypomni, gdzie ją położyła…

Narrator:

Taki to bałagan dzieci w łazience zostawiły.

Nie zakręciły też kranu po tym, jak wodą się bawiły…

Gdy mama weszła do łazienki – za głowę się chwyciła!

Prędko łazienkowe dyżury z dziećmi ustaliła.

Pierwszy Krzyś dyżurował, pilnował porządku – żeby kran nie kapał,

a kubki stały w równym rządku.

 

A może teraz zamiana ról? Rodzice będą widzami, a dzieci użyczą swoich głosów aktorom. Możecie sami wymyślać scenki. Wierzymy, że pasty i szczoteczki nie zawsze mają powody do skarżenia się. Z pewnością częściej cieszą się i są zadowolone, że dzieci dbają o nie i często ich używają.

4. A teraz zapraszamy do wesołej zabawy przy dobrze wszystkim znanej piosence z repertuaru Fasolki „Myj zęby”. Piosenkę znajdziecie pod tym linkiem, a opis zabawy poniżej. Zaproście rodziców do wesołego tańca w parach

 

https://www.youtube.com/watch?v=Z4j3MuGsTrU

 

Szczotka, pasta, kubek, ciepła woda,

wyliczamy na palcach

tak się zaczyna wielka przygoda.

zataczamy koła ramionami

Myję zęby, bo wiem dobrze o tym,

naśladujemy mycie zębów

kto ich nie myje ten ma kłopoty,

kiwamy palcem wskazującym jednej ręki na boki

żeby zdrowe zęby mieć, trzeba tylko chcieć.

kiwamy palcem wskazującym drugiej ręki w przód i w tył

Szczotko, szczotko, hej, szczoteczko, ooo!

Zatańcz ze mną, tak w kółeczko, ooo!

W prawo, w lewo, w lewo, w prawo, ooo!

Po jedzeniu kręć się żwawo, ooo (…)!

dobieramy się w pary z rodzicem i trzymamy się za ręce,

wykonujemy podskoki w miejscu na dźwięk „ooo”

5. A podczas poobiedniego odpoczynku posłuchajcie opowiadania czytanego przez rodzica.

Wizyta u dentysty

(Katarzyna Tomiak-Zaremba)

Rano w drodze do przedszkola mama powiedziała do Oli:

- Dziś z przedszkola odbierze cię tata i zabierze do dentysty. Pan doktor poogląda twoje zęby i sprawdzi, czy są zdrowe. Ola miała mieszane uczucia. Lubiła, kiedy przychodził po nią tata, ale nie wiedziała, co myśleć o spotkaniu z dentystą. Chociaż mama zapewniała, że wszystko będzie dobrze, Ola przez całe przedpołudnie myślała o czekającej ją wizycie. Kiedyś już wprawdzie była u dentysty, ale było to dawno temu i niewiele pamiętała. Podczas zabawy opowiedziała Ani, że wybiera się dziś do dentysty. Słysząc to, Tomek krzyknął:

- Dentysta?! Brrrr! U dentysty jest okropnie! Mają tam wielkie wiertła, którymi robią dziury w zębach, żeby sprawdzić, czy nie są zepsute. To strasznie boli!

Ola miała nieco przerażoną minę. Nawet zapewnienia Ani, że wcale nie jest tak źle, jak mówi Tomek, nie pomogły. Przez cały dzień myślała tyko o wielkich wiertłach. Kiedy wreszcie przyszedł tata, pobiegła do niego ze łzami w oczach i wykrzyczała:

- Tato, ja nie chcę do dentysty! Tata wziął ją na ręce, wytarł policzki i łagodnym głosem powiedział: - Wiem, że się boisz. Zdradzę ci tajemnicę. Ja, kiedy siedzę w poczekali u dentysty, czasem tak się boje, że mam ochotę uciec.

- Naprawdę? – zapytała z niedowierzaniem Ola. – Przecież ty jesteś taki odważny!

- Naprawdę, córeczko! Ale wiem, że jeśli chcę się uśmiechać do ciebie szeroko, od ucha do ucha, to muszę od czasu do czasu spotkać się ze stomatologiem. – Tata zabawnie wyszczerzył zęby w szerokim uśmiechu. Na twarzy Oli pojawił się niepewny uśmiech. Tata wziął ją za rękę i poszli na parking. Kiedy zajmowali miejsca w samochodzie, powiedział:

- Zobacz, kto jedzie z nami! Pan Królik! On też chce sprawdzić, czy ma zdrowe zęby. Ola mocno przytuliła swoją ukochaną przytulankę. Jeszcze trochę się bała, ale z tatą i Panem Królikiem strach był mniejszy. Następnego dnia rano Ola uśmiechając się, weszła do przedszkolnej sali. Od razu pobiegła do Ani i Tomka:

- U dentysty było super! – wołała wesoło. – Pan doktor pokazał mi cały gabinet. Nawet te wiertła oglądałam – powiedziała do Tomka – są bardzo małe, jak szpilki! A kiedy usiadłam na fotelu, jeździłam do góry i na dół, trochę jak w windzie. I nawet mogłam nacisnąć guzik, żeby obniżyć fotel! A kiedy pan doktor oglądał moje zęby, ja oglądałam na ekranie bajkę o przygodach małej świnki. I kiedy wiercił, trochę bolało, ale wcale się nie bałam! A na koniec ja i Pan Królik dostaliśmy odznaki.– Ola pokazała dzieciom naklejkę dzielnej pacjentki.

–A kiedy wyszliśmy, tata powiedział, że jest ze mnie bardzo dumny i w nagrodę zabrał mnie do księgarni. Kupił mi książkę o tej śwince z bajki. Naprawdę było super! Dziś też chciałam iść do dentysty, ale mama powiedziała, że na razie nie muszę, bo mam zdrowe zęby.

6. W wolnej chwili obejrzyjcie przygody Domisiów.

W tym odcinku Domisie uczą się, że dbanie o higienę jest bardzo ważną sprawą.

Miłego oglądania. Poniżej link.

 

https://www.youtube.com/watch?v=tUZPHOb4zUc

 

Polecamy także „ku przestrodze!” bajkę, po obejrzenie której już nikt nie będzie miał wątpliwości, że należy dbać o zęby. Kliknijcie w poniższy link.

 

https://www.youtube.com/watch?v=gnLf9iquGAE

 

 

 

ŚRODA 15.04.2020 r.

TEMAT DNIA: ABY ZDROWYM BYĆ...

 

1. Na początek proponujemy trochę ruchu z wierszem "Gimnastyka dni tygodnia"

    Pobawcie się razem z rodzicami (rodzic czyta wiersz):

    Gimnastyka - dobra sprawa, co dzień wszystkim radość sprawia (marsz w miejscu lub pajacyki).

    Gdy niedziela się zaczyna trening tydzień rozpoczyna.

    W poniedziałek dwa podskoki (wykonujemy 2 podskoki).

    Wtorek lubi kroki w boki (2 kroki w lewo i 2 w prawo).

    Środa kręci dwa kółeczka (obrót wokół siebie).

    No a w czwartek jaskółeczka (wykonujemy "jaskółkę"- stajemy na jednej nodze, rozkładamy ręce

    na boki i pochylamy się do przodu).

    W piątek szybko dwa przysiady (wykonujemy 2 przysiady).

    A sobota robi ślady (marsz w miejscu).

    I tak przez tydzień cały dni tygodnia wciąż szalały (wymachy ramion).

 2. Czym jest wirus? Jak działa? I co zrobić, żeby uniknąć spotkania z nim?

     Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w wierszyku autorstwa M. Strzałkowskiej.

    Wirus to nie jest ani zwierzątko,

    ani żyjątko, ani stworzonko.
    Z łaciny słowo virus pochodzi –
    to jad, trucizna, coś, co nam szkodzi.
    Choć samodzielnie nie może pożyć,
    dąży do tego, aby się mnożyć.
    I to dążenie jest bez wątpienia
    jedynym celem jego istnienia.
    Sam tego jednak zrobić nie może,
    bo musi znaleźć dobre podłoże.
    Z uporem szuka więc gospodarza,
    by w jego ciele móc się namnażać.

    Przytulne wnętrze ludzkiego ciała

    to jest dla niego frajda niemała.
    Przez nos, przez usta albo przez oczy
    do organizmu stara się wskoczyć,
    po czym nurkuje w nim niczym nurek
    i odpowiednich szuka komórek.
    Wilgoć, właściwy poziom ciepłoty –
    i wirus bierze się do roboty.
    A gdy komórka swą rolę spełni,
    wirus cząstkami już ją wypełni,
    cząstki ją niszczą w zawziętym szale
    i cała armia wędruje dalej.
    Gdy taki wirus w ciało się wczepi,
    niestety prędko się nie odczepi.
    Choć nasz organizm do walki staje,
    nie zawsze wygrać mu się udaje…
    Już nad szczepionką myślą lekarze.
    Kiedy ją stworzą? To się okaże.

    Ale my też coś zrobić możemy.

    Co? W pierwszym rzędzie wszystko myjemy –
    ręce, owoce, przedmioty, ciała.
    Czemu? A wiecie, jak mydło działa?
    Wirus na zewnątrz ma cienką błonkę,
    czyli otoczkę, płaszczyk, osłonkę,
    a na niej różne trąbki i rurki,
    ułatwiające wejście w komórki.
    Mydło się składa z długich cząsteczek,
    mających postać wielu szpileczek.
    Gdy szpilka w płaszczyk wirusa wnika,
    wirus rozpada się, po czym znika.
    Dlatego myjmy dokładnie ręce,
    ciało, owoce… i dużo więcej!

 

                          W łazience w przedszkolu zawieszone były instrukcje jak poprawnie myć ręce.

                                                                              Pamiętasz je?

                                                           Jeżeli nie, to spójrz na ten obrazek:

 


 

3. Z pewnością widzieliście już w telewizji eksperyment, jak mydło przegania wirusa.

    Jeżeli nie, to proponuję wykonać go z rodzicami.

    Potrzebne będą: talerz z wodą, pieprz, szpatułka (niekoniecznie), płyn do mycia naczyń

    lub mydło w płynie.

    Na talerz wlewamy wodę. Wsypujemy pieprz (pieprz unosi się na powierzchni wody).

    Następnie moczymy koniec szpatułki (lub koniuszek palca) w płynie do mycia naczyń

    lub mydle w płynie i wkładamy do talerza z wodą i pieprzem.

    Pod wpływem detergentu, pieprz zacznie "uciekać", tak jak "wirus ucieka przed mydłem".

4. Posłuchaj piosenki "Mydło lubi zabawę" z repertuaru Fasolek.

    Tę piosenkę znają pewnie i rodzice, więc możecie ją razem pośpiewać.

    https://www.youtube.com/watch?v=kq4NULDhx5M

5. Zabawa dydaktyczna "Leczymy misie".

    Do zabawy potrzebne będą: akcesoria z zestawów: Mały lekarz (pewnie większość dzieci je posiada),

    puste pudełka po opakowaniach z lekarstw, kilka przedmiotów służących do utrzymania higieny

    ciała (np. szczoteczka do zębów, tubka z pastą, grzebień, gąbka, ręcznik, mydło, kilka owoców

    i warzyw (mogą plastikowe), itp., koc.

    (Przedmiotów nie może być zbyt dużo, by dziecko zbyt szybko nie znudziło się zabawą).

    Wszystkie przedmioty kładziemy na dywanie i zakrywamy kocem.

    Dziecko losuje jeden z przedmiotów, a następnie próbuje odgadnąć za pomocą dotyku,

    jaki obiekt trzyma w ręce (jeżeli ma problem, odsłania oczy).

    Następnie mówi, czy ten rekwizyt służy do leczenia.

    Potem losuje rodzic, rodzice, rodzeństwo - i tak do momentu, aż pod kocem nic nie zostanie.

    Gdy wszystkie przedmioty zostaną wylosowane, możemy je poukładać według danej cechy,

    np. przedmioty służące do leczenia, przedmioty służące do utrzymania czystości, itp.

           W tym miejscu przypomnijmy dziecku, że lekarstwa podają dzieciom tylko osoby dorosłe.

    W wolnej chwili można pomóc dziecku zorganizować kącik lekarski, aptekę.

    Do zabawy nie potrzeba wiele. Wystarczy łóżko lub fotel, stolik, na którym położymy

    rekwizyty lekarskie, fartuch z koszuli taty, misie lub lalki, długopis, kartki pocięte na wzór recepty,

    półka z pustymi opakowaniami po lekarstwach, i ...dużo wyobraźni, której dzieciom nie brakuje.

          Przedszkolaki uwielbiają takie zabawy. A jeszcze większa frajda jest, gdy do lekarza przyjdzie

    mama lub tata. Miłej zabawy!

6. Jeżeli warunki na to pozwalają można zaproponować dzieciom zabawę w puszczanie baniek

    mydlanych. To świetne ćwiczenie oddechowe.

    Jeżeli nie macie Państwo baniek w domu, można je łatwo wykonać z płynu do mycia naczyń,

    który dobrze się pieni (4-5 łyżek) i wody (szklanka).

    Jeżeli macie w domu glicerynę - można dodać 1-2 łyżeczki, ale bez niej bańki też powinny wyjść.

    (Jakość baniek będzie lepsza, jeżeli do szklanki wody dodamy wcześniej przygotowany gęsty syrop

    zrobiony z wody i cukru, dodajemy 5 łyżek płynu do naczyń, wszystko należy wymieszać).

    Potrzebna będzie jeszcze słomka, której jeden koniec nacinamy w wąskie ok. 2 milimetrowe paseczki

    (do ok. 2 cm długości), a następnie zaginamy je.

    Puszczanie baniek można zastąpić zdmuchiwaniem piany położonej na dłoni podczas kąpieli.

    

 

 

WTOREK 14.04.2020

TEMAT DNIA: ZDROWY PRZEDSZKOLAK

 

1.Na początek, po świątecznym leniuchowaniu warto troszkę się rozruszać, wykonując proste ćwiczenia ruchowe.

Przywitajmy się – zabawa ruchowa z elementem skłonu. Dziecko porusza się swobodnie w rytm  dowolnej  muzyki. Na ciszę zatrzymuje się. Rodzic wita je słowami: Dzień dobry, witam cię. Jeśli powie / zaśpiewa to nisko – dziecko kłania się, a jeśli zrobi to na wysokich dźwiękach – dziecko wspina się na palce i macha wyciągniętą jak najwyżej dłonią.
Ruch to zdrowie! –
zabawa ruchowo-naśladowcza. Dziecko stoi na dywanie. Rodzic wypowiada sylabami słowo, a dziecko wykonuje do niego przypisany ruch: piłka – skacze obunóż; bączek – wykonuje obrót; rower – biegnąc, tworzy z rąk „młynek”.
Tam i z powrotem – zabawa ruchowa z elementami czworakowania i pełzania.
Dziecko ustawia się na brzegu dywanu. Jego zadaniem jest przejście na drugi koniec dywanu w sposób określony przez rodzica (np. skacząc, czołgając się na brzuchu, idąc na czworakach). Drogę powrotną pokonują w wymyślony przez siebie sposób.
Tańcząca serwetka – zabawa ruchowa z muzyką.
Dziecko, trzymając w dłoni papierową serwetkę, porusza się w rytm utworu instrumentalnego - dowolnego walca. Na ciszę dziecko podnosi serwetkę na wysokość twarzy i stara się wprawić ją w ruch za pomocą oddechu (raz delikatnie, raz mocno).

2. Wysłuchajcie teraz opowiadania czytanego przez rodzica i spróbujcie odpowiedzieć na kilka pytań.

Przepis na zdrowie

Ewa Stadtmuller

Przedszkolne spotkania czytelnicze to było coś, za czym Piotruś przepadał. W taki dzień nie było mowy o marudzeniu przy wstawaniu czy ubieraniu się. No bo kto by nie chciał posłuchać, jak prawdziwy pogromca pożarów czyta o Wojtusiu, który został strażakiem, albo kiedy przychodzi policjant, taki w mundurze, na dodatek z psem, który we wszystkim go słucha. Pani Basia nigdy nie zdradzała, kto będzie kolejnym czytającym gościem, więc Tygryski umierały z ciekawości. – Może przyjdzie do nas kosmonauta? – próbował się domyślać Kuba. – A może… aktorka – marzyła Ania. Jak się okazało, nikt nie trafił, bowiem do czytania kolejnej książeczki zasiadł… pan doktor. Wszyscy myśleli, że wybierze jakąś lekturę o leczeniu ludzi czy zwierząt, a tu niespodzianka. Gość przyniósł ze sobą książeczkę o… jedzeniu. Jej bohaterką była mała dziewczynka o bardzo ładnym imieniu: Marcelka i bardzo „smacznym” nazwisku: Pierożek. Na dodatek mieszkała w Gołąbkowie i miała mnóstwo pysznych przygód. Wystarczyło o nich posłuchać, żeby od razu zaczęło człowiekowi burczeć w brzuchu. Pan doktor chyba to przewidział, bo po lekturze zaproponował smakowitą zabawę. – Aby być zdrowym, trzeba jeść zdrowe rzeczy – oznajmił i razem z Panią Basią zaczęli układać na stolikach miseczki z pokrojonymi pomidorami, ogórkami, papryką, sałatą… – Waszym zadaniem będzie przygotować sobie zdrowe kanapki – wyjaśnił gość – a my z waszą panią zobaczymy, jak wam się to uda. Kanapki mają być pyszne, zdrowe i kolorowe. Mogą też być zabawne. Z plasterków sera, listków pietruszki czy ziarenek słonecznika da się układać małe obrazki, śmieszne buźki i inne rzeczy. Zresztą nie będę wam podpowiadał, bo słyszałem, że pomysłów tej grupie nie brakuje. Zobaczymy, komu się uda zrobić najpiękniejszą kanapkę. Możecie pracować sami, ale jeszcze lepiej w zespołach, bo co dwie, albo trzy głowy, to nie jedna. Tygryskom nie trzeba było dwa razy powtarzać. Z zapałem zabrały się do dzieła. Już po chwili rozkrojona bułeczka zamieniła się w łódkę, a rzodkiewkowy kapitan wciągnął na maszt żagiel z liścia sałaty. Na kanapkach dziewczynek pojawiły się kotki o ogórkowych oczach i szczypiorkowych wąsach. Plasterki z małego pomidorka raz-dwa zamieniły się w koła paprykowego samochodu, a wśród listeczków pietruszki „zakwitły” rzodkiewkowe stokrotki. Pani Basia biegała z aparatem od stolika do stolika i robiła zdjęcia. – Zaraz zjecie te swoje arcydzieła, więc niech zostanie po nich chociaż fotografia – śmiała się. Pan doktor też był zachwycony. – Warzywa mają moc potrzebnych nam witamin – tłumaczył – a na dodatek wyglądają tak apetycznie…. Oczywiście, pod warunkiem że przygotowaniem zdrowych kanapek zajmą się tacy artyści jak wy. Na zakończenie spotkania wszyscy zasiedli do stołu, aby sprawdzić, czy kulinarne dzieła sztuki są równie smaczne, jak śliczne. Były.

Rodzic zadaje dziecku pytania:

1. Kto odwiedził grupę Tygrysków?

2. O czym opowiadał pan doktor?

3. Jakie zadanie miał dla małych przedszkolaków?

4. Co powinniśmy jeść, żeby być zdrowym?

5. Co oznacza określenie "zdrowe jedzenie"?

6. Dlaczego powinniśmy jeść dużo warzyw i owoców?

7. Jakie znacie owoce i warzywa?

3. Zabawa kulinarna Zdrowie na kanapce. Wyobraźcie sobie, że gość, który przyszedł do grupy Tygrysków, odwiedził także grupę III. Waszym zadaniem będzie wykonanie zdrowej kanapki (oczywiście pod nadzorem osoby dorosłej). Z pewnością dzieciom z grupy III także pomysłów nie brakuje - podobnie jak grupie Tygrysków. Nie zapomnijcie przed zjedzeniem tych zdrowych pyszności zrobić zdjęcia swojej kanapce i przesłać do nas mailem. Możecie je wykonać w dowolnym momencie, dowolnego dnia.

Uwaga!!! Przed przystąpieniem do pracy, nie zapomnijcie wykonać krótkiej rozgrzewki przy zabawie pt. Kanapka autorstwa Krzysztofa Sąsiadek.

Najpierw chleb pokroję,

naśladowanie krojenia brzegiem jednej dłoni o drugą

masłem posmaruję.

naśladowanie „smarowania” nożem zewnętrzną i wewnętrzną płaszczyzną jednej dłoni o drugą

Na to ser położę,

ułożenie dłoni jedna na drugiej

pomidora też dołożę. (…)

przełożenie dłoni z dołu na górę

Już nie powiem ani słowa,

przyłożenie palca wskazującego do ust

bo kanapka jest gotowa.

złożenie dłoni wewnętrznymi stronami do siebie

 

Życzymy Smacznego oraz ZDROWEGO!!!

4. Polecamy krótki  film edukacyjny związany z tematyką zdrowego odżywiania

https://www.youtube.com/watch?v=R2EwtRLFtM4

 

oraz sympatyczną bajkę dotyczącą omawianej tematyki

https://www.youtube.com/watch?v=NywqJPsUdnU

 

 

 

 

Przykładowe karty pracy do tematu "Święta Wielkanocne"
opis dokumentutypdata

Czego jest więcej?

pdf05-04-2020[ Pobierz ]
306 kB

Historyjka obrazkowa "Wielkanocny zająć"

pdf05-04-2020[ Pobierz ]
1 521 kB

Narysuj tyle samo

pdf05-04-2020[ Pobierz ]
129 kB

Ozdób pisanki 

pdf05-04-2020[ Pobierz ]
94 kB

Pisankowe domino

pdf05-04-2020[ Pobierz ]
814 kB

Pokoloruj zgodnie z kodem

jpg05-04-2020[ Pobierz ]
147 kB

Połącz takie same obrazki

jpg05-04-2020[ Pobierz ]
153 kB

Popraw szlaczki

jpg05-04-2020[ Pobierz ]
49 kB

Kolorowanka "Zajączek Wielkanocny"

png05-04-2020[ Pobierz ]
95 kB

Labirynt

jpg05-04-2020[ Pobierz ]
142 kB

Policz pisanki

jpg05-04-2020[ Pobierz ]
121 kB

Przyklej obrazki zgodnie z instrukcją

jpg05-04-2020[ Pobierz ]
287 kB

Znajdź różnice między obrazkami

pdf07-04-2020[ Pobierz ]
1 235 kB

Plansza i obrazki do zabawy matematycznej z wykorzystaniem kodowania "Pisanki kolorowe" (piątek, 10.04.)

pdf10-04-2020[ Pobierz ]
199 kB
TEMAT REALIZOWANY W DNIACH 06-10.04. "ŚWIĘTA WIELKANOCNE"

 

 

 

Witajcie Przedszkolaki, witajcie Rodzice w kolejnym tygodniu!

 

INFORMACJA DLA RODZICÓW, KTÓRZY ODEBRALI KARTY PRACY.

W tym tygodniu realizujemy karty ze stron: 22, 23, 24.

W razie jakichkolwiek wątpliwości, prosimy o kontakt mailowy.

 

DRODZY RODZICE,

 

Okres przedświąteczny zwykle spędzamy na przygotowaniach do świąt. Mimo, że te święta będą zupełnie

inne niż wszystkie dotychczasowe, zaangażujmy w nie także dzieci, niech One też mają w nich swój udział.

Przedszkolak potrafi już naprawdę dużo. Nie umyje okien, ale może posprzątać półkę z zabawkami.

Warto poświęcić też czas na wspólne przygotowanie pisanek. Ozdabianie jajek (tych prawdziwych, czy też

z papieru) - to wspaniałe ćwiczenie sprawności manualnej oraz pomysłowości.

Tym bardziej, że w tym roku nie wykonamy planowanych stroików w przedszkolu.

 

 

Życzymy Naszym Przedszkolakom i ich Rodzinom,

by tegoroczne święta w domowej kwarantannie

upłynęły w zdrowiu, spokoju i radości

a wspólnie spędzony czas przyniósł wiarę w lepsze jutro.

 

Wychowawczynie: Katarzyna Lewandowska, Wioletta Rejmak

 

 

PIĄTEK 10.04.2020 r.

TEMAT DNIA: ŚWIĄTECZNE ŻYCZENIA

1. Upiecz ciasto "na niby" - zabawa naśladowcza wg J. Wasilewskiej
- Wsyp do miski mąki szklankę (dziecko wykonuje ruchy sypania)
- Utrzyj żółtka (wykonuje okrężne ruchy rękami)
- Ubij pianę (rusza ręką w górę i w dół)
- Dodaj mleko i rodzynki (dziecko imituje ruchy dodawania i sypania)
- Będzie ciasto dla rodzinki.
- Łyżka cukru, szczypta soli, (pociera palcami wskazującym i kciukiem o siebie)
- Dodaj olejek - taki, jak kto woli: (udaje wąchanie) śmietankowy, cytrynowy lub migdałowy.
- Teraz ciasto ugnieść trzeba (otwiera i zaciska dłoń jak przy ugniataniu)
- i niech rośnie aż do nieba (robi przysiad i wznosi się na palcach z rękami uniesionymi w górę)
- Pac, do formy, ale heca (podskakuje i wykonuje przysiad podparty - nogi ugięte w kolanach,
dłonie na podłodze)
- ono się nie boi pieca.
- Upieczone, wystudzone, czekoladą ozdobione (dziecko pokazuje gotowe ciasto w prawą
i lewą stronę.
- Na talerzu je ułożę, już spróbować każdy może.
2. Zestaw ćwiczeń ruchowych dla całej rodziny "Zabawy z jajkiem"
1. "Które dalej?"
Do zabawy potrzebne będą jajka ugotowane na twardo - po 1 dla każdego uczestnika.
Wszyscy siadają wzdłuż jednej linii. Na znak, każdy mocno popycha jajko.
Wygrywa ta osoba, której jajko poturlało się najdalej.
2. "Jajka do koszyczka"
Na środku dywanu/podłogi kładziemy koło uformowane ze skakanki, sznurka, tasiemki, paska
bibuły, itp. Uczestnicy zabawy siadają wokół koła w odległości ok. 0,5- 1 m (odległość można
zwiększać). Na hasło start wszyscy turlają jajka (można je zastąpić piłeczkami ping-pongowymi,
jajkami ze styropianu lub drewna, zwiniętymi w ciasną kulkę kartkami lub
gazetami) do obręczy.
Wygrywa ta osoba, której jajko najszybciej znalazło się w środku koła.
3. "Jestem pisanką"
Wszyscy uczestnicy zabawy zwijają się w kulkę i turlają się swobodnie po dywanie.
Uwaga! Sprawdźmy, czy mamy wystarczająco dużo miejsca do turlania, by pisanka nie
pojawiła się na czole, któregoś z domowników.
4. "Wyścig z jajkiem"
Na początku wyznaczamy start i metę, np. liniami wykonanymi ze sznurka, połączonych
flamastrów, ułożonych w szeregu kredek, itp. Uczestnicy zabawy ustawiają się na linii startu.
Każdy trzyma w ręce łyżkę z ugotowanym na twardo jajkiem lub zastępnikiem jajka
wymienionym w zabawie nr 2. Na hasło start wszyscy próbują dojść do mety.
Wygrywa osoba, której jajko nie spadnie z łyżki.
5. "W koszyczku"
Do zabawy potrzebna będzie piłka.
Rodzic rzuca piłkę do dziecka, wymieniając przy tym nazwy różnych produktów spożywczych.
Jeśli dany produkt jest w koszyczku wielkanocnym - dziecko łapie piłkę, a jeśli wymieniony
produkt nie powinien znaleźć się w koszyczku - dziecko nie łapie piłki.
Później można zamienić role - dziecko wymienia nazwy produktów, rodzic łapie lub nie piłkę.
6. "Odszukaj prezenty od zajączka"
Pod nieobecność dziecka chowamy w pokoju kilka ulubionych smakołyków, mogą to być
czekoladowe jajka. Po wejściu dziecka do pokoju zasłaniamy mu oczy apaszką lub szalikiem.
Rodzic staje w miejscu schowanego smakołyku i dźwiękiem (grzechotka, łyżka i pokrywka,
itp.)
wskazuje dziecku drogę. W razie potrzeby można nakierować dziecko, jeśli ma ono
problem
z lokalizacją źródła dźwięku.
Po odszukaniu smakołyków, można zamienić role - teraz rodzic szuka prezentów od zajączka.
                                       Miłej zabawy. Pamiętajcie, że raz się wygrywa, raz przegrywa, 
jednak najważniejsza jest zabawa.

3. Zabawa matematyczna w wykorzystaniem kodowania "Pisanki kolorowe"
Plansza i obrazki pisanek znajdują się w anonsie powyżej
- Przykładowe karty pracy do tematu "Święta Wielkanocne"
Zapytajcie Państwo dziecko, czym różnią się pisanki?
Pisanki różnią się wielkością: są pisanki małe, średnie i duże.
Widzisz je? Które są małe? Które duże? A które średnie?
Pisanki różnią się także kolorem.
Są pisanki: żółte, pomarańczowe, czerwone, niebieskie i zielone.
Popatrz na planszę: na górze (w wierszu) zaznaczone są pola z kolorami, po lewej stronie
(w kolumnie) znajdują się pola z białymi pisankami o różnych wielkościach.
Czy potrafisz poukładać pisanki na planszy?
W którym okienku położysz małą czerwoną pisankę? Itd.
  
Polecamy także filmy:

https://vod.tvp.pl/video/domowe-przedszkole,swiateczne-zwyczaje-wielkanoc,43855

https://www.youtube.com/watch?v=lIWDCkbVQ6A   "Bajka o jajkach"

 

CZWARTEK 09.04.2020 r.

TEMAT DNIA: WIELKANOCNE MOTYWY

 

1. Na dobry początek dnia poćwiczmy nasze aparaty artykulacyjne z opowiadaniem Wielkanocne porządki Zajączka.

Pewnego dnia mały Zajączek postanowił zrobić wielkie przedświąteczne porządki. Najpierw umył dokładnie wszystkie ściany (język przesuwa się w stronę policzków po stronie wewnętrznej). Potem wyczyścił sufit w swoim mieszkanku (język przesuwa się do podniebienia). Podłoga też była bardzo brudna, więc umył ją dokładnie (język na dnie jamy ustnej). Kiedy umył okna, pomyślał, że musi zawiesić w nich czyste firanki (język dotyka kolejno wszystkich górnych zębów). Wytrzepał także porządnie dywan z salonu i rozłożył go na podłodze (język przesuwa się w stronę dolnej wargi i wysuwa na brodę). Bardzo chciał wyczyścić też lampę, więc długo stał na palcach, aby jej dosięgnąć (język wysuwa się w kierunku wargi górnej i nosa). Wreszcie domek był czysty i pachnący (wciąganie powietrza nosem)! W takim czyściutkim domu może zacząć malować wielkanocne pisanki!

2. Teraz wprawmy się w radosny nastrój, słuchając wesołej piosenki w wykonaniu Małej Orkiestry Dni Naszych Piosenka o Wiośnie. Jeśli piosenka przypadnie Wam do gustu, zachęcam Was do nauki na pamięć oraz śpiewu wspólnie z rodzicami.

Podaję link do piosenki

 

https://www.youtube.com/watch?v=hHvqucAAN28

 

3. A teraz pora na Wiosenną Zgaduj - Zgadulę. Skoncentrujcie się, posłuchajcie uważnie zagadek odczytanych przez rodziców i podajcie słowa, które są ich rozwiązaniem.

 

W jakie to święta po stole skacze

razem z barankiem mały kurczaczek,

prezenty dzieciom przynosi zając

i wszyscy wodą się oblewają?   (Wielkanoc)

 

Jest taki poniedziałek w roku,

dzieci go bardzo dobrze znają,

kiedy od rana do południa

wszyscy się wodą oblewają.   (śmigus-dyngus)

 

Kiedy topnieją na rzece lody

i przebiśniegi zakwitają?

Kiedy z dalekich i ciepłych krajów

do gniazd bociany powracają?

Kiedy się rodzi mały zając,

w polu skowronek nam śpiewa?

Kiedy biedronka ze snu się budzi

i w pąki się stroją drzewa?    (wiosna)

 

W paski, szlaczki kolorowe,

ręcznie ozdabiane.

Zawsze w koszu wielkanocnym

pięknie układane.   (pisanki)

4. Czy masz ochotę samodzielnie wykonać pisankę? To bardzo proste! Wystarczy obrać kilka cebul, poprosić mamę lub kogoś dorosłego o włożenie łupin do garnuszka, zalanie ich wodą i zagotowanie. Gdy łupiny chwilę pogotują się, zauważcie, jak woda w garnuszku zmieniła kolor - UWAGA!!! Zachowajcie przy tym szczególną ostrożność - zawartość garnuszka i sam garnuszek są bardzo gorące!!! Teraz poproście dorosłego o wyjęcie łupin z garnka a na to miejsce włożenie jajek, do tej samej, zabarwionej wody. Następnie jajka należy ugotować. Gdy zostaną ugotowane i ostudzone, zwróćcie uwagę na ich kolor. Zostały takie same, czy może stały się ciemniejsze? Na jaki kolor łupiny cebul zabarwiły wodę oraz na jaki kolor zmieniło się zabarwienie jajek?

Teraz pora na ozdabianie ugotowanych i ostudzonych jajek. Jeśli obiecasz, że będziesz to robił pod kontrolą rodziców, możesz za pomocą igły lub gwoździa próbować zdrapać z jajek jego farbę, tworząc jasne wzory. Musisz to robić bardzo ostrożnie, aby nie zgnieść w dłoniach skorupki jajka. Możesz też - i jest to rozwiązanie łatwiejsze, nakleić na jajka uprzednio wycięte wzory z kolorowego papieru , kolorowych czasopism bądź bibuły. Mogą to być np. kwiatki, paski, kółka itp. Jeśli zaś uznasz, że podoba Ci się  jajko jednolite, nie musisz go  ozdabiać, pozostaw mu jego piękną barwę, którą nadał mu wywar z łupin cebuli. Podziel się z nami efektami swojego doświadczenia - poproś mamę o zrobienie zdjęcia i przesłanie nam drogą mailową.

 Miłej zabawy!!!

5. A teraz pora na zasłużony odpoczynek. Połóż się wygodnie i posłuchaj opowiadania czytanego przez rodzica.

"Wielkanocny galimatias"

Justyna Niedbała

W piękny, słoneczny dzień w domu rodziny Zajączków panowało wielkie zamieszanie. Tego dnia nikt z domowników się nie nudził. Nikt – z wyjątkiem małego Zajączka. Wszyscy przyjaciele domu także mieli wiele pracy. Baranek czyścił swój złoty dzwoneczek. Kury kokosiły się na swoich grzędach dłużej niż zwykle. Mała Kasia biegała po ogrodzie i pomagała swojemu tacie w świątecznych porządkach. Nawet słońce tego dnia świeciło mocniej niż zwykle – nie wiadomo dlaczego. Tata Zając pchał przed sobą taczki, żeby przywieźć jajka z kurnika, które wysiadywała dla niego złota Kurka… Mama Zającowa piekła baby i mazurki, mała Zającówna sprzątała swój pokoik. Tylko mały Zajączek chodził to tu, to tam i przyglądał się całemu zamieszaniu. – O co tyle hałasu? – zastanawiał się mały Zajączek. – Nikt dzisiaj nie chce się ze mną bawić! Nie ma Baranka ani Kurki, z którymi tak lubię buszować po ogrodzie… Czemu nikt na mnie nie zwraca dzisiaj uwagi? – martwił się maluch. Podszedł więc do mamy i zapytał: – Kiedy pójdziemy na spacer? Słońce tak ładnie świeci! Chodźmy, chodźmy, mamooo! Mama odpowiedziała tylko: – Nie teraz, syneczku. Jestem bardzo zajęta. Zajączek wyszedł do ogrodu i zobaczył tatę Zająca. – Tato, pobaw się ze mną! Może zagramy w piłkę albo pojeździmy na rowerze? – O, nie, mój mały. Dzisiaj mam inne zajęcie. Pobaw się sam. Szaraczek ze smutkiem odszedł i ze skwaszoną miną przyglądał się całemu zamieszaniu. Nagle podbiegł do niego Baranek, który na szyi miał zawieszony błyszczący złoty dzwoneczek.
– Coś ty taki smutny, kolego? – zapytał Zajączka. – Bo nikt się ze mną nie chce bawić. Wszyscy dzisiaj są tacy zajęci, nawet ty dla mnie nie masz czasu… – Musiałem wyczyścić swój złoty dzwoneczek, żeby dzwonić i ogłaszać wszystkim, że zbliża się Wielkanoc. Przepraszam cię, ale muszę wracać do pracy. Mały Zajączek wszedł do kurnika i zapytał: – A ty, Kurko złota, czemu nie bawisz się ze mną? – Oj, przykro mi, ale dzisiaj muszę wysiedzieć więcej jaj niż zwykle. Nie mam czasu na zabawy. Przepraszam cię, ale muszę wracać do pracy. Szaraczek spuścił uszy i z buzią w podkówkę wyszedł z kurnika. – Co tu robić? Wszyscy są zajęci, a ja się nudzę… Wrócił do domu i zobaczył swoją siostrę, która już posprzątała pokoik. Siedziała w kuchni za stołem i na coś czekała. – Co robisz? Czemu nie przyszłaś do mnie do ogrodu? – Oj, dzisiaj nie mam czasu na zabawy… Czekam, aż mama przyniesie jajka z kurnika i od razu zabieram się do pracy. – Do pracy? Do jakiej znowu pracy? – zapytał zdenerwowany Zajączek. – Jak to do jakiej? Będę malować pisanki, przecież zbliżają się święta wielkanocne, ty głuptasie. Popatrz, przygotowałam już kolorowe farby i pędzelki. Tylko jajek od kurki mi brakuje… Wtedy do kuchni weszła mama Zającowa z wielką misą pełną jajek. Postawiła ją na stole i rzekła: – Proszę bardzo, kurka postarała się dzisiaj bardziej niż zwykle! – Mama Zającowa szeroko się uśmiechnęła do swoich dzieci. – Może i ty udekorujesz jajeczka? – zwróciła się do synka. Zajączek popatrzył, poruszał swoimi długimi wąsikami i zabrał się do pracy. Pędzelkiem malował jajeczka w różne wzorki: jedne w kropeczki, inne w paski. Jedna pisanka była piękniejsza od drugiej. Mama Zającowa przyglądała się swoim dzieciom i powiedziała: – Widzisz, syneczku, nawet ty jesteś teraz bardzo zajęty i pomagasz nam w przygotowaniach do Wielkanocy. Małe Zajączki i mama śmiały się tak głośno, że za chwilę zaciekawiony tata Zając zjawił się w kuchni i uśmiechnął się na widok pięknych pisanek, mówiąc: – Tak, w tym roku święta będą wyjątkowo radosne! – I kolorowe! – krzyknęły radośnie małe Zajączki, wymachując swoimi pisankami. Cała rodzinka, zadowolona i szczęśliwa, usiadła przy wielkanocnym stole pełnym kolorowych niespodzianek.


Spróbuj odpowiedzieć na pytania: 

Dlaczego przyjaciele i rodzina małego Zajączka nie chcieli się z nim bawić?

Co robiła mama Zającowa?

Czym był zajęty tata Zając?

W jaki sposób Zajączek i jego siostra przygotowywali się do Wielkanocy?

 

 

 

ŚRODA 08.04.2020 r.

TEMAT DNIA: ŚMIGUS - DYNGUS

 

1. Wykonaj razem z rodzicami eksperyment "Wędrująca woda"

    Doświadczenie to wymaga od dziecka nieco cierpliwości.

    Do zabawy wykorzystujemy 6 szklanek podobnej wysokości.

    Do co drugiej wlewamy wodę, a następnie dodajemy barwnik spożywczy (do barwienia jajek).

    Jeśli nie macie Państwo barwników, wodę można łatwo zabarwić wkładając do szklanki z ciepłą

    wodą kolorową bibułę.

    Do szklanek wkładamy złożone w paski papierowe ręczniki.

    Całe doświadczenie w przyspieszonym tempie można zobaczyć na filmie

    https://mojedziecikreatywnie.pl/wp-content/uploads/2016/04/eksperymenty-z-wodą-7-1.jpg

2. Poćwicz pamięć, może spróbujesz nauczyć się wiersza „Śmigus dyngus” (R. Przymus)?

    Śmigus dyngus!

    Staropolskim obyczajem

    w wielkanocny poniedziałek

    oblewamy się nawzajem.

    Miły zwyczaj śmigus dyngus!

    Bo pośród życzeń radosnych

    przynosi nam w podarku

    uśmiech kolorowej wiosny.

3. Zabawa badawcza „Mokre zabawy”.

    Potrzebna jest butelka plastikowa, bez etykiety, z nakrętką (duża butelka po wodzie mineralnej

    lub po napoju). Butelkę napełniamy wodą do wysokości 1/3. Żeby ułatwić dziecku obserwację,

    należy wodę zabarwić kroplą tuszu, odrobiną farby lub mlekiem.

    Dorosły stawia butelkę przed dzieckiem i mówi:

    - Zakręć ją dokładnie i sprawdź, czy się woda nie wylewa (można pomóc w zakręceniu butelki)

    - Przyjrzyj się wodzie, ile jej jest? (butelka w pozycji pionowej)

    - A teraz powoli przewracaj butelkę i obserwuj, co się dzieje z wodą (butelka w pozycji poziomej)

    Dziecko obserwuje zmianę w wyglądzie wody.

    Dorosły pyta: Czy teraz wody jest tyle samo co poprzednio?

    Nie należy się dziwić, jeżeli dziecko odpowie: Teraz wody jest mniej.

    Im więcej ma dziecko ma okazji do doświadczania, tym szybciej będzie rozumowało jak dorosły.

    Dlatego trzeba to doświadczenie powtórzyć kilka razy. Potem pozwolić dziecku na swobodne

    przelewanie wody, jeżeli tylko ma na to ochotę. 

         Można wykonać inne doświadczenie:

   potrzebne będą: mały słoik, duży słoik, szklanka/ plastikowy kubek, woda.

   Zabawa polega na wlaniu do każdego ze słoików takiej samej ilości wody - miarką może być

   szklanka lub plastikowy kubek z zaznaczoną flamastrem kreską, do której wlewamy wodę.

   Po napełnieniu pojemników oceniamy poziom wody - gdzie wydaje się więcej, gdzie mniej?

   Wyjaśniamy dzieciom, że w każdym pojemniku jest taka sama ilość wody.

4. W ramach odpoczynku poobiedniego polecam opowiadanie A. Gierun "Lany poniedziałek",

    które znajdziecie Państwo na stronie:

    http://www.nasze-bajki.pl/pl/przegladarka.aspx?bajka=1508

    Opowiada ono o zwyczaju związanym ze śmigusem-dyngusem, wplecione są również informacje

    na temat Wielkanocy. A co najważniejsze - opowiadanie kończy się morałem, by bawić się nie

    czyniąc nikomu krzywdy.
    Dla dzieci lubiących oglądać bajki -
Bajka Bing po polsku. Śmigus dyngus czyli lany poniedziałek

    https://www.youtube.com/watch?v=-dv7uiV91Ek

    lub filmy https://abc.tvp.pl/18596920/lany-poniedzialek

5. Po dniu pełnym wrażeń  zrelaksujmy się słuchając muzyki klasycznej, np. "Preluduim

    deszczowe" F. Chopina https://www.youtube.com/watch?v=OJM0qsUsfvA

    Dobrze jest położyć się wygodnie, zamknąć oczy i wsłuchać w muzykę.

6. Może zechcesz posłuchać piosenek

   https://www.youtube.com/watch?v=SE8-tteo9wg&list=PL7Lg168IaC6QDAzGhO8ZPRo7nM_

   jIqHU2&index=2

   "Piosenka o żółtym kurczaku"

   https://www.youtube.com/watch?v=t-jVEPrPR9c&list=PL7Lg168IaC6QDAzGhO8ZPRo7nM_jIqHU2

   "Hopla, hopla"

 

 

WTOREK 07.04.2020r.

TEMAT DNIA: WIELKANOCNY KOSZYCZEK

 

1. Zabawy logopedyczne:

 Radosny baranek. Dziecko mówi: beee, beee…, uśmiechając się szeroko i mocno rozciągając wargi.

 Piszczący kurczaczek. Wyciągnięcie dzióbka do przodu, ciche wypowiadanie onomatopei: pi, pi, pi…

 Żółte kurczaczki. Dziecko trzyma na otwartej dłoni małego żółtego, sztucznego kurczaczka (np. z włóczki lub plastiku) i dmucha w niego tak, aby spadł z dłoni. Ćwiczenie może powtórzyć kilka razy.

 2. Zabawy paluszkowe:

 Dwa zające:

 Jeden zając, drugi zając

 uniesienie zwiniętej piąstki i wystawienie palców wskazującego i środkowego, uniesienie drugiej piąstki i wykonanie tego samego gestu

skaczą sobie, rozmawiając:

ruchy dłońmi w górę i w dół

„Tu baranki, tam pisanki,

baranek” – zatoczenie palcami wskazującymi okręgów po obu stronach głowy (na wysokości skroni);

pisanki” – zaciśnięcie dłoni w piąstki i kręcenie nimi w nadgarstkach

to świąteczne niespodzianki,

dłonie nadal zaciśnięte – szybkie wyprostowanie palców jednej, potem drugiej dłoni

tu jest palma, tam kurczaczek”.

palma” – ułożenie przedramienia jednej ręki pionowo w górę i rozstawienie palców;

kurczak” – zwinięcie dłoni w piąstkę, wystawienie palca wskazującego i kciuka – poruszanie nimi jak dzióbkiem

Po trawniku zając skacze,

uniesienie zwiniętej piąstki i wystawienie palców wskazującego i środkowego; poruszanie nimi w górę i w dół

za nim kurczak i baranek,

kurczak” – zwinięcie dłoni w piąstkę, wystawienie palca wskazującego i kciuka – poruszanie nimi jak dzióbkiem;

baranek” – zatoczenie palcami wskazującymi okręgów po obu stronach głowy (na wysokości skroni)

a na końcu pięć pisanek.

wyciągnięcie po kolei pięciu palców

Skaczą, każdy kozły fika,

skakanie palcami jednej ręki po przedramieniu drugiej

aż wskoczyli do koszyka.

złożenie jednej dłoni na kształt „miseczki” i wkładanie do niej po kolei palców drugiej dłoni

3. Zabawy i rozmowy inspirowane wierszem

Pisanki

(Małgorzata Plata)

W koszyku małej Hanki

Ułożone są pisanki:

Na pierwszej kogucik widnieje;

Dziobek otworzył i głośno pieje.

Cały odziany jest w piórka tęczowe,

A grzebień czerwony zdobi mu głowę.

Obok tej pisanki leży jajeczko,

Na którym widnieje żółte słoneczko.

Okrągła buzia do nas się śmieje

I wokół siebie promyczki sieje. (…)

Inna pisanka jest calutka w kwiatki,

Różnymi barwami cieszą oczy ich płatki.

A na ostatniej pisance Haneczki

Migotliwie świecą małe gwiazdeczki. (…)

Wielkanocne pisanki – święconki ozdoba...

Która najbardziej ci się podoba?

 

Rozmowa na temat treści wiersza, dziecko odpowiada na pytania:

 

  • Gdzie Hanka trzymała pisanki?

  • Co było namalowane na pierwszej pisance?

  • Jak wyglądał kogucik?

  • Co było na drugiej pisance?

  • Jaki humor miało słonko na jednej z pisanek?

  • Ile kwiatków było na trzeciej pisance?

 

4. Zajączek wielkanocny – działalność plastyczna.

 

Spróbujcie narysować zajączka z pomocą Krasnala Tadzio. W poniższym linku znajdziecie wskazówki jak to zrobić. Słuchajcie uważnie wskazówek Krasnala Tadzia, a na pewno wszystko się uda. Możecie również dodać coś „od siebie”, do czego zachęcamy. Nie zapomnijcie przesłać zdjęć waszych wielkanocnych zajączków.

 

https://www.youtube.com/watch?v=x8MtFu909cs

 

5. Odpoczynek poobiedni – słuchanie opowiadania:

Koszyczek wielkanocny

(Ewa Stadtmüller)

Mama, jak co roku w Wielką Sobotę, postawiła na stole wiklinowy koszyczek wyłożony bielutką, starannie wyprasowaną serwetą. – My go przygotujemy, a ty idź do pani Halinki z parteru – zdecydowała babcia. – Pochorowała się biedna i prosiła, żebyśmy wzięli do święcenia także i jej koszyczek. – Oczywiście – odpowiedziała mama. – Zapytam, czy czegoś jeszcze nie potrzebuje. Franio z powagą kiwnął głową, a Amelka pobiegła po pisanki, które malowała w przedszkolu. – Od czego zaczniemy układanie? – spytała babcia. – Od baranka – zdecydował Franio. – On jest najważniejszy. – A dlaczego? – chciała wiedzieć Amelka, która właśnie przyniosła swoje arcydzieła. – Bo to znak Pana Jezusa – wyjaśnił jej brat. – On zmartwychwstał i dlatego świętujemy. – Ale pisanki też są ważne, prawda? – Prawda. – Kiwnęła głową babcia. – Jajka to znak życia. Wiecie na pewno, że z jajek wykluwają się… – Kurczaczki – odpowiedział szybko Franio. – Kurczaczki! – olśniło Amelkę. – Kiedy byliśmy na placu, tatuś kupił dwa – dla mnie i dla Frania. Mogę je tu włożyć? – No pewnie! – Mama powiedziała, żebyśmy nie zapomnieli o chlebie – przypomniał sobie Franio. – Oby nam go nigdy nie zabrakło. – Kiwnęła głową babcia. – Co jeszcze włożymy? – Kiełbaskę? – Amelka z lubością pociągnęła noskiem, bo świeżo uwędzona swojska pachniała w całej kuchni. – Smakowite wędlinki to znak radosnego świętowania przy stole po czterdziestu dniach postu – wyjaśniła babcia. – Mama przygotowała jeszcze malutką miseczkę z chrzanem – poinformował dla porządku Franio. – Chociaż ja to go specjalnie nie lubię. – Kiedy tato go tarł, tośmy wszyscy płakali. – Zupełnie jak w życiu. – Westchnęła babcia. – Raz jest uśmiech, a raz łzy. Gdyby słońce świeciło nieprzerwanie, nie umiałbyś docenić ładnej pogody. – A sól też jest potrzebna? – zapytała Amelka, patrząc na pękatą solniczkę, którą mama postawiła obok miseczki z chrzanem. – Też pytanie! – Babcia aż wzięła się pod boki. – Czy potrzebna?! Jeszcze jak! Spróbowałabyś nie posolić ziemniaków albo mięsa. Brrrr… Najciekawsze jest to, że wystarczy mała szczypta soli, aby cała potrawa nabrała smaku. Może dlatego ludzi dobrych, mądrych i szlachetnych nazywamy solą ziemi. Choćby ich było niewielu, potrafią zmieniać świat na lepszy. – Tato kupił jeszcze takie gałązki z małymi ciemnozielonymi listeczkami – przypomniało się Amelce. – To bukszpan. – Uśmiechnęła się babcia. – Kiedy udekorujemy nim koszyczek, będzie nie tylko smakowicie, ale i pięknie. – Jeśli skończyliście, możemy iść do kościoła – oświadczyła mama, stawiając na stole koszyczek pani Halinki. Dzieciaki z ciekawością zerknęły do środka: chleb, kiełbaska, sól, chrzan… Zupełnie jak u nas. – A czemu te jajka są takie rude? – zdziwiła się Amelka, patrząc na pięknie zdobione pisanki w koszyczku sąsiadki. – Pani Halinka gotuje wielkanocne jajka w łupinkach z cebuli, a kiedy przybiorą już intensywny brązowy kolor, specjalnym rysikiem wyskrobuje na skorupkach prześliczne wzorki – odpowiedziała babcia. – I ma jeszcze taką małą babeczkę – zauważyła Amelka. – Pewnie dlatego, żeby nie zabrakło jej w życiu odrobiny słodyczy. – Uśmiechnęła się mama. – Oj, byłabym zapomniała. – Sięgnęła do kieszeni. – To czekoladowy zajączek od niej, z życzeniami, aby i wam było słodko w te święta.

 

 

 

 

PONIEDZIAŁEK 06.04.2020 r.

TEMAT DNIA: WIELKANOCNE ZWYCZAJE

 

1. Zabawy logopedyczne „Świąteczne porządki” - usprawnianie narządów mowy.

   Rodzic czyta tekst, dziecko wykonuje razem z rodzicem ruchy języka.

   Do Wielkanocy coraz mniej czasu. Pan Języczek postanowił zrobić wielkie porządki.

   Najpierw umył dokładnie ściany (czubek języka przesuwamy w stronę policzków

   po stronie wewnętrznej).

   Potem umył sufit (czubek języka przesuwamy do podniebienia).

   Podłoga też była bardzo brudna, więc umył ją dokładnie (wykonujemy ruchy językiem

   na dnie jamy ustnej po wewnętrznej stronie zębów, pilnujemy, by podczas ćwiczenia żuchwa

   była nieruchoma).

   Okna też musiały zostać umyte. Najpierw umył je od zewnątrz, a później od środka

   (język wędruje po stronie zewnętrznej zębów, a potem po ich stronie wewnętrznej).

   Wreszcie Pan Języczek umył schody (język przesuwa się w stronę dolnej wargi i wysuwa na brodę).

   Komin też musiał zostać wyczyszczony (język wysuwa się w kierunku wargi górnej i nosa).

   Wytrzepał dywany (język wykonuje szybkie ruchy w górę i w dół - dotyka wewnętrznej strony górnych

   i dolnych zębów).

   Na koniec pootwierał wszystkie okna, by dom przewietrzyć (otwieramy szeroko usta).

   Do domu wpadł wiatr (dziecko nabiera powietrze nosem i wydmuchuje ustami).

   W tak wysprzątanym domu można już malować wielkanocne pisanki!

 

   Zabawa doskonaląca tor oddechowy "Wrzuć pisanki do koszyczka".

   Narysujcie kilka małych pisanek (ok. 2,5-3 cm wysokości), wytnijcie je.

   Poproście rodziców o koszyczek.

   Za pomocą słomki do napojów spróbujcie przenieść każdą z pisanek do koszyczka.

   Aby, to zrobić, należy przyłożyć słomkę do pisanki leżącej na blacie stołu i zassać przez słomkę

   na tak długo, by nie upuścić pisanki przed wrzuceniem jej do koszyka.

   Nie jest to łatwe zadanie, ale po kilku próbach powinno się udać.

   Nie poddawajcie się!

   Miłej zabawy

   (inne zabawy znajdziecie Państwo w zakładce zajęcia wspomagające rozwój - logopedia)

2. Zabawa ruchowa „Kura”

   - Kura spaceruje po podwórku, szukając pożywienia (dziecko spaceruje, wysoko unosząc kolana,

     po kilku krokach zatrzymuje się i najpierw jedną, a później drugą stopą „rozgrzebuje” ziemię).

   - Kura macha skrzydłami (dziecko macha ramionami).

   - Kura dziobie ziarenka (dziecko układa palce obu rąk w kształcie ptasiego dzioba;

     kilka razy otwiera szeroko „dziób” i zamyka, składając kciuk z kolejnymi palcami).

3. Słuchanie wiersza M. Lewickiej pt. „Wielkanocne zajączki”.

    Pytał raz zająca zając, kręcąc noskiem i wzdychając:

    „Powiedz drogi przyjacielu, wszak na rzeczach znasz się wielu,

    co dać dzieciom na Wielkanoc: Czy marchewkę? Świeże siano,

    pęk sałaty lub kapustę? Martwię się już tak od szóstej!”

    A przyjaciel tak mu powie: „Po co tracić czas i zdrowie!

    Schrup marchewkę lepiej sam, bo ja inny pomysł mam.

    Zajączkowa niespodzianka - Wielkanocna to pisanka!

    Sposób prosty, mówię z góry: trzeba jajko wziąć od kury

    i na twardo ugotować. Gdy ostygnie, pomalować,

    W kwiatki, kreski, kropki, szlaczki. Ej, ucieszą się dzieciaczki!

    Napisz jeszcze swe życzenia - wielkanocne pozdrowienia.

    Wszystko już kolego wiesz, więc do pracy teraz spiesz”.

    Pomknął ucieszony zając ważne słowa powtarzając.

    A w świąteczny, ciepły ranek wszystkie dzieci roześmiane,

    otrzymały niespodzianki: dyngus, bazie i pisanki.

    Wraz z żółtymi żonkilami, mała kartka z życzeniami:

    Niechaj dziś dla wszystkich dzieci wielkanocne słonko świeci.

    Dla starszaka i dla brzdąca - pozdrowienia od ZAJĄCA.

 

   Po wysłuchaniu wiersza dzieci starają się odpowiedzieć na pytania:

   - Jaki kłopot miał zajączek?

   - Jaką radę dał mu kolega?

   - Jak robi się pisanki?

   - Jakie niespodzianki dostały dzieci w wielkanocny poranek?

   Porozmawiajcie Państwo z dziećmi  na temat świąt, można wykorzystać przedmioty: palma,

   koszyczek z pokarmami, pisanki.

   Przybliżcie dzieciom zwyczaje związane ze Świętami Wielkanocnymi (życzenia świąteczne,

   święcenie palm i pokarmów, śniadanie wielkanocne, dzielenie się jajkiem, śmigus-dyngus).

   Można wykorzystać plansze ze strony https://eurotest.pl/home/124-zwyczaje-i-swieta.html

   (należy wyszukać suwakiem plansze: Koszyk wielkanocny, śniadanie wielkanocne, śmigus dyngus)

4. Rysowany wierszyk„Kurczątko”.

    Zabawa polega na ilustrowaniu podczas mówienia tekstu wierszyka odpowiednimi elementami

    rysunku. Kolejność rysowanych elementów powinna być zgodna z wypowiadanym tekstem.

    Kurczątko

    Kurczątko z jajeczka się urodziło…

    Główkę, brzuszek wychyliło. (rysujemy dwa koła: głowa i brzuch)

    Na dwie nóżki wyskoczyło. (rysujemy dwie kreski - nogi)

    Czarne oczka otworzyło, (dorysowujemy oczy)

    Dziobek mały rozchyliło, (dorysowujemy dziób)

    że jest głodne zakwiliło…



 

 

 

Przykładowe karty pracy do tematu "Kosmiczne podróże"
opis dokumentutypdata

Plansza Układ Słoneczny

jpg31-03-2020[ Pobierz ]
134 kB

Odszukaj różnice

jpg31-03-2020[ Pobierz ]
46 kB

Podziel na sylaby

jpg31-03-2020[ Pobierz ]
142 kB

Połącz kropki

jpg31-03-2020[ Pobierz ]
23 kB

Odszukaj takie same 

jpg31-03-2020[ Pobierz ]
170 kB

Kolorowanka

jpg31-03-2020[ Pobierz ]
16 kB
TEMAT REALIZOWANY W DNIACH 30.03 - 3.04 "KOSMICZNE PODRÓŻE"

PIĄTEK 03.04.2020 r.

TEMAT DNIA: KSIĘŻYC

 

1. Obejrzyj film edukacyjny Fazy Księżyca, spróbuj odpowiedzieć na pytania: Co to jest Księżyc? Ile trwa podróż Księżyca dookoła Ziemi? Kiedy dochodzi do zaćmienia Słońca i Księżyca?

 

https://www.youtube.com/watch?v=K_KqWr4oHmA

 

 2. Zgaduj - zgadula - zagadki o Kosmosie

Wisi na niebie kula świecąca.

Ogrzewa ziemię, bo jest gorąca.

Cieszą się drzewa, śmieją się kwiaty,

martwi się tylko bałwan pękaty,

bo kiedy kula zbyt mocno grzeje,

brzuszek bałwanka szybko topnieje.   (słońce)

 

Czasem jest piłką, czasem rogalem,

Nie jest żarówką, lecz świeci.

Gdy jest pochmurno, wtedy go wcale

na niebie nie znajdziecie.   (księżyc)

 

Co to za światełka

wysoko na niebie:

choć oczu nie mają,

mrugają do Ciebie?    (gwiazdy)

 

Tę kulę ogromną

wszyscy dobrze znamy-

"błękitną planetą"

często nazywamy.

Krąży bez ustanku

i ciągle wiruje,

a nam się wydaje,

że słonko wędruje.   (słońce)

 

Ten ogromny pojazd,

który w górę leci,

może wylądować

na innej planecie.   (rakieta)

 

3. Wysłuchajcie wiersza Jana Brzechwy pt. Księżyc, czytanego przez rodzica. Spróbujcie odpowiedzieć na pytania: O czym plotkowały drzewa? Dlaczego Księżyc pogniewał się na drzewa? Poproś rodzica o wyjaśnienie: Co to jest bór?

Wyobraź sobie, że jesteś ilustratorem książek. Spróbuj narysować ilustrację do usłyszanego wiersza. Zdjęcie ilustracji możecie przesłać mailem - zamieścimy w naszej galerii.

 

Plotkowały drzewa w borze:
„Pan Księżyc jest nie w humorze”.
„Pan Księżyc miał jakieś przykrości”.
„Pan Księżyc jest blady ze złości”.
„Pan Księżyc ma twarz taką srogą”.
„Pan Księżyc dziś wstał lewą nogą”.
„Pan Księżyc jest trochę nie w sosie”.
„Pan Księżyc dziś muchy ma w nosie”.

Jak tu Księżyc się nie zgniewa:
„Cóż, myślicie, głupie drzewa,
Że ja mam przyjemne życie?
Wy słońce tylko cenicie,
Was tylko słońce zachwyca,
Wy kpicie sobie z Księżyca,
A ja wam na to odpowiem -
Uważam, że jest rzeczą po prostu bezwstydną
Porównywać słońce ze mną,
Bo słońce świeci we dnie, gdy i tak jest widno,
A ja w nocy, gdy jest ciemno”.

 

4. Jeśli macie ochotę na odrobinę ruchu - a wierzę, że tak, oto propozycja zabaw ruchowych, nawiązujących do tematyki kosmosu. Poproś rodzica o odczytanie sposobu wykonania poszczególnych ćwiczeń, postaraj się wykonywać je dokładnie.

 

„„ Lot komety – zabawa z elementem rzutu i chwytu oburącz. Rodzic i dziecko stają naprzeciwko siebie w odległości około metra i rzucają do siebie lotkę, woreczek, bądź miękką piłkę (na zmianę).
„„ Orbita komety – zabawa w  parach z  elementem skrętu. Dziecko i rodzic siadają w parach tyłem do siebie w  odległości około pół metra. „Kometa” (lotka, woreczek lub piłka) krąży wokół podwójnej „gwiazdy” – dzieci trzymając lotkę(woreczek lub piłkę) oburącz, wykonują skręt i podają ją rodzicowi. Ten odbiera oburącz lotkę, woreczek lub piłkę, wykonuje skręt i oddaje ją z drugiej strony.
„„ Obroty komety – zabawa w  parach z  elementem skłonu. Dziecko i rodzic stoją w rozkroku tyłem do siebie, w odległości pół metra. Trzymając lotkę, woreczek lub piłkę oburącz, podają ją sobie nad głową i pomiędzy nogami.
„„ Gwiezdny pył – ćwiczenie oddechowe. Dziecko siada skrzyżnie, przed nim leży lotka lub piłka. Zadaniem dzieci jest zdmuchnięcie z „komety” „gwiezdnego pyłu”. Trzy razy nabierają głęboko powietrze nosem i wypuszczają ustami.
„„ Gwiazdy – ćwiczenie relaksacyjne. Dzieci siadają w dowolnym miejscu pokoju, unoszą ręce nad głowę i powoli kładą się na plecach. Zabawie może towarzyszyć następujący utwór instrumentalny „W kosmosie”.

https://www.youtube.com/watch?v=hD4KMp22jBg&list=RDhD4KMp22jBg&start_radio=1&t=0

 

5. Odpoczynek poobiedni - słuchanie fragmentu książki J. Papuzińskiej - Nasza mama czarodziejka: Jak nasza mama zreperowała księżyc.

 

Mama opowiadała potem, że obudziła się w nocy, bo księżyc świecił jej prosto w twarz. Wstała z łóżka, aby zasłonić okno. I wtedy usłyszała, że ktoś pochlipuje na dworze. Więc wyjrzała oknem, ciekawa, co tam się dzieje. I zobaczyła, że księżyc świeci na niebie z bardzo smutną miną, a po brodzie osłoniętej małą, biała chmurką, płyną mu łzy. - Co ci się stało? - spytała nasza mama. – Dlaczego płaczesz? - Buuuuu!... - rozpłakał się wtedy księżyc na cały głos - chciałem zobaczyć, jak wygląda z bliska wielkie miasto, spuściłem się na dół, zaczepiłem o wysoką wieżę i obtłukłem sobie rożek! Księżyc odsłonił białą chmurkę i mama zobaczyła, że ma odtrącony dolny róg. Wyglądał zupełnie jak nadłamany rogalik. - Co to będzie! - lamentował księżyc. - Kiedy zrobię się znów okrągły, będę wyglądał jak plasterek sera nadgryziony przez myszy! Wszyscy mnie wyśmieją! - Cicho - powiedziała mu mama. - Cicho, bo pobudzisz dzieci. Chodź tu na balkon, połóż się na leżaku i poświeć mi, a ja spróbuję wymyślić jakąś radę na twoje zmartwienie. Księżyc podpłynął do balkonu i ułożył się ostrożnie na leżaku. A mama założyła szlafrok, pantofle i poszła do kuchni. Cichutko wyciągnęła stolnicę, mąkę, jaja, śmietanę i zagniotła wielki kawał żółciutkiego ciasta. Z tego ciasta ulepiła rożek, taki jakiego brakowało księżycowi. - Siedź teraz spokojnie - powiedziała - to ci przyprawię ten twój nieszczęsny rożek. Okleiła mama księżycowi brodę ciastem, równiutko i wylepiła taki sam rożek, jak ten, co się obtłukł. Potem wzięła jeszcze parę skórek
pomarańczowych i skórkami, jak plastrem, przylepiła ciasto do księżyca. - Gotowe! - powiedziała. - Za kilka dni rożek ci przyrośnie i będziesz mógł te plasterki wyrzucić. Ale pamiętaj, na drugi raz nie bądź gapą, omijaj sterczące dachy i wysokie wieże. Przecież mogłeś się rozbić na kawałki!
 
 

 

CZWARTEK 02.04.2020 r.

TEMAT DNIA: PLANETY

 

1. Odkryj kosmos ze złotym misiem HARIBO

    https://www.youtube.com/watch?v=vyDM8qDAacU

    Porozmawiajcie Państwo z dziećmi na temat kształtu planet - kula.

    Przypomnijcie dzieciom, że koło jest płaskie, kula - wypukła.

    Zapytajcie, dlaczego naszą planetę nazywa się Niebieską Planetą oraz Kulą Ziemską.

    Poproście dzieci, by odnalazły w domu, jak największą liczbę przedmiotów przypominających kulę.

2. Zabawa "Planety"

    (Do zabawy potrzebne będą koła w kilku kolorach oraz o zróżnicowanej wielkości)

    Na dywanie leżą koła symbolizujące planety, dzieci maszerują do rytmu piosenki "Układ Słoneczny"

    lub do rytmu wystukiwanego za pomocą klaśnięć w dłonie. Koła mają różne kolory i wielkości.

    Gdy muzyka ucichnie zadaniem dzieci jest podniesienie jednego z kół i dobranie planet w pary,

    np. mała czerwona z małą czerwoną, duża niebieska z dużą niebieską.

    Kolejnym zadaniem jest ułożenie planet w zbiory według kryterium koloru, np. zbiór wszystkich

    żółtych planet, a następnie policzenie planet w każdym zbiorze.

    Następnie dziecko porównuje, czy zbiory kolorystyczne są jednakowo liczne, czy też różnią się.

3. Posłuchajcie piosenki "Układ Słoneczny"

    https://www.youtube.com/watch?v=MqrAV8D2zMg&vl=pl

    A teraz zagrajcie na nietypowych instrumentach.

    Czy szklanka może być instrumentem muzycznym? Okazuje się, że tak.

    Wystarczy napełnić kilka szklanek (4-5) różną ilością wody, a potem delikatnie uderzać

    metalową łyżeczką.

    Czy słyszycie zróżnicowane dźwięki? Rozpoznacie, który dźwięk jest wysoki, a który niski?

4. Dla znudzonych propozycja gry planszowej „Kosmiczna podróż”

    - Lot kosmiczny rozpoczyna ta osoba, która wyrzuci większą liczbę oczek.
    -
Osoba, która rzuca kostką przestawia pionek o tyle pól, ile wskazuje kostka, jeśli pionek stanie

       na polu „zadaniowym” wykonuje ono powierzone mu zadanie.

    - Gdy oba pionki staną na tym samym polu, wszyscy witają się kosmicznie.
    - Rzucamy kostką według wcześniej ustalonej kolejności.
    - Wygrywa ta drużyna, która pierwsza minie pole mety.
    POLA „ZADANIOWE:
   • CZARNA DZIURA - zostałeś wessany, rozpoczynasz grę od nowa, zapraszam na start;
   • SŁOŃCE - uwaga gorąco - zaraz się spalisz, cofasz się o dwa pola;
   • MERKURY - wygrywasz dodatkową kolejkę rzutu kostką - gratuluję!
   • WENUS - zatrzymujesz się i zwiedzasz Wenus - tracisz jedną kolejkę;
   • ZIEMIA - na ziemi mieszka dużo ludzi, którzy mówią w różnych językach, my mówimy

     po polsku bo mieszkamy w Polsce, a twoim zadaniem jest powtórzenie zdania:

     Stół z powyłamywanymi nogami. Powodzenia bo to bardzo, ale to bardzo trudne.

   • MARS - jak myślisz jak będzie brzmiało Dzień Dobry w języku Marsjan? Powiedz nam.
   • JOWISZ - wymień dwie nazwy planet, które wchodzą w skład Układu Słonecznego.
   • SATURN - Pokaż nam w jaki sposób przywitałbyś (-ałabyś) ufoludki, gdybyś je spotkał (-ała).
   • URAN - znajdź rym do mojej nazwy.
   • NEPTUN - gra zbliża się do końca, wszystkim planetom robi się bardzo smutno -zaśpiewaj

     jakąś piosenkę lub powiedz wierszyk.

  Grę planszową możecie wykonać z kolorowych kartek formatu A4 lub mniejszego,

  rozłożonych na dywanie (pola gry). Można też narysować kratki - pola na dużej kartce.

  Zaznaczamy START oraz METĘ.

  Na polach rozkładamy rysunki planet, słońca, czarnej dziury wykonane wcześniej razem z dziećmi

  lub wydrukowane (do pobrania w załączniku na dole niniejszego anonsu).

  Ważne, by kolejność pojawiania się w grze planet była identyczna z kolejnością ich występowania

  w Układzie Słonecznym.

  Miłej zabawy!

 

 

 

ŚRODA 01.04.2020 r.

TEMAT DNIA: DZIEŃ I NOC

 

1. Zabawa logopedyczna "Kosmiczna wycieczka"

 

 Dziecko siedzi na dywanie, a rodzic prezentuje poszczególne ćwiczenia, które będą wykonywane w czasie zabawy. Następnie recytuje wierszyk, a dziecko ilustruje go, wykonując odpowiednie ćwiczenia.
Kosmiczna wycieczka

(Magdalena Wójcik)
Po całej buzi rakieta lata,           

zataczanie dużych kółek po zębach górnych, policzkach i zębach dolnych

brud cały z ząbków dzielnie wymiata.

Teraz do nieba szybko startuje     

pionizowanie języka i przesuwanie do przodu i do tyłu po podniebieniu

i złote gwiazdki na nim maluje.      

dociskanie czubkiem języka podniebienia górnego

Wokół planety robi kółeczka,      

zataczanie językiem kółek po wewnętrznej stronie jednego policzka

bardzo pasuje jej ta wycieczka.     

zataczanie kółek po drugim policzku

Na koniec liczy wszystkie gwiazdeczki,

dotykanie językiem po kolei zębów górnych

czy nie zgubiły się w czasie wycieczki.

dotykanie językiem po kolei zębów dolnych

 

2. Zabawa dydaktyczna Co robimy w dzień? Co robimy w nocy?

Rodzic pokazuje różne czynności, a dziecko odgaduje, co dzisiaj robił. Następnie dziecko pokazuje wykonywane przez siebie czynności, a rodzic odgaduje.

Dziecko spaceruje po pokoju. Na hasło Dzień - naśladuje zabawy piłką (np. odbijanie, rzucanie), na hasło Noc - układa się na dywanie i zasypia.

Ćwiczenie graficzne Promienie słońca.

Dziecko dorysowuje żółtą kredką promyki (kreski różnej długości) dookoła koła wyciętego z żółtego papieru, naklejonego na kartce.

 

3. Słuchanie wiersza J. Koczanowskiej Ufoludki

Rodzic, przed przeczytaniem dziecku wiersza, przeprowadza z nim rozmowę na temat: Jak wygląda ufoludek?

Dziecko podaje propozycję, jak mogłyby wyglądać ufoludki.

- Czy muszą być zielone i małe?

- Czy powinny przypominać ludzi?

- Czy posługują się mową?...

 Następnie rodzic odczytuje wiersz i prowadzi z dzieckiem rozmowę dotyczącą jego treści

 

W piaskownicy za przedszkolem

wylądował srebrny spodek,

a ze spodka już po chwili

ufoludki wyskoczyły.

 

Małe, zwinne i zielone,

mądre i zaciekawione,

wymierzyły i zbadały

ławki, piłki, trawnik cały.

 

Odleciały Mleczną Drogą

na planetę Togo - Togo.

Został po nich pył magiczny,

taki był mój sen kosmiczny.

 

Przykładowe pytania do wiersza:

- Co wylądowało w piaskownicy?

- Co robiły ufoludki?

- Gdzie odleciały?

Rodzic wyjaśnia dziecku znaczenie określenia Droga Mleczna.

Jest to Galaktyka, do której należy nasze Słońce z planetami, w tym i z Ziemią. Na niebie widoczna jest jako jasna smuga przecinająca niebo, zwłaszcza letnią nocą.

 

4. Osłuchanie z piosenką Zielone Ufoludki, nauka tekstu piosenki

https://www.youtube.com/watch?v=qb2jD8S5Ki4

 

5. Działalność plastyczna Mój przyjaciel Ufoludek

 

Drogie dzieci, wysłuchałyście wiersza o Ufoludkach, zapoznałyście się z piosenką. W waszej wyobraźni na pewno pojawił się już obraz ufoludka. Czy jest mały, zielony? Czy jest duży, fioletowy? Czy podobny jest do nas, ludzi? Chcemy się tego dowiedzieć. Weźcie kartki, kredki i spróbujcie narysować Ufoludka z Waszej wyobraźni. Możecie też połączyć różne techniki plastyczne i niektóre elementy dokleić, np. z folii aluminiowej lub innego materiału, który pasował będzie do Waszego Ufoludka. Poproście rodziców o przesłanie zdjęć Waszych prac, abyśmy mogły umieścić je w naszej galerii.

Życzymy dobrej zabawy podczas tworzenia!

 

 

 

WTOREK 31.03.2020 r.

TEMAT DNIA: KOSMICZNE POJAZDY

 

1. Ćwiczenia kinezjologiczne „Rysowanie oburącz słoneczek” .

    Potrzebny będzie rysunek słońca (rysunek konturowy), na górze okręgu należy postawić kropkę - punkt,

    z którego będziemy rozpoczynać rysowanie.

    Dziecko rysuje słońce po śladzie obydwoma rękami jednocześnie (od kropki w lewo lewą ręką, w prawo prawą ręką,

    dorysowujemy promyki także obydwoma rękami).

2. Zabawa dydaktyczna „Liczymy gwiazdy na niebie”.

    Do tej zabawy potrzebne będą gwiazdy różniące się kształtem. Każdego rodzaju ma być inna liczba,

    np. jeden rodzaj gwiazd - 4, drugi rodzaj - 5, trzeci 6 - liczbę dostosowujemy do możliwości dzieci

    (do ilu potrafią policzyć).

    Rozkładamy na dywanie, na stole wszystkie gwiazdy.

    Zadaniem dziecka jest pogrupowanie ich (jedną grupę stanowią gwiazdy o takim samym kształcie),

    a następnie policzenie gwiazd w każdej z grup. Można zapytać dziecko, których gwiazd jest najwięcej, najmniej.

       

 

3. Zabawa muzyczno-ruchowa "Startujemy"

    Rodzic mówi na tle muzyki, dzieci inscenizują tekst.

    Dzisiaj czeka na nas kosmiczny pojazd. Biały błysk, obłok wystrzelił w górę, statek pnie się wyżej

    i wyżej, aż w końcu znika i cienka struga łącząca go z Ziemią. Cicho pracują urządzenia, zapala

    się żółta lampka, która wlewa do środka ciepłe powietrze.

    Czujesz się coraz lżejszy, kiedy poruszasz się po kabinie, teraz masz wrażenie, że już nic nie ważysz.

    Miękko przepływasz w stronę monitora i innych urządzeń. Daleko, coraz dalej, widzisz Ziemię.

    Wygląda jak piłeczka tenisowa i jeszcze staje się mniejsza.

    A dookoła miliony światełek, jak zapalone latarenki. To gwiazdy w kosmosie.

    Wiesz, że za chwilę będziesz na jednej z nich. Już lądowanie, jesteś na miejscu.

    Muzyka do zabawy:

    https://www.youtube.com/watch?v=A1i-VlsbiOM (Jean Michel Jarre - Oxygene 2)

 

4. Praca przestrzenna "Rakieta"

    Rozwińcie swoją pomysłowość.

    Wkrótce rakieta ma wystartować w kosmos, niestety zepsuła się i nikt nie potrafi jej naprawić.

    Bez Waszej pomocy nie uda się - zabawcie się w konstruktorów rakiety.

    Możecie wykorzystać butelki, nakrętki, papier kolorowy, rolki po papierze toaletowym i ...

    co tylko macie pod ręką.

    A może ktoś woli zrobić projekt rakiety, którą ktoś potem zbuduje?

    Sami zdecydujcie, jaką technikę wybrać. Miłej zabawy!

    Zdjęcia wykonanych prac prześlijcie na adres: w.rejmak@przedszkole.naleczow.pl 

 

    Jeżeli chcecie zobaczyć, jak wygląda start promu kosmicznego, poproście rodziców o pomoc

    w wejściu na stronę: https://www.youtube.com/watch?v=MpIa-lcFg8g

    Możecie obejrzeć inne, ciekawe filmiki z życia kosmonautów.

    Czy wiecie w jaki sposób myją zęby, włosy albo jedzą, gdy siła przyciągania ziemskiego

    jest mniejsza niż na Ziemi? Skutkuje to tym, że ciężkie obiekty wydają się o wiele lżejsze.

    https://www.facebook.com/nauka.jest.niesamowita/videos/mycie-zębów-w-

    kosmosie-/2247691732169940/

    https://www.youtube.com/watch?v=kOIj7AgonHM (mycie włosów)

    https://www.youtube.com/watch?v=Hrwo08VZ4Io (sztuka jedzenia)

 

 

PONIEDZIAŁEK 30.03.2020 r.

TEMAT DNIA: W KOSMOSIE

 

1. Zabawa paluszkowa Obrazki kosmiczne

(Dominika Góra)
Tu planeta, a tam druga,

rysowanie prawą dłonią okręgu po prawej stronie na wysokości głowy, analogicznie po lewej stronie

obok gwiazda jasno mruga.

kilkukrotne zaciskanie pięści i prostowanie palców

Jest ogromna, toż to Słońce,

rysowanie obiema dłońmi okręgu, zaczynając od góry, a kończąc na dole

w tle błyszczących gwiazd tysiące.

pokazywanie palcami wskazującymi różnych miejsc

Gdzieś rakieta szybko leci,

zaplecenie palców dłoni na wysokości klatki piersiowej i ich szybkie uniesienie

malowały wszystko dzieci.

naśladowanie czynności malowania palcem  jednej dłoni na powierzchni drugiej

To obrazki są kosmiczne,

rysowanie prostokąta na wysokości twarzy

każdy inny, wszystkie śliczne.

przykładanie po kolei opuszków każdego palca,  a na koniec zetknięcie wszystkich palców

 2. Noc i dzień- masażyk

(Dominika Góra)

Nocne niebo jest bardzo ciemne, prawie czarne (głaszczemy plecy). Na szczęście świeci na nim mnóstwo gwiazd. Jest ich tak dużo, że chyba nikt nie jest w stanie ich policzyć (palcem wskazującym stawiamy na plecach małe kropeczki). Na samym środku znajduje się jasny Księżyc w kształcie rogalika (rysujemy Księżyc). Gdy noc się kończy, niebo jaśnieje i nie widać już małych jasnych punkcików (głaszczemy plecy). Teraz króluje tu Słońce, okrągłe i złociste (rysujemy okrąg w górnej części pleców). Oświetla swoim blaskiem całą Ziemię (rysujemy promyki „od Słońca” ku dołowi pleców). Ciekawe, na co padają promyki Słońca (jedno dziecko z pary rysuje dowolny element krajobrazu, np. kwiatek, drzewo, trawę, a osoba siedząca z przodu zgaduje, co zostało narysowane na jej plecach; po odgadnięciu następuje zamiana ról, a nauczyciel ponownie czyta opowiadanie).

 

3. Wysłuchanie wiesza czytanego przez rodzica, rozmowa na temat jego treści

Osiem planet

(Dominika Góra)

Krąży, kręci się bez końca osiem planet wokół Słońca.

Jest Merkury bardzo mały, na nim góry oraz skały.

Wokół Słońca szybko krąży, w rok trzy kółka zrobić zdąży.

Druga – Wenus, też skalista, jest gorąca i piaszczysta.

Nie ma morza tu ni rzeki, krąży Wenus tak przez wieki.

Potem Ziemia, lecz to wiecie, wszyscy tu mieszkamy przecież.

To planeta jest jedyna, gdzie rośliny i zwierzyna

Mars pokryty jest skałami, wulkanami i górami,

na biegunach jego obu są ogromne bryły lodu.

Piąty – Jowisz, cały z gazu, tam nie staniesz ani razu.

Wieczna burza tam szaleje, bardzo silny wiatr wciąż wieje.

Saturn siedem ma pierścieni z lodu, piasku i kamieni.

To gazowa jest planeta, nie ląduje tu rakieta.

Uran, Neptun to planety, co na końcu są niestety.

Obie z gazu, zimne obie, tak od wieków krążą sobie

 

Pytania do wiersza:

Co znajduje się w centrum Układu Słonecznego?

Co krąży wokół Słońca?

Jak nazywa się planeta, która jest najbliżej Słońca?

Jak wygląda ta planeta?

Jak wyglądają kolejne planety?

Na których planetach jest najcieplej?

Na której planecie rozwinęło się życie?

 

4. Filmy edukacyjne dla dzieci dotyczące omawianej tematyki:

https://www.youtube.com/watch?v=Aug7FRYvIHU&t=188s

https://www.youtube.com/watch?v=riuwdYSqSW8

 

opis dokumentutypdata

Planety

odt01-04-2020[ Pobierz ]
462 kB

Przykładowa plansza do gry "Kosmiczna podróż"

jpg01-04-2020[ Pobierz ]
20 kB
Zabawy z j,angielskim

ZABAWY Z JĘZYKIEM ANGIELSKIM

 

Drodzy Rodzice!

 

Uprzejmie informujemy, że od 25 marca 2020 roku

konsultacje możliwe są

przez kontakt mailowy acierkon@przedszkole.naleczow.pl i  aneta 4137@wp.pl   i udostępniony prywatny numer telefonu (po kontakcie mailowym)

 

Zachęcam do przeglądania zakładki dot. j.angielskiego na stronie przedszkola. Dodaję tam codziennie propozycję filmików, piosenek i stron z ciekawymi grami w j. angielskim.

 W razie jakichkolwiek pytań i wątpliwości można indywidualnie kontaktować się ze mną mailowo:  acierkon@przedszkole.naleczow.pl W miarę możliwości pomogę lub indywidualnie prześlę materiały.

 

Aneta Cierkoń

Przykładowe karty pracy do tematu "Zwierzęta na wiejskim podwórku"
opis dokumentutypdata

Karta pracy "Co otrzymujemy?"

jpg26-03-2020[ Pobierz ]
168 kB

Karta pracy nr 2 "Co otrzymujemy?" 

jpg26-03-2020[ Pobierz ]
110 kB

Karta pracy "Połącz mamę z dzieckiem"

jpg26-03-2020[ Pobierz ]
36 kB

Karta pracy "Odszukaj takie same koty"

jpg26-03-2020[ Pobierz ]
163 kB

Kolorowanka "Na wiejskim podwórku"

jpg26-03-2020[ Pobierz ]
53 kB

Karta pracy "Popraw wzory"

jpg26-03-2020[ Pobierz ]
34 kB

Puzzle "Krowa"

jpg26-03-2020[ Pobierz ]
42 kB
TEMAT REALIZOWANY W DNIACH 23-27 MARCA "ZWIERZĘTA NA WIEJSKIM PODWÓRKU"

INFORMACJA DLA RODZICÓW, KTÓRZY ODEBRALI KARTY PRACY.

W tym tygodniu realizujemy karty ze stron: 19, 20, 21. Prosimy o uzupełnienie wcześniejszych stron. 

W razie jakichkolwiek wątpliwości, prosimy o kontakt mailowy.

 

 

Piątek 27.03.2020 r.

Temat dnia: Skąd to mamy?

 

1. "Skąd to mamy?"

    Porozmawiajcie Państwo z dziećmi na temat korzyści płynących z hodowli zwierząt dla człowieka  

    Do wykonania tego zadania posłużą karty pracy "Co otrzymujemy?" zamieszczone wyżej.

 

2. Zabawa ruchowa ucząca szacunku do przyrody "Wiejskie podwórko" (wg. K. W. Vopla)

    Rodzic opowiada:

    Jeżeli chcesz, możesz wygodnie usiąść, a nawet zamknąć oczy, ponieważ nasza historia rozpoczyna się 

    w środku nocy. Pewnego razu było sobie dziecko mieszkające w mieście, które miało wszystko, czego 

    serce zapragnie: magnetofon, kolorowy telewizor i komputer. Każdego dnia mogło używać tych sprzętów,

    ale mimo to zaczęło się nudzić. Elektroniczne obrazki i muzyka z głośników już go nie cieszyły.

    Czuło się niespokojne i jakby zamknięte. Wzdychało: "Wszystko tu jest takie nudne...Nie przeżywam

    niczego interesującego. Nie słyszę niczego pasjonującego".

    Smutne położyło się do swojego małego łóżeczka, mając nadzieję, że będzie miało chociaż ciekawy sen.

    W środku nocy przyśniło mu się, że słyszy w pokoju cichutki, bardzo cichutki szum.

    Brzmiał on mniej więcej tak: szsz, szsz, szsz, szsz... I chociaż był bardzo cichy, dziecko wiedziało, 

    że na pewno zdarzy się coś interesującego. We śnie otworzyło oczy i przed swoim łóżkiem zobaczyło

    złotego węża. To małe zwierzę powiedziało dźwięcznym głosem: "Chodź ze mną, chciałbym ci coś

    pokazać". I wąż zaprowadził dziecko na wiejskie podwórko. Pachniało tam zupełnie inaczej i dźwięki

    też bardzo się różniły. Dziecko mogło zobaczyć tam wiele interesujących rzeczy: krowy skubiące trawę

    na łące, konie galopujące po pastwisku, kota i psa jedzących razem z jednej miski, wielkiego,

    połyskującymi kolorami koguta stojącego na kupie nawozu i piejącego ze wszystkich sił.

    Dziecko z wielkim zainteresowaniem przyglądało się zwierzętom, wąchało wszystko i słuchało 

    dobiegających odgłosów. Gdy obudziło się nad ranem, było bardzo wesołe.

    Stanęło na środku pokoju, podniosło wysoko nogę, wyciągnęło oba ramiona w prawo i w lewo

    jak skrzydła. Później otworzyło usta i zapiało głośno jak kogut.

    Gdy zapiało po raz drugi, samo zaczęło się śmiać.

    Śmiało się przez cały czas, nawet gdy weszła mama i nie do końca rozumiała całą sytuację.

    Ale ucieszyła się, że jej dziecko rozpoczęło dzień w dobrym nastroju.

 

    Teraz możesz znowu otworzyć oczy i wyobrazić sobie, że jesteś na wiejskim podwórku.

    I spróbuj poruszać się w taki sposób, jak czynią to zwierzęta.

    Czy możesz pokazać mi, jak porusza się pies?

    Biegnij szybko dookoła i zatrzymaj się nagle...znowu zacznij biec i zatrzymaj się.

    Czy możesz zrobić to samo, biegając na czworakach?

    A teraz połóż się na brzuchu, podnieś do góry głowę i rozejrzyj się jak ciekawski pies.

    A teraz wyobraź sobie, że jesteś kogutem.

    Trzymaj ramiona na bokach i idź powoli, chwiejąc się trochę jak kogut.

    Czy potrafisz również stać na jednej nodze?

    A teraz zamień się w konia. Ugnij trochę kolana i biegnij dookoła jak koń.

    Czy wiesz, jak one kłusują? A może zaprezentujesz, jak galopują?

    W tej chwili wyobraź sobie, że jesteś kotem. Chodź rękami po podłodze i usiądź jak kot.

    Odwróć głowę bardzo, bardzo powoli i otwórz oczy na szerokość szparki.

    Chciałabym zobaczyć, jak skrada się kot, kiedy nie chce być widziany.

    Wyciągnij ręce powoli do przodu i bardzo powoli pociągnij za nimi kolana.

    A czy możesz mi pokazać, jak kot skacze?

    A teraz zamień się w kaczkę. Stań i kołysz się do przodu, przestępując z jednej nogi na drugą.

    Kołysz się trochę do tyłu, i trochę do przodu, w prawo i w lewo.

    Na wiejskim podwórku jest bardzo dużo wróbli. Czy potrafisz skakać tak, jak one?

    Pokaż mi, jak skacze wróbel. Podskocz do mnie tak, abym mogła rzucić ci ziarno.

    Tak, bardzo dobrze ci to wychodzi.

    A jakie zwierzę jeszcze, chciałbyś mi pokazać? Powiedz, jakim zwierzęciem jesteś.

 

3. „Domy dla zwierząt”- zabawa dydaktyczna z planszą do kodowania.
    Zabawcie się w rolnika, który musi zaplanować budowę domków dla swoich zwierząt.

    Wyobraźcie sobie, że plansza to mapa gospodarstwa wiejskiego.

    Trzeba na niej zaznaczyć miejsca, w których rolnik postawi stajnię, chlewik i kurnik.

    Jednak nie może tego zrobić tak po prostu.

    Rolnik musi to zrobić stosując się do wskazówek - instrukcji.
    Rodzic czyta 1 zagadkę, która wskaże dla którego zwierzęcia będziemy planować stawianie domu.

Lubi owies, lubi siano

w stajni rży i parska rano. (koń)

   Po odgadnięciu przez dziecko zagadki, rodzic pyta dziecko: Jak nazywa się dom, w którym mieszka koń?

   Dziecko wybiera kartonik z ilustracją stajni i umieszcza na planszy zgodnie z instrukcją zamieszczoną

   obok konia. (Ile kropek? -3. Jaki kolor? - żółty, a zatem obrazek ze stajnią położymy w miejscu

   skrzyżowania się pól).

   Analogicznie stawiamy na planszy chlewik i kurnik.

   Zagadka nr 2

   Lubi głośno pogdakać
   kiedy zniesie jajko.
   Każdy wie, że jest stałą
   kurnika mieszkanką
. (kura)

   Zagadka nr 3
   W chlewiku mieszka sobie

    i trąca ryjkiem drzwi,

    gdy niosę jej  jedzenie,

    to ona: kwi, kwi, kwi! (świnia)

 

WYKONYWALIŚMY ZADANIA TEGO TYPU, WIĘC MYŚLĘ, ŻE NIE POWINNY SPRAWIĆ

DZIECIOM TRUDNOŚCI.

Miłej zabawy, możecie wymyślać swoje instrukcje. Poproście rodzica, by narysował planszę na kartce,

a zamiast kartoników, np. użyjcie nakrętek.

Ważne, by zaznaczyć w górnym wierszu lub w lewej kolumnie planszy ilość kropek

(lub cyfrę - jeśli dziecko rozpoznaje), analogicznie: kolory, figury geometryczne, figurki zwierząt, itp.

Instrukcje tworzymy z możliwych kombinacji, tak, by znalazła się na niej każda z liczb i każda z utworzonych kategorii.

 

PLANSZA I INSTRUKCJE ZNAJDUJĄ SIĘ W ZAŁĄCZNIKU DO POBRANIA NA DOLE TEGO ANONSU

 

Czwartek 26.03.2020 r.

Temat dnia: Kto rządzi w kurniku?

 

1. Zabawa paluszkowa

W kurniku - Katarzyna Tomiak-Zaremba (Rodzic czyta wiersz, jednocześnie pokazując dziecku swoimi palcami, jakie ruchy ma wykonać

w danym momencie)

 

Wstało słonko nad podwórkiem,

zataczanie dłonią łuku w powietrzu od prawej do lewej strony

kogut zapiał: kukuryku!

złączenie i energiczne wyprostowanie opuszków palców

Wyszły kury długim sznurkiem,

naśladowanie palcem wskazującym i środkowym chodzenia po przedramieniu

dziobią ziarna przy kurniku.

delikatne uderzanie opuszkami wszystkich palców jednej dłoni o wewnętrzną stronę drugiej dłoni

Pierwsza macha skrzydełkami,

wyciągnięcie kciuka z zamkniętej dłoni i odliczanie...

druga patrzy dookoła,

dołączenie palca wskazującego...

trzecia skrobie pazurami,

...środkowego
czwarta głośno ko-ko! woła.

…serdecznego

A gdzie piąta? Jest w kurniku!

…małego

Jajek znosi tam bez liku.

energiczne przekładanie zaciśniętych dłoni jedna nad drugą do góry

 

2. Opowieść słowno-ruchowa

Poranek na wsi. (Rodzic snuje opowieść wg opowiadania Agaty Giełczyńskiej i wykonuje odpowiednie ruchy. Dziecko kładzie się na dywanie zwinięte w kłębek, po czym naśladuje rodzica)

 

Noc bardzo szybko minęła i zaczęło świtać. Całe gospodarstwo powoli budziło się do życia (dziecko powoli się przeciąga). Jako pierwszy wstał pies Mars i wesoło merdając ogonem, zaczął biegać po podwórzu (porusza się na czworakach). Jego głośne szczekanie obudziło kota Puszka, który przeciągnął się mocno jeden raz (wykonuje koci grzbiet), potem drugi (powtarza ćwiczenie), po czym ziewnął głośno (ziewa) i wyjrzał na zewnątrz. Nim zdążył cokolwiek powiedzieć, ujrzał spacerujące po podwórzu kury (kładzie ręce na biodrach i porusza  się, obciągając palce stóp), które od czasu do czasu grzebały w ziemi w poszukiwaniu ziaren i robaczków (pociera o dywan raz jedną nogą, raz drugą). Tuż za nimi na powitanie dnia wyszły gąski, które szły jedna za drugą, śmiesznie poruszając kuperkami i wyginając długą szyję raz w prawo, raz w lewo (idzie jeden za drugim, od czasu do czasu przykuca, porusza głową w prawo i lewo). A kiedy dotarły do stawu, wskoczyły doń zadowolone (zatrzymuje się i podskakuje). Nawet krowa Aniela zdążyła się obudzić. Leniwie pokręciła mordą i oblizała się wielkim językiem (oblizuje się, poruszając językiem raz w jedną, raz w drugą stronę). Zaraz ruszyła zjeść trochę siana, nim ubiegną ją baranki, które już podskakiwały, pędząc w stronę żłobu (podskakuje). Tak, chyba całe podwórko już się obudziło. Ale… Zaraz, zaraz! A gdzie jest kogut?! (przykłada dłoń do czoła i rozgląda się). Jest w kurniku! Biedaczek zaspał! (łapie się za głowę). To może pozwólmy mu dziś dłużej pospać. Nie budźmy go (kładzie palec na ustach i siada na dywanie).

 

3. Słuchanie opowiadania i rozmowa inspirowana jego treścią

Kto jest najważniejszy? - Agnieszka Borowiecka (Rodzic czyta dziecku opowiadanie, następnie zadaje pytania dotyczące jego treści)

 

Gdzieś na uboczu, wśród owocowych sadów i malowniczych pól stał mały dom z drewnianym płotem, warzywnym ogródkiem i niewielką zagrodą dla zwierząt. I mogłoby się wydawać, że czas płynie tam miło i spokojnie, aż tu nagle któregoś ranka na podwórku wybuchła straszna awantura. A wszystko zaczęło się od tego, że pies przegonił w nocy lisa, który cichaczem próbował zakraść się do kurnika. Był tak dumny ze swojego czynu, że zaraz po śniadaniu wlazł na swoją budę, by wszyscy lepiej go widzieli, i zaszczekał: – To ja tu jestem najważniejszy! Od razu zrobiło się wielkie zbiegowisko i wszystkie zwierzęta z miejsca zaczęły się kłócić. – To ci dopiero! – zaryczała krowa. – A kto codziennie na śniadanie pije moje mleko? – zapytała, patrząc wymownie na psa. – To ja tu jestem najważniejsza! – dodała dla jasności. I po chwili okazało się, że każdy jest najważniejszy, a tak przecież być nie może. Zwierzęta zgodziły się tylko co do jednego, że trzeba raz na zawsze ustalić, kto jest najważniejszy i że nikt lepiej tego nie osądzi niż jaskółka, gdyż ona na wszystko patrzy z góry, a z góry wszystko widać lepiej. Pobiegły więc pod stodołę, gdzie przy wejściu wisiało gniazdo przypominające małą glinianą miseczkę i tam zaczęły się przekrzykiwać. – Co tu się dzieje? – zaćwierkała jaskółka, wyglądając z gniazda. A gdy wreszcie dowiedziała się, o co chodzi, postanowiła wysłuchać wszystkich po kolei. Najpierw zaszczekał pies: – Hau, hau, tak głośno szczekałem, że za lisem aż się kurzyło! Gdyby nie ja, wszystkie kury zjadłby ze smakiem. Więc to ja tu jestem najważniejszy! – pochwalił się pies. Jaskółka przyznała mu rację, lecz zaraz dodała: – Ale gdyby gospodarz nie przynosił ci codziennie jedzenia i nie dbał o ciebie, nie miałbyś siły, by pogonić lisa do lasu. – No właśnie! – wtrąciła się krowa. – A cóż innego dostajesz na śniadanie, jak nie moje mleko? – spytała jeszcze raz. – Więc to ja jestem tu najważniejsza! – dodała pewnym siebie głosem. Jaskółka i jej przyznała rację, lecz po chwili powiedziała: – Ale gdyby gospodarz nie wyprowadzał cię codziennie na łąkę i nie znajdował dla ciebie soczystej trawy, nie dawałabyś mleka. – Otóż to! – zabeczały owce. – To my jesteśmy najważniejsze, bo dzięki naszej wełnie gospodarz ma ciepłe ubranie i może chodzić z tobą na łąkę – przechwalały się całym stadem. – Lecz i o was gospodarz dba tak samo jak o inne zwierzęta i daje wam dach nad głową. Dzięki temu macie ciepłe i lśniące runo – stwierdziła jaskółka. Na to do rozmowy włączyły się kury i powiedziały, że tak naprawdę to one są najważniejsze, bo znoszą jajka i dzięki temu gospodarz nie chodzi głodny. Kot powiedział zaś, że gdyby nie on, to myszy zjadłyby całe zboże i nie byłoby z czego upiec chleba. Lecz i na te przechwałki jaskółka miała tylko jedną odpowiedź: – Gdyby gospodarz nie dawał wam jeść i nie dbał o was, nie mogłybyście robić tego, co do was należy. W końcu wszystkie spory umilkły i zwierzęta pokiwały łebkami, przyznając jaskółce rację. Po czym rozeszły się do swoich spraw. A pod wieczór, gdy gospodarz prowadził krowę z łąki do ciepłej obory, łaciatka polizała z sympatią jego troskliwą dłoń szorstkim językiem. Pies, kiedy dostał pod nos pełną miskę, zamachał serdecznie ogonem. A kot łasił się do nogawki gospodarza, gdy ten wyniósł mu miseczkę mleka przed dom. I nikt już nie miał wątpliwości, kto tu jest najważniejszy, gdy kochane ręce gospodarza głaskały zwierzęta troskliwie na dobranoc.

 

Przykładowe pytania do opowiadania:

1. Dlaczego zwierzęta się kłóciły?

2. Dlaczego pies/krowa/owce/kury uważały się za najważniejsze?

3. Jakie zwierzę pogodziło mieszkańców podwórka?

 

4. Nauka piosenki Na naszym podwórku

Pod tym linkiem znajduje się piosenka Na naszym podwórku - dziecko osłuchuje się z melodią oraz słowami, próbuje zapamiętać słowa i śpiewać samodzielnie bądź z rodzicem.

https://www.youtube.com/watch?v=G6mVRZeMtXg

 

Polecamy filmy edukacyjne związane z omawianą tematyką

https://www.youtube.com/watch?v=1PD3jNhefUA

https://www.youtube.com/watch?v=E5bWIQo182c

 

 

 

 

Środa 25.03.2020 r. 

Temat dnia: Gdzie mieszkają krowa, koń, świnia, kura? 

 

1. „Na wsi”- wiersz A. Bober
     Każdy rodzinę swoją ma.
     Mają moi koledzy, mam i ja.
     Mają ją także zwierzęta. Uwierzycie?
     I w swoich domach kochają mieszkać niesamowicie.
     W stajni koniki,
     Świnki w chlewiku,
     W oborze krówki,
     A kury w kurniku.

 

     Wszystkie te zwierzęta na wsi mieszkają,
    Jedzą, pracują i odpoczywają.
    Nad nimi gospodarz opiekę sprawuje,
    pilnuje, czy niczego im nie brakuje.

 

 Rozmowa na podstawie wiersza, kierowana pytaniami:

- O jakich zwierzętach była mowa w wierszu?- dzielenie nazw zwierząt na sylaby (ko-nie, itd.)
- Jak nazywa się dom konia, świni, kury? - dzielenie nazw na sylaby (kur-nik, itd.)
- Jak nazywa się miejsce, gdzie znajdują się wszystkie te zwierzęta i ich domy?
- Kto opiekuje się tymi zwierzętami?

 

 

2. „Raba, raba”- zabawa ruchowo-naśladowcza
    Raba, raba -
2 klaśnięcia w dłonie
    dyc, dyc, dyc -
3 uderzenia w kolana
    Skacze koń przez płotki, hyc!
- wysokie podskoki
    Ribi, rib
- 2 klaśnięcia w dłonie
    cza, cza, cza
- 3 uderzenia w kolana
    Krowa czarne łaty ma. -
dotykanie się dłońmi po całym ciele, od głowy do stóp
    Rubu, rubu
- 2 klaśnięcia w dłonie
    fi, fi, fi -
3 uderzenia w kolana
    Mała świnka robi kwi! -
kucanie i formowanie z dłoni koła-ryjka, przykładanie go do ust
    Rebe, rebe
- 2 klaśnięcia w dłonie
    tyku, tyku -
2 uderzenia w kolana
    kogut pieje kukuryku! -
stanie na jednej nodze z rozłożonymi rękoma

 

3. „Domy dla zwierząt”

 

Zagadka nr 1

Ma grzywę i ogon,
w stajni mieszka sobie.
O kim opowiadam?
Kto mi odpowie?
(koń)

 

Zagadka nr 2

Lubi głośno pogdakać

kiedy zniesie jajko.
Każdy wie, że jest stałą
kurnika mieszkanką
. (kura)

 

Zagadka nr 3
Bawię się w błocie,
mówię: „Kwiku, kwiku”.
Jestem różowiutka
i mieszkam w chlewiku.
(świnia)

 

 

 

 

WTOREK 24.03.2020 r.

Temat dnia: Wiejski koncert

 

1. Zabawa Dzień dobry.

 Dzień dobry, dzień dobry, już słońce na niebie,

 (dziecko i rodzic spacerują po pokoju, unosząc ręce)

 dlatego z radością witam właśnie ciebie.

 (dziecko i rodzic stają naprzeciwko siebie)

 Zróbmy obrót wkoło, chwyćmy się pod boki

 (dziecko i rodzic wykonują obrót, chwytają się pod boki)

 i się przywitajmy uśmiechem szerokim.

 (rodzic i dziecko uśmiechają się do siebie).

 

 2. Ćwiczenia artykulacyjne

 Rodzic zapoznaje dzieci z odgłosami zwierząt żyjących na wsi, korzystając z następującej prezentacji:

https://www.youtube.com/watch?v=vgYIAjacUW4

 Następnie rodzic recytuje fragment wiersza pt."Zwierzęca mowa",a dziecko w odpowiednich momentach naśladuje odgłosy wydawane przez zwierzęta.

 

Ko, ko, ko, kwa, kwa, kwa...kto mój język zna?

 (Ewa Stadtmuller)

 

(…) Kurka zniosła jajek sto,

 gdacze o tym: (KO, KO, KO).

 Kaczka śliczne dzieci ma,

 kwacze dumnie: (KWA, KWA, KWA)

 Baran zdenerwował się

 i zabeczał głośno: (BE, BE, BEEEEEE).

 Konik dobry humor ma,

 rży ze śmiechu (IHA, IHA).

 Gąska bardzo spieszy się,

 gęga głośno: (GĘ, GĘ, GĘ).

 Krowa, budząc się ze snu,

 muczy zaraz (MUUUUUUUUUUUUUU).

 

3. Ćwiczenia oddechowe:

 Tańczące piórko. Dziecko i Rodzic siedzą naprzeciw siebie. Jedno z nich kładzie piórko na dłoni. Nabiera powietrza nosem i wydycha je ustami, starając się skierować piórko w kierunku partnera. Druga osoba łapie piórko i powtarza opisane wyżej czynności.

 Ziarnko do ziarnka. Na połowie tacy Rodzic rozsypuje ziarna zboża. Dziecko wykorzystując słomkę do napojów, stara się przedmuchać je na drugą stronę.

 

4. Działalność plastyczna

 Krówka na łące. Materiały: papierowy talerzyk, dziurkacz, farby plakatowe, zielona i biała kartka z bloku technicznego, bibuła zielona, nożyczki, klej, sznurek, plastelina. Wykonanie: Dziecko otrzymuje połowę papierowego talerzyka (będzie to korpus krowy), w którym rodzic robi dziurkaczem dwie dziurki przy poziomej krawędzi. Dziecko wykonuje na talerzyku plamy, stemplując palcami zamoczonymi w farbie (czarnej lub brązowej). Czekając aż farba wyschnie, dziecko nakleja na białą kartkę kawałki zielonej bibuły (będzie to trawa) bądź maluje trawę farbą plakatową. Następnie przewleka przez każdą dziurkę w talerzyku kawałek sznurka i z pomocą rodzica wiąże na supełek, pozostawiając długie końce, do których przylepia kulki z plasteliny. W ten sposób powstają nogi krowy. Dziecko nakleja wykonany korpus krowy na kartkę z „trawą”, dokleja biały owal wycięty z papieru (głowę krowy), na którym mocuje wykonane z plasteliny oczy, mordkę, rogi i uszy. Dokleja również ogon (cienki wałek z plasteliny). Na koniec, dziecko, zgodnie z własna inwencją twórczą maluje tło wokół krowy, tak, aby nie została widoczna biała kartka papieru. Mogą to być np. fragmenty wiejskiego krajobrazu. Pozostawiamy pracę do wyschnięcia.

 

5. Odpoczynek poobiedni - słuchanie opowiadania czytanego przez rodzica

 

W kurniku

(Teresa Błaszczyk)

Kolejny wiosenny poranek na wsi był pogodny i dość ciepły. Słońce już wstało i uśmiechało się przyjaźnie z błękitnego nieba, ogrzewając poranne powietrze nad łąkami, polami i podwórkami. Ptaszki też już dawno śpiewały. Ich trele dokładnie słyszał kot Mruczek wylegujący się w słońcu na parapecie okna, a także pies Rubiś, który jeszcze drzemał leniwie w swojej budzie. Na podwórku było cicho i przyjemnie. Ale nie w kurniku! W kurniku wrzało! Nikt tu już nie spał. Panował taki harmider, że aż strach! Istna awantura! – Ko, ko, ko! – głośno gdakała jedna z kur. – Ko, ko, ko! – przekrzykiwała ją druga. To Czubatka i Złotopiórka znowu się kłóciły, zamiast spokojnie wysiadywać jajka. – Ko, ko, ko! Mylisz się, Złotopiórko. To ja zniosłam więcej jajek. Zobacz i policz! Mam ich dziesięć! Jestem lepsza! – krzyczała Czubatka na cały kurnik. – Dziesięć?! I co z tego?! – awanturowała się Złotopiórka. – Kukuryku! Spokój! Znowu się kłócicie? – zawołał kogut Czupurek. Kogucik już wczoraj próbował pogodzić zwaśnione kury, ale się nie udało. Cała sytuacja tak go martwiła, że całą noc nie spał. – Ko, ko, ko! – krzyczała dalej Złotopiórka. – To co, że mam tylko osiem jaj?! Są za to większe i ładniejsze! Wszyscy to potwierdzą! Ko, ko! Chodźcie i zobaczcie sami! Ko, ko, ko! – Była już tak zła, że nagle z całej siły dziobnęła Czubatkę. – Ko, ko, ko!! O, nie! – wrzasnęła Czubatka i dziobnęła Złotopiórkę w głowę. – Spokój! Nie bić się! – zawołał kogucik kolejny raz. Tymczasem wszystkie ptaki w kurniku: kaczki, gęsi, indyki i nawet perliczki zbliżyły się do kur. Czubatka i Złotopiórka stanęły obok swoich gniazd, stroszyły groźnie pióra i trzepotały skrzydłami – gdacząc przy tym wniebogłosy. Pierwsza odezwała się kaczka. – Kwa, kwa, kwa! Złotopiórka większe jaja ma. – Gę, gę, gę! Ale jest ich mniej – dodała gęś. – Ko, ko, ko! Widzisz, mówiłam! – gorączkowała się Czubatka. – Gul, gul, gul! – wtrącił indyk. – Czubatka ma więcej jaj. To jest prawda! – I co z tego? – oburzyła się indyczka. – Ale są duuużo mniejsze! Malizna taka, fe! – Nie masz racji, indyczko! – zaskrzeczała perliczka. – Mówią, że małe jest piękne! – Kwa, kwa, kwa! Bla, bla, bla! – dodała kaczka. Kłótnia zdawała się nie mieć końca. Jedne ptaki popierały Czubatkę, a inne Złotopiórkę. Kogut wiedział, że jeżeli natychmiast czegoś nie wymyśli, to będzie naprawdę źle, więc krzyknął z całej siły: – Uwaga, jastrząb! – I wtedy ptactwo zgromadzone w kurniku całkowicie się uciszyło. Kogut podszedł najpierw do Czubatki, potem do Złotopiórki i każdej powiedział coś szeptem do ucha. Po jego słowach kury usiadły grzecznie na jajkach i zupełnie ucichły.

Kogut odetchnął z ulgą. Niemal w tej samej chwili uświadomił sobie, że przez całą tę awanturę w kurniku zapomniał obudzić gospodarza! Dotąd robił to bardzo regularnie i tak dokładnie, że gospodarz nie musiał nawet używać zegarka. Mógł bowiem zawsze liczyć na Czupurka. – Co teraz będzie? – martwił się kogucik. – Wszystko się opóźni! Nikt jeszcze dziś nie jadł śniadania! Katastrofa! – lamentował Czupurek. Postanowił jednak zapiać najpiękniej, jak umiał: – Kukurykuuu! Po chwili drzwi kurnika otworzyły się i do środka wszedł gospodarz z córeczką Zosią, mówiąc: – Zosiu, jesteśmy trochę spóźnieni, więc szybko rozsypię ziarno ptakom, a ty idź do kurek po jajka na pisanki. Dziewczynka podbiegła do Czubatki i wyjęła z jej gniazda cztery jajka. – Tato, spójrz, jakie piękne, chociaż nieduże. Dziękuję ci, Czubatko! – Weź również z drugiego gniazda – od Złotopiórki. Na pewno się ucieszy – powiedział tata, uśmiechając się do córeczki. – O, te są większe, ale jest ich mniej, więc wezmę tylko dwa. Będą piękne pisanki! – ucieszyła się Zosia i wyjęła jajka z gniazda. – Na pewno będą śliczne – odrzekł tata, rozsypując ziarno na spóźnione śniadanie. – Dziękuję wam, kurki – dodała Zosia na pożegnanie i pobiegła do domu malować pisanki. Na dworze nadal wesoło śpiewały ptaki, świeciło słoneczko, a w kurniku słychać było znowu „ko, ko, ko”, „kwa, kwa, kwa”, „gę, gę, gę” i „gul, gul, gul”, ale były już to głosy przyjazne. Mijały dni. Wiosna malowała świat coraz piękniejszymi kolorami. Pewnego słonecznego dnia na podwórku pojawiły się Czubatka i Złotopiórka – obie w otoczeniu ślicznych kurczątek. Kurczaczki były urocze. Mieszkańcy podwórka długo podziwiali pisklęta obu kurzych mam, które były bardzo dumne ze swoich dzieci.

 

Polecamy również strony z filmami edukacyjnymi dla dzieci, dotyczące omawianej tematyki:

https://www.youtube.com/watch?v=efqoaJvBjWU

https://www.youtube.com/watch?v=YHB3x2k3x30

 

 

 

 

PONIEDZIAŁEK 23.03.2020 r.

Temat dnia: Jak wygląda wieś?

 

1. Ćwiczenia ortofoniczne połączone z zagadkami "Zwierzęta na wiejskim podwórku"

    (rozwiązujemy zagadkę, a następnie naśladujemy głos wydawany przez dane zwierzę)

a) Chodzi po podwórku i grzebie łapkami. Znosi jajka.

     Mówią o niej ptak domowy, nazwijcie ja sami. (kura)

b) Maleńkie, puszyste, gdy wrona je spłoszy,

    wnet z piskiem się kryją pod skrzydła kokoszki. (kurczęta)

c) Dobre ma zwyczaje, ludziom mleko daje. (krowa)

d) W nocnej ciszy, łowi myszy. (kot)

e) W każdej wsi jest wielki budzik, który co dzień wszystkich budzi. (kogut)

f) Różowym ryjkiem wszystko ryje, ale wcale go nie myje. (świnia)

 

2. Zestaw zabaw ruchowych prowadzonych Metodą Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne

a)

- chodzimy w przysiadzie,

- naprzemiennie wymachujemy wyprostowanymi nogami do wyciągniętych do przodu rąk,

- pływamy żabką leżąc na brzuchu,

b)

- leżymy na plecach - zajmujemy na dywanie jak największą powierzchnię, a potem jak najmniejszą,

- w parze z rodzicem - jedna osoba wykonuje mostek (z przysiadu prostuje nogi i ręce),

  druga przechodzi pod mostkiem, następnie zamiana ról,

c)

- w parach: siedzimy skrzyżnie (po turecku), dłonie dziecka oparte o dłonie rodzica,

  rodzic pokazuje dłońmi ruchy, a dziecko je naśladuje, potem zamiana ról,

d)

- w parach: stajemy naprzeciwko siebie, podajemy ręce, naprzemiennie przeciągamy się "piłujemy drewno",

- siedzimy przodem do siebie, z lekko zgiętymi nogami, trzymamy się za ręce - na zmianę kładziemy się

  na plecy i przeciągamy partnera,

e)

- tańczymy dowolnie do ulubionej muzyki, bawiąc się przy tym na piórkami, paskami bibuły, itp.

 

3. Porozmawiajcie Państwo z dziećmi na temat "Jak wygląda wieś?".

    Niektórzy mieszkają na wsi, inni może odwiedzali babcię, ciocię itp. mieszkających na wsi.

    Można posłużyć się filmami edukacyjnymi:

https://vod.tvp.pl/video/domowe-przedszkole,co-slychac-na-wsi,45831

https://www.facebook.com/nauczycielkaprzedszkolakreatywnaedukacja/videos/film-edukacyjny-

zwierzęta-na-wsi/1676280832458805/

 

Pytania dla dzieci: Jak wygląda wieś?, Jakie zwierzęta można hodować na wsi?, Co robi rolnik?.

Można naprowadzić dziecko, by samo odkryło podobieństwa i różnice między krajobrazami wsi

i miast.

 

4. Podczas odpoczynku poobiedniego - słuchanie opowiadania A. Usakiewicz "O kurczaku, który

    był wyjątkowo puchaty"

 

- Jakie śliczne! Jest wyjątkowo puchate - szczebiotała dziewczynka. Spomiędzy gromadki

tłoczących się w koszyku kurcząt wyłuskała jedną wiercącą się kulkę i delikatnie przytuliła

do policzka.

"A więc to o mnie!" - serce kurczaka mocno zabiło ze szczęścia.

I tak oto rozpoczęła się historia KURCZAKA, KTÓRY BYŁ WYJĄTKOWO PUCHATY.

Podczas pierwszego spaceru Kurczak starał się być jak najbliżej swojej mamy.

- Prawda, że ja jestem Wyjątkowo Puchaty? - pytał co chwila, a mama kwoka ze zrozumieniem kiwała

  głową.

Koło budy wygrzewała się stara Aga.

- Spójrz na mnie! Jestem wyjątkowo puchaty! - pisnął Kurczak.

Aga podniosła oczy i powiodła dookoła zaspanym wzrokiem.

- Słodkie maleństwo - sapnęła i ponownie zapadła w drzemkę.

- A więc to prawda! Jestem wyjątkowo puchaty" - cieszył się Kurczak i z dumy nadął się jak balonik.

Mijały dni i kurczaki rosły jak na drożdżach. Już nie biegały za mamą.

Samodzielnie poznawały świat. Wyjątkowo Puchaty Kurczak z wysoko uniesionym łebkiem i wzrokiem

utkwionym ponad głowami innych kur z nikim się nie bawił.

Żadne rodzeństwo nie było wystarczająco puchate...

Najchętniej chodził pod płot. Tam, gdzie rosły słoneczniki.

Gdy powiał wiatr, słoneczniki nisko schylały ogromne głowy.

"Taki jestem puchaty, że mi się kłaniają!" - cieszył się Wyjątkowo Puchaty Kurczak.

Któregoś dnia zauważył na podwórku dziewczynkę. To ona wyjmowała go z koszyka i tuliła do policzka,

gdy był jeszcze zupełnie malutki.

"Moja wielbicielka" - ucieszył się i, prężąc cienkie nóżki, raźno pomaszerował w jej stronę.

Ale kiedy był już całkiem blisko, dziewczynka zaczęła się śmiać tak głośno, że Wyjątkowo Puchaty

Kurczak poczuł się bardzo nieswojo.

- Patrzcie tylko! - zawołała - Patrzcie na tę kurę! Jak ona zabawnie chodzi!

 

Pytania dla rodzica do rozmowy na temat opowiadania:

- O jakim puchatym zwierzątku była mowa w opowiadaniu?

- Gdzie kurczaki mają swoje mieszkanie?

- Co wyrosło z małego kurczątka?

- Co powiesz o zachowaniu kurczaka?

Wyjaśniamy dziecku, że po wykluciu się wszystkie kurczątka są do siebie podobne, dopiero gdy

podrastają, można stwierdzić, czy to kuta czy kogut.

 

5. Zabawa plastyczna - origami płaskie z koła "Moje kurczątko"

Należy przygotować: żółte koła o zróżnicowanym wymiarze: 1 cm, 5 cm, 7 cm; kartkę,klej, kredki.

Dziecko układa kurczaka z kół (głowa, tułów, skrzydła), dorysowuje oko/oczy, nogi i wszystko to,

co wyobraźnia podpowie.

Nadaj imię swojemu kurczakowi.

Prace można wysłać na adresy: wrejmak@przedszkole.naleczow.pl ,  klewandowska@przedszkole.naleczow.pl

 

opis dokumentutypdata

Plansza

odt25-03-2020[ Pobierz ]
130 kB
ZADANIA I ZABAWY DYDAKTYCZNE DLA DZIECI

Piątkowe zabawy ruchowe 20.03.2020 r.

 

W dniu dzisiejszym proponujemy zabawy ruchowe.

Jako rozgrzewka opowieść słowno - ruchowa pt. Przebudzenie przebiśniegu.

Prosimy Rodziców o odczytanie dziecku tekstu, ze wskazówkami, jaki ruch należy w danym momencie wykonać. Zachęcamy do wspólnej zabawy z dzieckiem.

W ziemi, pod pierzynką śniegu, spała całą zimę mała cebulka. Żeby zamienić się w małą cebulką - przykucnij, obejmij rękami nogi, a głowę ułóż na kolanach, zamknij oczy. Kiedy słonko zaczęło mocno przyświecać, małej cebulce zaczęło być coraz cieplej. Powolutku zaczęła wyciągać buzię w stronę słońca. Spróbuj i ty powoli unosić głowę, ale oczy miej cały czas zamknięte. Mała cebulka zaczęła wypuszczać listki. Najpierw wystawiła nieśmiało jeden listek, żeby sprawdzić, czy jest wystarczająco ciepło. Powolutku prostowała listek i pozwoliła mu rosnąć ku słoneczku. Teraz ty wyciągnij powolutku jedną dłoń, a następnie wyprostuj całą rękę i unieś ją wysoko. Kiedy wyrósł pierwszy listek, mała cebulka pozwoliła powolutku wyrosnąć drugiemu listkowi. I ty wyciągnij powolutku drugą dłoń, a następnie wyprostuj rękę i unieś ją wysoko. Kiedy oba listki były już wysoko, zaczęły unosić do góry całą łodyżkę. Wstań, wyprostuj plecy, powoli się przeciągnij, ale nie otwieraj oczu. Mała cebulka pozwoliła słoneczku ogrzewać swoją buzię i dopiero, kiedy była gotowa, powolutku rozwinęła płatki. Kiedy ujrzała swoje odbicie w kropli spływającej po trawie, zachwyciła się swoim odbiciem. Była teraz pięknym kwiatkiem o białych płatkach. I ty otwórz powoli oczy. Czy czujesz się najpiękniejszy na świecie?

 

Zestaw ćwiczeń ruchowych

Potrzebne będą: gazety, woreczki foliowe, coś grzechoczącego (instrument, który dzieci mają lub butelka z niewielką

ilością, np. grochu), koła wycięte z kolorowego papieru w 4 kolorach: niebieskim, zielonym, żółtym i czerwonym,

piłeczki pingpongowe lub kulki waty.

1. „Pogoda” - Dziecko kładzie gazetę na podłodze. Reaguje na polecenia: pada deszczyk – cichutko uderza paluszkami

   o gazetę leżącą na podłodze; wieje wietrzyk – cichutko pociera palcami o woreczek; uwaga, błyskawica – zakrywa

   oczy rękami; wielki grzmot – mocno szeleści gazetą; wielki huk – mocno szeleści woreczkiem.

2. „Cztery pory roku” – dziecko maszeruje po pokoju przy dźwiękach tamburyna/ innego grzechoczącego przedmiotu.

   Gdy tamburyn milknie, rodzic pokazuje niebieskie koło– dziecko naśladuje ruchem obrzucanie się śnieżkami.

   Gdy rodzic pokazuje zielone koło – dziecko naśladuje sadzenie nasionek, żółte koło – dziecko naśladuje pływanie,

   czerwone koło – naśladuje dotykanie gałązek wierzbowych na drzewie.

   Rodzic szybko zmienia koła a dziecko pokazuje ruchem odpowiednie sytuacje.

3. „Gradowe kulki” – dziecko układa piłeczki pingpongowe lub kulki waty na linii wyznaczonej przez rodzica.

   To zadanie wykonują także rodzice. Następnie wszyscy nabierają powietrza do płuc i dmuchają w piłeczki.

   Wygrywa ta osoba, której piłeczka poleci najdalej. Ćwiczenie należy powtórzyć kilkukrotnie.

 

Rozmowa na temat zwyczaju związanego z pożegnaniem zimy i powitaniem wiosny.

Wiersz W. Chotomskiej "Marzanna"

Ruszamy gromadą, wesołym pochodem,

niesiemy Marzannę nad zieloną wodę.

Płyń sobie Marzanno, szumiącym potokiem,

na morze szerokie, na morze głębokie.

Zgiń, przepadnij zimo i nie wracaj do nas,

na przyjęcie wiosny otwórzmy ramiona.

A teraz, gdy zima poszła już daleko

- zatańcz z nami, wiosno,

nad zieloną rzeką.

 

Przypomnienie dzieciom, że dawniej wrzucano marzannę do wody, jednak teraz z uwagi na ochronę przyrody - spalamy ją.

Można przy okazji wykonać eksperyment - kawałki bibuły o różnych kolorach włożyć do pojemników z wodą

(każdy kolor oddzielnie). Bibuła bardzo szybko zabarwi wodę.

 

Obserwacja pogody i przyrody

Można wyjść z dzieckiem na spacer (oczywiście tam, gdzie nie ma skupisk ludzkich) lub wyjrzeć przez okno, poobserwować przyrodę, pogodę i zadać dziecku pytanie: „Jaka jest wiosna?”

 

Improwizacja ruchowa do utworu A. Vivaldiego „Wiosna”

Wystarczy wyszukać utwór i poprosić dziecko, by poruszało się w rytm muzyki. Można także tańczyć z paskiem bibuły, który będzie wspaniale wirował.

 https://www.muzolandia.pl/music-video/antonio-vivaldi-wiosna-cztery-pory-roku 

 (zachęcamy również do obejrzenia zdjęć wyświetlanych podczas nagrania).

 

 

Czwartek z plastyką 19.03.2020 r.

 

Chrońmy się przed wirusami - zabawa plastyczna

Dzisiaj proponujemy Dzieciom zabawy plastyczne, które z Państwa pomocą mogą zostać wykonane w domu. Działalność ta nie tylko pomoże dzieciom poznać ciekawe,  nowe techniki plastyczne, wpłynie pozytywnie na rozwój ich kreatywności, wyobraźni, inwencji twórczej, ale również wzbogaci ich wiedzę na temat sposobów wzmacniania odporności swojego organizmu oraz walki z wirusami.

 

Oto opis sposobu wykonania pracy

Rodzic umieszcza w pojemnikach farbę wymieszaną z niewielką ilością wody. Dziecko nakłada odrobinę farby na szczoteczkę do zębów i rozpryskuje ją nad kartką z bloku technicznego. Dziecko stara się równomiernie rozprowadzić kolory na całej powierzchni kartki. Na tak przygotowanym tle, dziecko robi kleks z ciemnej farby (lub atramentu). Następnie przez słomkę rozdmuchuje farbę we wszystkich kierunkach (tworząc obrazek wirusa). Gdy wyschnie, dziecko przykleja dookoła ciemnej plamy wycięte z gazetek reklamowych warzywa i owoce, którym może dorysować pisakiem oczka, buzie i rączki, tworząc z nich strażników zdrowia.

 

Ponieważ wykonanie pracy wymaga pewnych przerw, w trakcie których dziecko czeka na wyschnięcie farby na kartonie, proponujemy wypełnić przerwy następującymi zabawami:

 

Przedwiośnie - zabawy ruchowe

Dziecko podejmuje następujące aktywności:

  • skoki przez kałuże (zabawa skoczna) - przeskakiwanie obunóż przez szarfy (zastępczo, apaszki, szaliki itp.) ułożone w szeregu w niewielkich odstępach
  • cebulka - krokus (wzmacnianie mięśni nóg) - robienie przysiadów (po każdym przysiadzie dziecko wykonuje pełny wyprost)
  • bocian (kształtowanie prawidłowej postawy ciała) - spacerowanie z woreczkiem na głowie (zastępczo mała poduszeczka, pluszak, zeszyt itp.), z wysokim unoszeniem nóg
  • wiatraczki na wietrze (wzmacnianie mięśni rąk) - wykonywanie krążeń ramionami w przód najpierw jedną ręką, później drugą, a następnie oburącz
  • bałwanki na krze (rozwijanie zmysłu równowagi) - stanie na jednej nodze przez kilka sekund

 

                                                           Życzymy owocnej pracy a przy tym dobrej zabawy!

 

 

Tutaj są linki do stron, na których znaleźć można karty pracy, kolorowanki, zadania dla dzieci, gotowe do pobrania

oraz wydrukowania.

W razie jakichkolwiek kłopotów z pobieraniem, drukowaniem, zachęcamy Państwa do indywidualnego kontaktu mailowego na  k.wsk@op.pl. , wiola581@vp.pl lub przez Messengera (Wioletta Rejmak) podpowiemy i w miarę możliwości pomożemy bądź

prześlemy indywidualnie inne karty pracy, którymi dysponujemy.

https://dzieciakiwdomu.pl/2015/08/karty-pracy.html

https://czasdzieci.pl/kolorowanki/

https://www.e-kolorowanki.eu/barbie/barbie-malowanka/

https://drukowanka.pl/

https://chomikuj.pl/lewandosia/eboki+przedszkolne/przedszkole+4+-+latka+karty+pracy

https://chomikuj.pl/halszka64/4+latki/Karty+pracy+dla+4-latka

 

Tutaj znaleźć można piosenki o Wiośnie - zachęcam do wspólnego śpiewania, utrwalania. Jedną z piosenek dzieci już poznały podczas zajęć w przedszkolu.

https://www.youtube.com/watch?v=KK8dHGsQ5fk

https://www.youtube.com/watch?v=LFPthrmErcY&list=RDhHvqucAAN28&index=4 

 

Tutaj zaś znajdują się wierszyki dla dzieci - zachęcamy do czytania dzieciom. Zwracamy szczególną uwagę na wiersz Jana Brzechwy pt. "Wiosenne porządki" - dzieci poznały już jego treść, niektóre zapamiętały jego fragmenty - zachęcamy więc do utrwalania

w domu i nauki na pamięć.

http://wiersze.juniora.pl/brzechwa/brzechwa_w05.html

 

Zachęcamy także do obejrzenia filmów edukacyjnych z zakresu realizowanej w marcu tematyki: 

U Dziadka Lulka na wsi - Piosenka, film edukacyjny i gra dla dzieci - Lulek.tv

#nauczycielkaprzedszkola #kreatywnaedukacja #wieś #zwierzętanawsi

 

Układ Słoneczny dla dzieci - 123 Edukacja - YouTube

W zakładce po lewej stronie Zajęcia wspomagające rozwój dzieci - LOGOPEDIA, znajdziecie Państwo propozycje

zabaw usprawniających motorykę narządów artykulacyjnych. Miłej zabawy!

 

Polecamy również skorzystanie ze stron:

https://dbp.wroc.pl/biblioteki/wroclaw/dla-rodzicow/dzieci-przedszkolnnych/ciekawe-adresy-przedszkole/901-edukacyjne-strony-dla-przedszkolakow 

https://mojedziecikreatywnie.pl

https://parenting.pl/w-co-sie-bawic-z-czterolatkiem

https://www.edziecko.pl/rodzice/56,79361,10140676,9_sposobow_jak_kreatywnie_zajac_dziecko_bez_telewizora.html

Znajduje się na nich mnóstwo różnorodnych zabaw edukacyjnych.

 

Środa 18.03.

Temat dnia: Czy ptaki już powróciły z ciepłych krajów?

 

1. Ćwiczenia oddechowe - utrwalanie nawyku mówienia na wydechu w oparciu o wiersz E. M. Skorek „Wróble”

    Dziecko słucha wiersza i w odpowiednim miejscu liczy za rodzicem na wydechu.

    Siedzi na drucie wróbelek mały.

    Przyfrunął drugi i plotkowały.

    Teraz niech dzieci pięknie poćwiczą

     i na wydechu policzą:

     - Jeden, dwa

    Do wróbli owych przyfrunął trzeci

    Ile jest wróbli ? Policzcie dzieci.

    - Jeden , dwa , trzy …

    Jeszcze raz może

    A już za chwilę nowy tu siedział .

    Ile jest wróbli ? Kto będzie wiedział?

    - Jeden, dwa, trzy, cztery

    Piąty Wróbelek do ptaków leci.

    Ile jest ptaszków ? Czy wiecie dzieci ?

    - Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć

    Szósty wróbelek przyfrunie zaraz.

    Ile wróbelków przyfrunie naraz ?

    - Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć

    Powtórzcie dzieci ile jest wróbelków jeszcze dziś na dworze?

    - Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć.

2. Posłuchaj odgłosów ptaków.

3. Zabawa orientacyjno-porządkowa "Ptaki"

    Gdy muzyka gra - dziecko biega po pokoju, poruszając rękoma jak skrzydełkami - naśladuje lot ptaka.

    Gdy muzyka milknie - zatrzymuje się i naśladuje odgłosy wymienionego przez rodzica ptaka

    (np. bocian, kukułka).

4. Zabawa dydaktyczna "Zapraszamy do nas, ptaszki!"

    Rodzic mówi: Ptaki przylatują do nas z ciepłych krajów aby założyć gniazda, złożyć jaja i je wysiedzieć

    oraz uczyć swoje pisklęta latać i samodzielnie żyć.

    Potrzebne są zdjęcia: czapli, jaskółki, kukułki, kosa, bociana.

    Rozwiązywanie zagadek:

    a) Stoi sobie w trzcinach, wdzięcznie szyję zgina,

        w wodzie się nie tapla, bo nie kaczka to, lecz... (czapla)

        (dziecko naśladuje sposób poruszania się czapli)

    b) W piękny fraczek ubrana nad stawem zatacza kółka.

        Lata nisko - deszcz wróży czarno-biała ...(jaskółka)

        (dziecko naśladuje sposób poruszania się jaskółki)

    c) Podrzuca innym jajka ptasia mama - szachrajka,

        ma szaro-czarne piórka i kuka - to... (kukułka)

        (dziecko celuje małą piłeczką lub kulką z gazety do gniazda zrobionego z szalika, sznurka, itp.)

    d) Żółty dziób, brunatne piórka, mógłby śpiewać w wielu chórach,

        bo ma melodyjny głos i szybko się uczy... (kos)

        (rodzic gwiżdże prostą melodię - dziecko stara się ją zanucić, naśladuje dzwonek telefonu,

        gwizd czajnika, pisk hamulców)

    e) Gdy mówi "coś bym dziś zjadł", to zwykle szuka żab,

        rozpoznasz go po klekocie. Już wiesz, kto to? Tak! to... (bociek)

        (na 1 klaśnięcie rodzica - dziecko chodzi wysoko unosząc kolana, 2 klaśnięcia - staje na jednej nodze)

 3. Posłuchaj opowiadania Cz. Janczarskiego „Do widzenia bałwanku”

     Ktoś zastukał w szybę. Uszatek szybko podbiegł do okna.

     – To ja stukam! – zawołał Kogucik. – Chodź ratować Bałwanka!
     Miś wybiegł na dwór. – Co się stało? – spytał zaniepokojony.
     – Nasz przyjaciel Bałwanek zaraz utonie... – szepnął przerażony Kogucik.
     Uszatek rozejrzał się wokoło. Bałwanka nie było na dawnym miejscu. Spojrzał Uszatek w stronę rzeki

     i otworzył pyszczek z przerażenia. Środkiem rzeki płynęły kry. Na jednej z nich stał Bałwanek.

     Trzymał w ręce stary kapelusz i dawał nim jakieś znaki. Miś i Kogucik pobiegli w stronę rzeki.
     – Bałwanku, gdzieś ty zawędrował! Utoniesz! – krzyczał Uszatek.
     Ale Bałwan nie miał wcale zmartwionej miny, uśmiechał się do przyjaciół z daleka.

     Poprzez szum wody i trzaskanie kry wołał:
     – Do widzenia, przyjaciele! Płynę do kraju pani Zimy! Wiosna się zaczyna! Muszę was opuścić!
     Długo stali na brzegu Miś i Kogucik. Uszatek powiewał chusteczką. A Bałwanek machał kapeluszem.

     Kra niosąca Bałwanka na rwącej fali znikła za zakrętem rzeki.

 

 

Wtorek 17.03.

Temat dnia: Co zrobimy z Marzanną?

 

1. Opowieść ruchowa "Kwiaty"

    Dziecko skulone, powoli podnosi się, rozkłada ręce, podnosi głowę w górę - pokazuje, jak rośnie kwiat.

2. Rozmowa na temat polskich zwyczajów związanych z odchodzącą zimą na podstawie doświadczeń dzieci

    i wiersza J. Ratajczaka "Topienie Marzanny".

    Włożymy jej białą sukienkę,

     na głowę włożymy wianek,
     niech płynie sobie do morza,
     dziś lub jutro nad ranem.

     Dosyć już mamy zimy,
     niech miną mrozy srogie,
     rzeka ruszy spod lodu
     jak rozpalony ogień!

    Do widzenia Marzanno,
    teraz na wiosnę pora,
    już kwiaty wschodzą na łąkach
    we wszystkich wiosennych kolorach.

 

    Obrzęd powitania wiosny jest nierozerwalnie związany z topieniem Marzanny - zimowej panny.

    Jest to jeden z najstarszych obyczajów ludowych, który kultywowany jest w wielu regionach Polski

    do dnia dzisiejszego. Gdy ruszają zimowe lody i topnieją śniegi a przyroda budzi się do życia - pierwszego

    dnia kalendarzowej wiosny wynosi się do najbliższej rzeczki słomianą kukłę, którą topi się lub pali.

    Dzieci z dużym entuzjazmem uczestniczą w uroczystościach związanych z powitaniem wiosennej pory

    roku.

3. Może wykonacie z Rodzicami Marzannę lub narysujecie ją? Macie pomysł, jak będzie wyglądała?

 

Temat kompleksowy: Witaj, wiosno!

Termin: 16-20.03.

 

Poniedziałek 16.03.

Temat dnia: Jaka jest wiosna?

 

1. Zabawa logopedyczna „Wiosenne porządki”

    Idzie wiosna, należy zrobić wiosenne porządki w buzi. Najpierw malujemy sufit (język wędruje

    po podniebieniu), potem ściany (język po wewnętrznej stronie policzków). Zamiatamy podłogę

    (język porusza się po dolnych dziąsłach). Teraz czas umyć okna (język przesuwa się po zębach

    górnych i dolnych). Pierzemy firanki (parskanie wargami). Zamiatamy schody (oblizywanie warg).

    Porządkujemy strych (język podnosi się do górnych dziąseł) i piwnicę (język na dolne dziąsła).

    Jesteśmy zadowoleni ze swojej pracy, uśmiechamy się (wargi rozciągają się w uśmiechu) i cmokamy

    z zadowoleniem („buziaczki”).

    Ćwiczenia oddechowe:

    Dziecko leży na plecach, trzymając rękę na brzuchu. Misie śpią (wdech nosem - brzuch unosi się,

    wydech nosem - brzuch opada). Misie budzą się, przeciągają i ziewają (wdech ustami - ręce za głowę,

    wydech ustami - ręce wracają). Misie wdychają powietrze ustami i mruczą - mmmm (ciszej i głośniej);

    palec dotyka skrzydełek nosa, aby wyczuć wibrację. Potem mruczą: mmmma, mmmme, mmmmo,

    mmmmu. Misie cieszą się, że przyszła wiosna i zaczynają śpiewać: aaaaa, ooooo, eeee, uuuuu, yyyyy, 

    iiiiiii.

2. Zabawa orientacyjno-porządkowa "Słońce czy deszcz" (zabawa z czwartku)

3. "Jaka jest wiosna?" - rozmowa na temat wiosennych barw, dźwięków, zapachów, smaków.

   Do zabawy potrzebne będą: ilustracje wiosennych kwiatów, słońca, tęczy, chmury z deszczem, trawy,

   kwitnącego na biało drzewka wiśni, jeziora, biedronki, motyla, pszczoły.

   Rodzic zadaje pytania:

   - Przyszła wiosna, jakie kolory ze sobą przyniosła?

   - Z czym kojarzą się te kolory?

   - W jaki sposób można posegregować ułożone na dywanie zdjęcia? (np. wg kolorów)

   - Jakie dźwięki niesie ze sobą wiosna? (śpiew ptaków, rechotanie żab, szum deszczu, itp.)

   - Jakie zapachy przyniosła ze sobą wiosna? (ciepłego wiatru, deszczu, kwitnących kwiatów, drzew,

     świeżej trawy, itp.)

   - Jakie smaki przyniosła wiosna? (nowalijki, zachęcamy dziecko do smakowania warzyw).

4. Posłuchaj opowiadania B. Szurowskiej „Zwiastuny wiosny”

    W piątek Ala z Adamem jak burza wpadli do domu i już od progu krzyczeli:

     – Tato! Musimy pojechać do wujka Marcina, bo pani w przedszkolu prosiła, żebyśmy poszukali

    zwiastunów wiosny. – Macie rację – zgodził się tata – wiosny najlepiej szuka się w lesie.

    W sobotę rano już byli na miejscu. Wujek bardzo się ucieszył. Bliźniaki ledwo zjadły drugie śniadanie,

    już były gotowe na wyprawę. Tata włożył im jeszcze do plecaków telefony komórkowe – tak na

    wszelki wypadek i przypomniał: – Idźcie wciąż główną ścieżką, a jak tylko na chwilę z niej zejdziecie,

    to potem pamiętajcie, żeby z powrotem na nią wrócić. – Ojej, tato! Przecież się nie zgubimy – mruknął

    urażony Adam. Tata miał minę niezbyt pewną, za to bliźniaki wprost tryskały radością.

    W lesie zieleniła się świeża trawka. – Adam – spytała Ala – czy ty kiedyś widziałeś zwiastuna?

    – No pewnie, z tysiąc razy. Ala jednak dobrze znała brata i od razu dostrzegła jego niewyraźną minę.

    – Ejże, coś chyba kręcisz. – Wielkie mi co! Zwiastun wiosny – zdenerwował się Adam.

    – Jak go zobaczę, to na pewno od razu rozpoznam. Las był piękny. Ptaki śpiewały głośno.

    Słoneczne promienie świeciły między gałęziami drzew, które zaczęły już wypuszczać pierwsze listki.

    – Zobacz, jak dzielnie próbują się te listki wydostać na świat – Ala pokazała Adamowi mały pęknięty

       pączek.

    – Aha! – pokiwał głową Adam. – Fajnie, ale chodź dalej, mamy przecież szukać zwiastunów.

    Pod drzewami kwitły pierwsze kwiaty – zawilce, przebiśniegi i pierwiosnki.

    Ala miała wielka ochotę zerwać cały bukiet dla mamy, ale dobrze pamiętała, że nie wolno.

    Słońce świeciło tak mocno, że dzieci musiały pozdejmować ciepłe wiatrówki. – Ale gorąco

    – Adam otarł pot z czoła. – Usiądźmy i napijmy się wody. Rozłożyli kurtki na zielonej trawce i usiedli.

    Udało im się nawet zobaczyć bociana i jaskółkę. – Piękny jest las o tej porze roku – westchnęła Ala.

    – Tak, ale nie udało nam się zobaczyć zwiastuna. Pewnie go po prostu dzisiaj nie było w tym lesie.

    Puste brzuchy bliźniaków zaczęły głośno burczeć, dając tym samym znak, że nadszedł czas powrotu

    do domu. W drodze powrotnej Ala zerwała jeszcze kilka gałązek bazi dla mamy, a Adam nie mógł się

    nadziwić, że ziemia w lesie pachnie taką świeżością. – Och, wujku, tato, pięknie jest teraz w lesie!

    – wołała Ala od progu.

    – Tak, ale niestety nie udało nam się spotkać żadnego zwiastuna – powiedział Adam.

    Wujek z tatą popatrzyli na siebie z uśmiechem, a potem tata zapytał. – A co zobaczyliście w lesie?     

    - Och, mnóstwo ciekawych rzeczy! – krzyczały dzieci jedno przez drugie. – Zieloną trawkę!

    – Bociana i jaskółkę! – Kwiatuszki! – Bazie! Tata i wujek Marcin śmiali się głośno.

    Wujek zapytał jeszcze: – A słońce w tym lesie świeciło? – I to jeszcze jak, aż musieliśmy kurtki

    pozdejmować – zawołała Ala. – A ziemia może pachniała tak, jakby budziła się do życia?

    – Skąd wiesz? – zapytał zdumiony Adam. Wujek Marcin usiadł wygodnie w bujanym fotelu

    i powiedział: – Tyle lat już mieszkam w lesie, że wiem, jakie są zwiastuny wiosny. – Zwiastuny?!

    Powiedz wujku, jakie? Jak one wyglądają? – Zwiastuny wiosny to inaczej jej pierwsze oznaki

    – zielona trawka, ciepłe słońce, budząca się do życia ziemia, śpiew ptaków, bazie.

    A jak tylko uda mi się zobaczyć jaskółkę i bociana, które powróciły z ciepłych krajów, to już wiem

    – nadeszła wiosna. – Ojej! Ale z nas gapy – zaśmiała się Ala. – Absolutnie się z tym nie zgadzam

    – pokręcił głową tata. – Co prawda nie wiedzieliście, co to są zwiastuny wiosny, ale za to udało wam

   się je podpatrzeć. Wujek również z dumą patrzył na bliźniaki, które pokochały już las i umiały nie

   tylko podziwiać, ale również bacznie obserwować przyrodę.

5. Narysuj "Wiosenny krajobraz".

 

Piątek 13.03.

Temat dnia: Kto mieszka w tym jajku?

 

1. Zabawa paluszkowa "Ptaszki"

    Przyleciały ptaszki (dłonie skrzyżowane, złączone kciukami, rusza wszystkimi palcami - jak

                                     skrzydełkami)

    ptaszki przyleciały (j.w.)

    wesoło śpiewały (obie dłonie złączone w kształt dzióbka - otwierają się i zamykają)

    ćwir, ćwir, ćwir (j.w.)

    Przyleciały ptaszki (dłonie skrzyżowane, złączone kciukami, rusza wszystkimi palcami - jak

                                    skrzydełkami)

    ptaszki przyleciały (j.w.)

    ziarno wydziobały (obie dłonie złączone w kształt dzióbka - otwierają się i zamykają)

    ćwir, ćwir, ćwir (j.w.)

2. Obejrzyjcie razem z rodzicami zdjęcia przedstawiające jaja różnych gatunków ptaków:

    kos, drozd, wróbel.

3. Zestaw ćwiczeń ruchowych "Wkrótce powitamy wiosnę"

    a) "Moje gniazdo" - dziecko udaje, że jest ptakiem. Układa ze sznurka, skakanki, itp. kształt

         swojego gniazda. Na hasło "Ptaki na spacer" - dziecko biega swobodnie po pokoju.

         Na hasło "Ptaki do gniazd" dziecko jak najszybciej starają się wrócić do swojego gniazda,

         po czym przybiera określoną przez rodzica pozycję, np. stanie na jednej nodze.

    b) „Wyścigi rzędów” - dziecko i rodzic są ustawione w dwóch rzędach. Naprzeciwko każdego 

        rzędu w odległości około 5 m jest położona piłka. Uczestnicy z każdego rzędu po kolei

        obiegają piłkę i stają na końcu rzędu. Wygrywa ten rząd, który pierwszy wykona zadanie.

    c) „Cztery pory roku” - dziecko maszeruje po pokoju przy dźwiękach tamburyna lub innego

        instrumentu. Gdy tamburyn milknie, rodzic pokazuje niebieski krążek - dziecko naśladuje

        ruchem obrzucanie się śnieżkami. Gdy rodzic pokazuje zielony krążek - dziecko naśladuje

        sadzenie nasionek, żółty krążek - dziecko naśladuje pływanie, czerwony krążek - naśladuje

        zrywanie jabłek z drzew. Rodzic szybko zmienia krążki, a dziecko pokazuje ruchem

        odpowiednie sytuacje.

4. Praca z historyjką obrazkową "Narodziny bociana"

    (karta pracy "Plac zabaw. Czterolatek" cz. 2, s. 16)

5. Zabawa rozwijająca aparat mowy połączona z ćwiczeniami dźwiękonaśladowczymi "Pippi, klekle,

    kokoko".

    Rodzic pokazuje zdjęcia ptaków (wróbel, bocian, wrona, gołąb, kura, kaczka), dziecko naśladuje

    głos ptaka przedstawionego na zdjęciu (wróbel- ćwir, ćwir; bocian - kle kle; wrona - kra kra;

    gołąb - grrrrrr, grrrrrr; kura - ko ko; kaczka - kwa kwa).

 

Czwartek 12.03.

Temat dnia: Co zasiejemy, a co zasadzimy?

 

1. Zabawa dydaktyczna "Co zasiejemy, a co zasadzimy?"

    Obejrzyj filmik "Zwiastuny wiosny - rozpoznajemy wiosenne kwiaty"

    https://www.youtube.com/watch?v=rANDOonihZg

    Do zabawy wykorzystujemy zdjęcia kwiatów: tulipan, narcyz, hiacynt, krokus, bratki, aksamitek,

    rumianek, lewkonia.

    Wyjaśnienie, że kwiaty dzielą się na takie, które wyrastają z nasion oraz na takie, które wyrosły

    z cebulek.

    Sadzimy kwiaty cebulkowe: tulipan, narcyz, hiacynt, krokus. Siejemy kwiaty, które rosną

     z nasion.

2. Zabawa orientacyjno-porządkowa "Świeci słońce - pada deszcz"

    Na hasło "Świeci słońce" dziecko porusza się swobodnie po pokoju, na hasło "pada deszcz" kuca

    w ustalonym miejscu - "wraca do domu".

3. Rytmika: Nauka piosenki "Krasnoludki i groszek"

    I zwrotka:

         Mały krasnoludek przyszedł do mnie dziś (dziecko maszeruje w miejscu)

         zwiedził mój ogródek i zostawił list (zatrzymuje się i obraca głową w prawo, w lewo)

         prosił, bym szybciutko posadziła groch (kiwa palcem wskazującym)

         małe krasnoludki dwa ziarenka chcą (łączy dłonie nad głową, gwałtownie pokazuje dwa palce)

   Refren:

        Strączki chrupiące, groszek zielony (naprzemiennie przykłada dłonie do kącików ust)

        słodki, pachnący, słońcem karmiony (nachyla się nad dłońmi połączonymi w "łódeczkę" tak,

                                                                    jakby je wąchało)

        słodkie kuleczki, krągłe perełki (zaciska dłonie w piąstki i wyciąga je przed siebie)

        pyszne kropeczki, wiosny kropelki (rusza rękami od góry do dołu, poruszając palcami)

   II zwrotka:

        Posadziłam groszek, minął kwiecień, maj (przykuca i puka w podłogę naprzemiennie palcami

                                                                             wskazującymi prawej i lewej dłoni)

        Krasnoludku proszę, dwa ziarenka masz (wstaje i gwałtownie wyciąga do przodu prawą rękę)

        Z groszku zupa zdrowa. Może jeszcze chcesz? (masuje się po brzuchu)

        Groszek na surowo także smaczny jest (j.w.)

MARZEC

TEMATYKA:

  1. W marcu jak w garncu. 02-06.03.

  2. Porządki w ogrodzie. 09-13.03.

  3. Witaj, wiosno! 16-20.03.

  4. Zwierzęta na wiejskim podwórku. 23-27.03.

  5. Kosmiczne podróże. 30.03.-03.04.

 

 

REALIZACJA PODSTAWY PROGRAMOWEJ:

1. Fizyczny obszar rozwoju dziecka.

2. Emocjonalny obszar rozwoju dziecka.

3. Społeczny obszar rozwoju dziecka.

4. Poznawczy obszar rozwoju dziecka.

 

ZAMIERZENIA:

 

1. Kształtowanie u dzieci umiejętności współdziałania, rozwiązywania sytuacji problemowych

    na zasadzie dochodzenia do kompromisu.

2. Wdrażanie do dbałości o higienę, zdrowie, nabywanie sprawności w czynnościach samoobsługowych.

3. Kształtowanie umiejętności uważnego słuchania i wypowiadania się na dany temat.

    Wzbogacanie zasobu słownictwa o określenia związane z realizowaną tematyką.

    Rozwijanie aparatu mowy poprzez ćwiczenia logopedyczne, dźwiękonaśladowcze.

4. Rozwijanie twórczego myślenia podczas rozwiązywania i wymyślania zagadek.

5. Kształtowanie myślenia przyczynowo-skutkowego podczas obserwacji wprowadzanych zmian,

    porządkowania zdarzeń w historyjce obrazkowej.

6. Rozwijanie analizy i syntezy słuchowej sylabowej.

7. Rozwijanie umiejętności obserwacji przyrody.

    Zapamiętanie cech typowych dla wczesnej wiosny: zmienna pogoda, pierwsze kwiaty, pąki liściowe

    na drzewach. Uwrażliwienie dzieci na piękno przyrody.

    Zapoznanie z pierwszymi wiosennymi kwiatami.

    Rozwijanie zainteresowań przyrodniczych dotyczących ptaków.

8. Wdrażanie do opieki nad hodowlą w kąciku przyrody, systematycznej obserwacji i wyciągania 

    wniosków na podstawie jej wyników.

9. Budowanie wiedzy dzieci na temat obiegu wody w przyrodzie.

10. Wzbogacenie wiedzy na temat polskich zwyczajów ludowych związanych z Marzanną.

11. Poszerzanie wiedzy dzieci na temat zwierząt hodowanych w gospodarstwie wiejskim.

12. Budowanie wiedzy dzieci na temat produktów spożywczych pochodzących od różnych zwierząt

      gospodarskich.

13. Przybliżenie dzieciom wiadomości na temat planet, gwiazd, rozwijanie zainteresowań otaczającym

      nas światem.

14. Ćwiczenia w rozróżnianiu prawej i lewej strony ciała.

15. Rozwijanie umiejętności przeliczania oraz porządkowania zbiorów - stałe poszerzanie zakresu 

      liczenia. Rozwijanie umiejętności klasyfikowania przedmiotów.

16. Kształtowanie umiejętności odkodowywania i kodowania informacji.

17. Kształtowanie umiejętności określania i dokonywania pomiaru wielkości i ciężaru.

18. Uświadomienie dzieciom potrzeby ruchu dla utrzymania zdrowia, kształtowanie odpowiedzialności

      za własne zdrowie.

19. Rozwijanie umiejętności utrzymywania równowagi, skoku na jednej nodze i obunóż.

      Prowadzenie ćwiczeń kształtujących prawidłową postawę ciała.

      Wzmacnianie mięśni kręgosłupa, grzbietu.

20. Kształtowanie poczucia rytmu, wyobraźni muzycznej i ekspresji ruchowej.

      Nauka piosenek: "Gdzie się chowa zima","Jestem wiosna",„Planety”.

      Kształtowanie umiejętności interpretacji utworu muzycznego za pomocą ruchu.

21. Doskonalenie sprawności manualnej. Doskonalenie umiejętności prawidłowego trzymania kredki,

      wypełniania kolorem powierzchni ograniczonej konturem.

      Wykorzystywanie elementów Metody Dobrego Startu.

 

 

Ważne wydarzenia:

- audycja filharmoniczna "Poznajemy Danię - Ojczyznę H. CH. Andersena" 

LUTY

 

TEMATYKA:

1. Karnawał trwa.             03-07.02.

2. W dawnych czasach.    10-14.02.

3. Baśnie, bajki, legendy. 17-22.02.

4. Wynalazki.                    24-28.02.

 

 

REALIZACJA PODSTAWY PROGRAMOWEJ:

1. Fizyczny obszar rozwoju dziecka.

2. Emocjonalny obszar rozwoju dziecka.

3. Społeczny obszar rozwoju dziecka.

4. Poznawczy obszar rozwoju dziecka.

 

ZAMIERZENIA:

1. Doskonalenie samodzielności, wzmacnianie wiary we własne możliwości podczas zabaw, zajęć,

    pełnienia dyżurów, ubierania i rozbierania się.

2. Wdrażanie dzieci do przestrzegania ustalonych zasad obowiązujących w grup.

    Kształtowanie umiejętności radzenia sobie z nieprzyjemnymi emocjami.

    Ćwiczenie umiejętności dyskutowania i dochodzenia do kompromisu.

3. Kształtowanie umiejętności łączenia przyczyny ze skutkiem.

4. Rozwijanie poprawności wypowiedzi słownych pod względem gramatycznym i artykulacyjnym,

    poszerzanie słownika biernego i czynnego dziecka. Usprawnianie narządów artykulacyjnych.

    Wdrażanie do wypowiadania się na podany temat.

5. Rozumienie roli babci i dziadka w rodzinie, wzmacnianie więzi emocjonalnej z rodziną.

    Zorganizowanie uroczystości z okazji Dnia Babci i Dziadka.

6. Zapoznanie dzieci ze zwyczajami karnawałowymi.

    Kształtowanie umiejętności dobierania stroju adekwatnie do okazji.

7. Wzbogacenie zasobu słownictwa dzieci związanego ze światem dinozaurów.

8. Poznawanie rożnych form ekspresji artystycznej – rysowania węglem.

9. Kształtowanie umiejętności wypowiadania się na temat ulubionych bohaterów literackich.

    Rozbudzenie zainteresowania książką, literaturą dla dzieci.

10. Kształtowanie postawy aktywnego i kulturalnego odbiorcy sztuki teatralnej i filmowej.

      Rozwijanie umiejętności kontrolowania tonu i głośności mówienia.

      Rozwijanie umiejętności społecznych poprzez zabawy parateatralne i dramowe.

11. Kształtowanie umiejętności przeliczania obiektów w zbiorach i określania, w którym jest mniej,

      więcej i tyle samo. Kształtowanie umiejętności klasyfikowania przedmiotów według podanych cech.

      Kształtowanie umiejętności układania rytmów z figur geometrycznych.

12. Doskonalenie sprawności manualnych i koordynacji wzrokowo-ruchowej poprzez

      rysowanie, malowanie, wycinanie, lepienie, ćwiczenia grafomotoryczne.

13. Rozwijanie aktywności ruchowej poprzez prowadzenie zabaw ruchowych, spacery i zabawy

      na świeżym powietrzu. Kształtowanie postaw zdrowej rywalizacji, rozwijanie motoryki

      w zakresie zręczności i zwinności.

14. Rozwijanie wrażliwości muzycznej, pamięci i słuchu muzycznego.

      Kształtowanie poczucia rytmu, wyobraźni muzycznej, ekspresji ruchowej poprzez prowadzenie

      zabaw rytmicznych, naukę piosenek zgodnych z realizowaną tematyką.

 

 

Ważne wydarzenia: 

 

- audycja filharmoniczna "Tańce klasyczne i nowoczesne"

- wycieczka do Liceum Plastycznego - oglądanie wystawy zabawek i mebli,

  obserwacja młodzieży i nauczycieli w poszczególnych warsztatach

- "Walentynki"

- uroczystość grupowa z okazji Dnia Babci Dziadka

 

Serdecznie dziękujemy:

 

Tacie Jeremiego za organizację wycieczki do Liceum Plastycznego, możliwość obejrzenia wystawy zabawek i mebli,

przybliżenie warsztatów działających w szkole

 

Mamie Gromka za ciasteczka, Mamie Leny za naklejki dla grupy z okazji "walentynek"

 

Mamom Julki P. i Kuby W. za nieocenioną pomoc przed oraz po uroczystości z okazji Dnia Babci i Dziadka

 

Rodzicom: Antka A., Julki Ch., Julki D., Marcela, Szymona, Jeremiego, Nikoli, Kornelki, Antka P., Julki P.,

Alexa, Poli, Karola, Tadzia, Kuby W. i Kuby S. za przygotowanie poczęstunku dla Babć i Dziadków

 

Mamie Nikoli za faworki z okazji Tłustego Czwartku

 

 

 

 

STYCZEŃ

TEMATYKA:

  1. Witamy Nowy Rok. 30.12.-03.01.

  2. Co można robić zimą? 07-10.01.

  3. Ferie zimowe. 13-24.01.

  4. Święto babci i dziadka. 27-31.01.

 

 

REALIZACJA PODSTAWY PROGRAMOWEJ:

1. Fizyczny obszar rozwoju dziecka.

2. Emocjonalny obszar rozwoju dziecka.

3. Społeczny obszar rozwoju dziecka.

4. Poznawczy obszar rozwoju dziecka.

 

ZAMIERZENIA:

1. Doskonalenie samodzielności, wzmacnianie wiary we własne możliwości podczas zabaw, zajęć,

    pełnienia dyżurów, ubierania i rozbierania się.

2. Wdrażanie dzieci do przestrzegania ustalonych zasad obowiązujących w grupie i ponoszenia

    konsekwencji wynikających z nie respektowania ich. Uczenie radzenia sobie z negatywnymi emocjami.

    Ćwiczenie umiejętności dyskutowania i dochodzenia do kompromisu.

3. Kształtowanie umiejętności łączenia przyczyny ze skutkiem.

4. Rozwijanie poprawności wypowiedzi słownych pod względem gramatycznym i artykulacyjnym,

    poszerzanie słownika biernego i czynnego dziecka. Usprawnianie narządów artykulacyjnych.

    Wdrażanie do wypowiadania się na podany temat.

5. Rozumienie roli babci i dziadka w rodzinie, wzmacnianie więzi emocjonalnej z rodziną.

    Zorganizowanie uroczystości z okazji Dnia Babci i Dziadka.

6. Dostrzeganie zmian zachodzących w przyrodzie zimą, obserwacja walorów zimowej pogody.

    Prowadzenie zbaw badawczych służących poznaniu właściwości śniegu i lodu, wyjaśnienie efektu

    tworzenia się sopli, zamarzania kałuż, zauważanie działania słońca w miejscach nasłonecznionych.

7. Wdrażanie do przestrzegania zasad bezpieczeństwa podczas zimowych zabaw, np. nie celujemy

    śnieżkami w twarz, omijamy dachy, z których zwisają sople, ubieramy się odpowiednio do warunków

    atmosferycznych, nie wchodzimy na zamarzniętą rzekę, staw.

8. Zapoznanie z tradycjami związanymi z karnawałem. Udział w Balu Karnawałowym.

9. Rozwijanie umiejętności nazywania dni tygodnia.

    Poszerzenie słownika dzieci o nazwy miesięcy.

10. Doskonalenie umiejętności liczenia.

      Rozwijanie umiejętności tworzenia zestawów par jednakowych elementów, doskonalenie

      umiejętności rozróżniania i nazywania figur geometrycznych: koło, trójkąt, kwadrat, prostokąt.

11. Doskonalenie sprawności manualnych i koordynacji wzrokowo-ruchowej poprzez rysowanie,

      malowanie, wycinanie, lepienie, ćwiczenia grafomotoryczne.

12. Rozwijanie aktywności ruchowej poprzez prowadzenie zabaw ruchowych, spacery i zabawy

      na świeżym powietrzu. Kształtowanie postaw zdrowej rywalizacji, rozwijanie motoryki w zakresie

      zręczności i zwinności.

13. Rozwijanie wrażliwości muzycznej, pamięci i słuchu muzycznego.

      Kształtowanie poczucia rytmu, wyobraźni muzycznej, ekspresji ruchowej poprzez prowadzenie

      zabaw rytmicznych, naukę piosenek zgodnych z realizowaną tematyką.

 

Ważne wydarzenia:

- audycja filharmoniczna "Niemcy i Austria"

- bal karnawałowy

- 5 urodziny Hani - WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!!!

 

Serdecznie dziękujemy:

 

Mamie Poli za ciastka dla dzieci na bal karnawałowy

 

 

GRUDZIEŃ

 TEMATYKA:

1. Grudniowe życzenia 02 – 06.12.

2. Kim będę gdy dorosnę? 09 – 13.12.

  1. Święta za pasem 16 – 20.12.

  2. Świąteczne tradycje 23 - 27.12.

     

 

REALIZACJA PODSTAWY PROGRAMOWEJ:

1. Fizyczny obszar rozwoju dziecka.

2. Emocjonalny obszar rozwoju dziecka.

3. Społeczny obszar rozwoju dziecka.

4. Poznawczy obszar rozwoju dziecka.

 

ZAMIERZENIA:

 

1. Kształtowanie orientacji w schemacie własnego ciała, doskonalenie czynności samoobsługowych

    związanych z higieną.

2. Doskonalenie czynności samoobsługowych w zakresie spożywania posiłków i ubierania się.

3. Wydłużanie czasu skupienia uwagi.

    Zachęcanie dzieci do słuchania opowiadań -bajkoterapia.

4. Wzbogacanie wiedzy dzieci na temat postaci Świętego Mikołaja oraz tradycji obdarowywania się

    prezentami w dniu 6 grudnia. 

5. Zorganizowanie wycieczki do Muzeum Wsi Lubelskiej – uczestnictwo w konkursach, zabawach

    z udziałem pomocników Świętego Mikołaja. Wręczenie dzieciom prezentów przez Świętego Mikołaja.

6. Wyrabianie u dzieci nawyku używania zwrotów grzecznościowych, kształtowanie umiejętności mówienia

    o swoich pragnieniach i potrzebach.

7. Zapoznanie dzieci z wybranymi zawodami, zwrócenie uwagi na społeczną użyteczność ludzkiej pracy.

     Zapoznanie z atrybutami charakterystycznymi dla danego zawodu.

8. Przybliżenie dzieciom zawodu artysty plastyka poprzez zorganizowanie spotkania z przedstawicielem 

    tego zawodu. Zapoznanie z kolejnymi etapami powstawania zabawek.

9. Poszerzanie wiadomości na temat tradycji obchodzenia Świąt Bożego Narodzenia w naszym regionie 

    i kraju. Omówienie przygotowań świątecznych i zwyczajów w naszych domach rodzinnych.

10. Kształtowanie umiejętności rozróżniania prawej i lewej strony ciała. .

11. Rozwijanie poprawności wypowiedzi słownych pod względem gramatycznym i artykulacyjnym,

      poszerzanie słownika biernego i czynnego dziecka.

12. Kształtowanie pojęć matematycznych: klasyfikowanie wg jednej cechy jakościowej, 

      przeliczanie w zakresie dostępnym dziecku, porównywanie wielkości, rozumienie i stosowanie

      pojęć dotyczących położenia przedmiotów w przestrzeni.

13. Stwarzanie okazji do doskonalenia sprawności rąk, koordynacji wzrokowo-ruchowej.

14. Rozwijanie sprawności ruchowej poprzez organizowanie zabaw ruchowych, spacerów.

15. Rozwijanie słuchu i pamięci muzycznej, prowadzenie zabaw rytmiczno-ruchowych, logorytmicznych.

 

Ważne wydarzenia:

- spotkanie czytelnicze z mamą Jeremiego

- audycja fiharmoniczna "Europejskie kolędowanie"

- wycieczka do Muzeum Wsi Lubelskiej - Spotkanie z Mikołajem

- zajęcia z tatą Jeremiego na temat różnorodnych zabawek

- warsztaty z mamą Kuby W. - wykonanie stroików bożonarodzeniowych

- imieniny Julki D. - WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!

- kolędowanie z okazji imienin Patrona naszego przedszkola

 

SERDECZNIE DZIĘKUJEMY

 

Rodzicom Antka A. za wypranie dywanu z naszej sali

Mamie Gromka za podarowanie łańcuchów choinkowych

Mamie Jeremiego za udział w spotkaniu czytelniczym poświęconym różnym emocjom i sposobom

radzenia sobie z nimi

Tacie Jeremiego za udział w spotkaniu przybliżającym dzieciom różnorodne sposoby wykonania zabawek,

możliwość zabawy przyniesionymi przedmiotami

Tacie Kuby S. za nieocenioną pomoc podczas wycieczki do Muzeum Wsi Lubelskiej

Mamie Hani za przygotowanie paczek mikołajkowych i zamówienie dekoracyjnych woreczków

Mamie Kuby W. za wspaniałą organizację warsztatów "Stroiki bożonarodzeniowe"

Mamie i Babci Poli za pyszne świąteczne pierniczki dla grupy

 

LISTOPAD

TEMATYKA:

1. Polska - moja Ojczyzna. 04-08.11.

2. Jesienna pogoda. 12-15.11.

3. Zwierzęta domowe. 18-22.11.

4. Zimno, coraz zimniej. 25-29.11.

 

REALIZACJA PODSTAWY PROGRAMOWEJ:

1. Fizyczny obszar rozwoju dziecka.

2. Emocjonalny obszar rozwoju dziecka.

3. Społeczny obszar rozwoju dziecka.

4. Poznawczy obszar rozwoju dziecka.

 

ZAMIERZENIA:

1. Zachęcanie dzieci do wspólnej, kulturalnej zabawy, kształtowanie u dzieci umiejętności współdziałania.

2. Wdrażanie do dbałości o higienę, zdrowie, nabywanie sprawności w czynnościach samoobsługowych.

3. Kształtowanie postawy patriotycznej oraz poczucia szacunku dla symboli narodowych.

    Nabywanie większej świadomości narodowej: mówimy po polsku, jesteśmy Polakami, nasz kraj to Polska,

    stolica Polski to Warszawa. Słuchanie legend i opowieści związanych z powstaniem kraju i tradycjami.

4. Poszerzenie słownika czynnego dzieci o pojęcia dotyczące zjawisk przyrodniczych.

    Kształtowanie umiejętności uważnego słuchania i wypowiadania się na dany temat.

    Prowadzenie ćwiczeń z zakresu terapii logopedycznej.

5. Rozbudzanie ciekawości świata. Zapoznanie z obiegiem wody w przyrodzie.

    Wyjaśnienie znaczenia deszczu dla ludzi, roślin i zwierząt. Prowadzenie obserwacji i wyciągnięcie

    wniosków z doświadczeń.

6. Dostrzeganie rytmu i następstwa dnia i nocy. Rozwijanie umiejętności rozróżniania pór roku 

    i obserwowania pogody.

7. Kształtowanie umiejętności uważnej obserwacji przyrody (dostrzeganie zmian zachodzących

    w przyrodzie w związku z nadejściem zimy).

    Poznanie zwyczajów wybranych zwierząt zapadających w sen zimowy.

    Rozpoznawanie i nazywanie kilku wybranych gatunków ptaków zimujących w Polsce.

    Wdrażanie do mądrego i odpowiedzialnego dokarmiania zwierząt w czasie zimy.

8. Kształtowanie odpowiedzialności za swoje zwierzę.

    Kształtowanie umiejętności bezpiecznego postępowania wobec zwierząt.

    Poszerzenie wiedzy dzieci dotyczącej pracy weterynarza.

9. Zorganizowanie Święta pluszowego Misia.

10. Przybliżenie dzieciom zwyczajów związanych z Andrzejkami, zabawa andrzejkowa.

11. Kształtowanie umiejętności analizy i syntezy sylabowej.

12. Doskonalenie umiejętności prawidłowego posługiwania się liczebnikami głównymi i porządkowymi

      w zakresie dostępnym dziecku.

13. Kształcenie umiejętności odkodowywania i kodowania informacji.

14. Rozwijanie słuchu muzycznego, kształtowanie poczucia rytmu, wyobraźni muzycznej i ekspresji

      ruchowej. Rozwijanie umiejętności wokalnych, tanecznych.

      Udział w audycji filharmonicznej "Francja" - poznajemy muzykę i dawne tańce kompozytorów 

      francuskich.

15. Prowadzenie ćwiczeń kształtujących prawidłową postawę ciała. Wzmacnianie mięśni kręgosłupa,

      grzbietu. Rozwijanie u dzieci zwinności i równowagi.

16. Doskonalenie sprawności manualnej. Doskonalenie umiejętności prawidłowego trzymania kredki,

      wypełniania kolorem powierzchni ograniczonej konturem.

      Wykorzystywanie elementów Metody Dobrego Startu.

      Rozwijanie wrażliwości i wyobraźni plastycznej.

 

Ważne wydarzenia:

 

- 4-te urodziny Anastazji - WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO !!!

- oglądanie spektaklu teatralnego "Pan Twardowski"

- 4-te urodziny Antka P. - WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO !!!

udział w uroczystym odśpiewaniu Hymnu Narodowego

- spotkanie czytelnicze z mamą Gromka

- audycja filharmoniczna "Francja" - poznajemy muzykę i dawne tańce kompozytorów francuskich

- obchody Międzynarodowego Dnia Praw Dziecka

- warsztaty "Poznajemy świnki morskie"

- Dzień Pluszowego Misia, warsztaty krawieckie

- wycieczka do Miejsko-Gminnej Biblioteki Publicznej - udział w projekcie "Pastelkowe opowieści"

- Andrzejki

 

 

SERDECZNIE DZIĘKUJEMY

 

Mamie Kuby W. za podarowanie grupie dodatków florystycznych, które zostaną wykorzystane podczas

zajęć plastyczno-technicznych

Mamie Gromka - za udział w spotkaniu czytelniczym urozmaiconym zagadkami z zakresu wiedzy przyrodniczej

Mamie Antka N. za podarowanie klocków i pluszaków 

Mamie Hani za wspaniałą organizację warsztatów krawieckich z okazji Święta Pluszowego Misia,

trud włożony w ich przygotowanie

Mamie Antka A. za pomoc w czasie trwania warsztatów

Mamie Kuby W. za przekazanie opowiadań edukacyjnych

 

PAŹDZIERNIK

 TEMATYKA:

1. Jacy jesteśmy? 30.09.-04.10.

2. Dbamy o zdrowie. 07-11.10.

3. Jesienią w parku i w lesie. 14-18.10.

  1. Zabawy na jesienne wieczory 21-25.10.

  2. Dawno temu w Nałęczowie 28-31.10

 

 

REALIZACJA PODSTAWY PROGRAMOWEJ:

 

1. Fizyczny obszar rozwoju dziecka.

2. Emocjonalny obszar rozwoju dziecka.

3. Społeczny obszar rozwoju dziecka.

4. Poznawczy obszar rozwoju dziecka.

 

 

ZAMIERZENIA:

 

1. Kształtowanie orientacji w schemacie własnego ciała, doskonalenie czynności samoobsługowych

    związanych z higieną.

2. Doskonalenie czynności samoobsługowych w zakresie spożywania posiłków i ubierania się.

3. Wydłużanie czasu skupienia uwagi. Zachęcanie dzieci do słuchania opowiadań - bajkoterapia.

4. Zapoznanie dzieci ze zmysłami jakie posiada człowiek oraz funkcjami jakie pełnią.

5. Promowanie zasad zdrowego odżywiania się, uświadomienie dzieciom, jakie produkty powinny

    jeść często a jakich unikać.

6. Kształtowanie u dzieci nawyku dbałości o ład i porządek wokół siebie, odkładania przedmiotów

    w wyznaczone miejsce.

7. Rozwijanie zainteresowania własną miejscowością, kształtowanie poczucia przynależności społecznej

    do swojego miasta.

8. Przybliżenie historii powstania Przedszkola i sylwetki patrona - Adama Żeromskiego.

    Zapoznanie z postacią oraz twórczością dawnej mieszkanki Nałęczowa - Ewy Szelburg - Zarembiny.

    Zorganizowanie wycieczki na Cmentarz Parafialny - odwiedzenie grobów: Oktawii Żeromskiej i pisarki

    Ewy Szelburg - Zarembiny.

9. Kształtowanie umiejętności rozróżniania prawej i lewej strony ciała.

10. Dostrzeganie zmian zachodzących w przyrodzie wraz z nastaniem jesieni.

11. Rozwijanie poprawności wypowiedzi słownych pod względem gramatycznym i artykulacyjnym,

    poszerzanie słownika biernego i czynnego dziecka.

12. Kształtowanie pojęć matematycznych: klasyfikowanie wg jednej cechy jakościowej, 

    przeliczanie w zakresie dostępnym dziecku, porównywanie wielkości, rozumienie i stosowanie pojęć

    dotyczących położenia przedmiotów w przestrzeni.

13. Stwarzanie okazji do doskonalenia sprawności rąk, koordynacji wzrokowo-ruchowej.

14. Rozwijanie sprawności ruchowej poprzez organizowanie zabaw ruchowych, spacerów.

15. Rozwijanie słuchu i pamięci muzycznej, prowadzenie zabaw rytmiczno-ruchowych, logorytmicznych.

 

WAŻNE WYDARZENIA:

 

- 4-te urodziny Jakuba S. - WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!

- udział w uroczystości z okazji Dnia Edukacji Narodowej

- udział w próbnej ewakuacji, spotkanie ze strażakami

- warsztaty edukacyjne "Co wiemy o pszczołach?"

- imieniny Tadzia - WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!

- wyjście na cmentarz - zapalenie zniczy na grobach: Oktawii Żeromskiej - mamy Patrona przedszkola,

  Ewy Szelburg-Zarembiny - pisarki związanej z Nałęczowem oraz mogiłach sybiraków, powstańców

  i żołnierzy walczących o wolność Polski

- audycja filharmoniczna "Poznajemy Francję"

- spotkanie z p. M. Mironowicz-Panek - byłą kustosz Muzeum Stefana Żeromskiego

 

SERDECZNIE DZIĘKUJEMY 

 

Rodzicom Anastazji za pasjonujące warsztaty edukacyjne przybliżające tryb życia pszczół,

korzyści płynące z ich hodowli, pracę pszczelarza oraz upominki: samodzielnie wykonane

świece woskowe i miód

 

Wszystkim Rodzicom za przyniesione znicze

 

 

WRZESIEŃ

TEMATYKA:

1. Witamy w przedszkolu . 02-06.09.

2. Bezpieczna droga do przedszkola. 09-13.09.

3. Nadchodzi jesień. 16-20.09.

4. Jesienne dary. 24-27.09.

 

 

REALIZACJA PODSTAWY PROGRAMOWEJ:

1. Fizyczny obszar rozwoju dziecka.

2. Emocjonalny obszar rozwoju dziecka.

3. Społeczny obszar rozwoju dziecka.

4. Poznawczy obszar rozwoju dziecka.

 

ZAMIERZENIA:

1. Tworzenie miłej atmosfery, zachęcanie dzieci do udzielania pomocy i wsparcia kolegom nowoprzybyłym do grupy.

2. Wdrażanie dzieci do przestrzegania zasad grupowych (szanowanie zabawek, odkładanie ich na miejsce,

   grzeczne odnoszenie się do innych, szanowanie wytworów pracy kolegów, używanie zwrotów grzecznościowych,

   bezpieczne poruszanie się na terenie przedszkola i poza nim - w czasie spacerów, wycieczek).

3. Doskonalenie czynności samoobsługowych w zakresie spożywania posiłków i ubierania się.

4. Wydłużanie czasu skupienia uwagi.

Zachęcanie dzieci do słuchania opowiadań -bajkoterapia.

5. Zapoznanie dzieci z elementarnymi zasadami ruchu drogowego.

6. Zapoznanie z charakterystycznymi cechami jesieni (odloty ptaków, opadanie liści, bogactwo barw).

7. Rozpoznawanie i nazywanie drzew owocowych i owoców, warzyw. Zapoznanie ze sposobami prawidłowego odżywiania.

8. Udział w obchodach Dnia Przedszkolaka.

9. Rozwijanie poprawności wypowiedzi słownych pod względem gramatycznym i artykulacyjnym,

    poszerzanie słownika biernego i czynnego dziecka.

10. Kształtowanie pojęć matematycznych: klasyfikowanie wg jednej cechy jakościowej, przeliczanie w zakresie

    dostępnym dziecku, porównywanie wielkości, rozumienie i stosowanie pojęć dotyczących położenia przedmiotów

    w przestrzeni.

11. Stwarzanie okazji do doskonalenia sprawności rąk, koordynacji wzrokowo-ruchowej.

12. Rozwijanie sprawności ruchowej poprzez organizowanie zabaw ruchowych, spacerów.

13. Rozwijanie słuchu i pamięci muzycznej, prowadzenie zabaw rytmiczno-ruchowych, logorytmicznych.

 

WAŻNE WYDARZENIA:

 

- 4 urodziny Tadzia - Wszystkiego najlepszego!!!

- spotkanie ze strażnikiem miejskim

- Dzień Przedszkolaka

- Audycja filharmoniczna "Poznajemy Hiszpanię i Portugalię"

- 4 urodziny Nikoli - Wszystkiego najlepszego!!!

- Dzień Chłopaka

 

SERDECZNIE DZIĘKUJEMY:

 

- mamie Ali za pomoc w zorganizowaniu spotkania ze strażnikiem miejskim

- mamie Antka A. za podarowanie papieru ksero

- Rodzicom: Antka A., Gromka, Julki Ch., Jakuba S., Jakuba W., Jeremiego, Kacpra, Kornelii, Marcela,

                     Poli oraz Przemka za przyniesione owoce i warzywa

- Mamie Antka N. za bibułę oraz serwetki

- Rodzicom Jeremiego za naklejki motywujące dla grupy

- Mamie Julki P. za zajęcie się zakupem upominków dla dzieci z okazji Dnia Chłopaka

 

 

[ Cookies - info ]Oprogramowanie CMS: DragoN-NogarD © ( www: http://nogard.pl )